Στο χέρι του καθενός είναι να περιορίσει την ατομικότητα της κοινωνίας και να συμβάλει έτσι ώστε στο μέλλον να υπάρχει πραγματική βοήθεια για όλους (πχ περισσότεροι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί με ηθικούς δεσμούς και το κατάλληλο προσωπικό). Απλά είναι έτσι διαμορφωμένη η κοινωνία όπου δεν εκτιμάνε όλοι ένα χέρι βοήθειας η όπως να χει ο κάθενας μας κινείται με διαφορετικά στάνταρντ. Έχουμε και το πρόβλημα της σύτισης βέβαια, λένε στο μέλλον δεν θα φτάνει το φαγητό για όλους λόγω Κίνας και Ινδίας (εκεί τρώνε συνέχεια ρύζι).
Πιστεύω πάντως αν είχαμε περισσότερα στοιχεία κοινοκτημοσύνης σαν οντότητες, και χωρίς αυτούς τους λίγους, τους πολιτικούς, που μας έχουν προκαλέσει αυτή τη κρίση θα ήταν καλύτερα τα πράγματα. Ξέρεις πόσες φορές θα ήθελα να έχω τριγύρω μου το κλίμα εμπιστοσύνης έτσι ώστε να μπορώ να καλέσω τη γειτόνισα για φαγητό χωρίς να με κυν ηγάει ο άντρας της :p λέμε τώρα!