Originally Posted by
Remedy
νομιζω οτι αυτο που συμβαινει , ειναι οτι οταν αποφασισεις ΕΣΥ, οτι μια γνωριμια σε ενδιαφερει να γινει σχεση, αλλαζεις συμπεριφορα απο αγχος να μην την χασεις, γινεται επιμονη και φορτικη και εν ολιγοις, απωθεις και τρομαζεις τον αλλον...
δεν χρειαζεται να φευγεις πρωτη.
αυτο που χρειαζεται ειναι να ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΕΣΑΙ κι αυτο που λεει η δειχνει ο αλλος. οχι να επιμενεις σκεφτομενη οτι ολα εξαρτιωνται απο την "προσπαθεια".
ΟΧΙ, δεν θελουν καμια προσπαθεια οι ταιριαστες κι ευτυχισμενες σχεσεις. ταιριασμα , χρειαζονται. συμβατοτητα.
να περνανε καλα κι οι δυο χρειαζεται. αμοιβαιοτητα. να κανουν και καλη παρεα και καλο σεξ.
για να φτασει σε σημειο να μην σηκωνει τις κλησεις κι οταν τις σηκωνει να ενοχλειται, δεν ειναι τοι δεν εφυγες πρωτη, ειναι οτι εφυγε εκεινος κι αντι να ακολουθησεις τον κυνηγουσες απο πισω και τον ενοχλουσες.
δεν θα σου πει κανενας ξεκαθαρα οτι δεν σε θελει για κατι σοβαρο, η οτι ηθελε μια ξεπετα, η ακομα και οτι αλλαξε γνωμη και δεν περναει καλα μαζι σου.
πρεπει να "ακους" και τις συμπεριφορες. οχι μονο τις δηλωσεις.
υπαρχει τεραστιο χασμα απο το "να φευγεις πρωτη", μεχρι το να μην αντιλαμβανεσαι οτι ο αλλος εχει απομακρυνθει και να τον κυνηγας απο πισω για ξεκαθαρισματα με το ζορι ενω ενοχλειται..