25 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ...
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Results 1 to 7 of 7
  1. #1
    Senior Member
    Join Date
    Feb 2012
    Location
    αθηνα
    Posts
    300

    25 ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ...

    Αυτο το κειμενο το εγραψα τελη Μαιου 2011. Δειτε το και πειτε μου την αποψη σας. Ποιος εχει περασει την ιδια φαση στα 25;;




    Την προηγούμενη βδομάδα λύγισα και δάκρυσα λέγοντας στη μητέρα μου ότι νιώθω ανίκανος και ανήμπορος. Τις προηγούμενες μέρες τα κρατούσα μέσα μου και αντιδρούσα με επιθετικότητα στους γονείς μου ή απλά ήμουν σιωπηλός αλλά ολοφάνερα κακόκεφος.
    Τη μέρα των γενεθλίων μου, που έκλεισα αισίως (;) τα 25 (;) πέρασα πολύ ωραία. Δε λυπήθηκα καθόλου τα λεφτά που μου δώσανε (1 φορά το χρόνο μου δίνουν τόσα λεφτά) και έκανα shopping therapy (όσο shopping therapy μπορείς να κάνεις με 100 ευρώ), έσπασα εντελώς τη δίαιτα, τρώγωντας φαστ φουντ, γλυκά και παχυντικούς καφέδες, βγήκα με φίλους και διασκέδασα.
    Ακριβώς μια βδομάδα μετά πήγα στο άλλο άκρο και έπεσα στη θλίψη, τις μαύρες και αρνητικές σκέψεις. Άρχισα να συνειδητοποιώ τα λάθη του παρελθόντος, να νιώθω τύψεις και ενοχές που φέρθηκα επιπόλαια, να κατηγορώ τον εαυτό μου, να αμφιβάλλω για όλα, να νιώθω άχρηστος, να φοβάμαι για το μέλλον. Και αυτά μέχρι και σήμερα.
    Το μόνο που ήθελα ήταν να κοιμάμαι όλη την ώρα. Για να μη σκέφτομαι. Για να μην αγχώνομαι. Για να μην αναγκαστώ να αντιμετωπίσω τους γονείς μου. Ευτυχώς που μπορούσα να κοιμηθώ γιατί αν είχα και αυπνίες δε θα το άντεχα. Είναι πολύ επώδυνο να έχεις κακή διάθεση και να μη μπορείς να κοιμηθείς.
    Μισούσα τον εαυτό μου που ήμουν σε αυτή την κατάσταση. Μιλούσα με φίλους, γνωστούς και το μόνο που έκανα ήταν να γκρινίαζω και να κλαίγομαι. Είναι διαφορετικό να συζητάς τα προβλήματα και τους προβληματισμούς σου και διαφορετικό να κλαίγεσαι. Προσπαθούσα να κρατηθώ απο μια κουβέντα που μπορεί να με έκανε να νιώσω λίγο καλύτερα.
    Οι φίλοι μου μού συμπαραστέκονταν (όχι όλοι) αλλά εγώ ένιωθα άσχημα που ήμουν σε αυτή την κατάσταση και που ήμουν κακή παρέα γι' αυτούς.
    Θέλω να αλλάξουν τα πράγματα. Ξέρω ότι θα αλλάξουν. Είμαι σε φάση αλλαγών. Αυτό φυσικά με αγχώνει και με φοβίζει. Τι θα κάνω από τη νέα χρονιά; Που θα μείνω; Θα μείνω μόνος ή θα έρθουν πάλι έτσι τα πράγματα που θα πρέπει να μείνω πάλι με γονείς; Τι θα κάνω; Θα βρω δουλειά; Θα συνεχίσω με σπουδές; Θα πάω στρατό; Θα είμαι άνεργος; Τι θα είμαι; Που ανήκω; Και αν κάνω κάτι που δεν μου αρέσει; Και αν είμαι κάπου όπου θα νιώθω ξένος; Και αν συνεχίσω να σκέφτομαι το παρελθόν; Θα ξαναπάω άραγε Θεσσαλονίκη; Και αν πάω γιατί θα πάω; Τι θα κάνω;
    Το μέλλον μου είναι αβέβαιο. Όλα είναι ρευστά. Δεν έχω πάει στρατό. Δε θέλω να πάρω απαλλαγή. Ξέρω ότι πρέπει να πάω. Ξέρω ότι αν δεν πάω δε θα τα έχω καλά με τη συνείδηση μου. Επίσης, δε θέλω να με σχολιάζουν και να λένε ότι δεν πήγα από φόβο ή επειδή είχα ψυχολογικά. Ξέρω ότι είναι δύσκολα, ότι μπορεί να είναι χάσιμο χρόνου. Πρέπει να πάω όμως. Από την άλλη, θέλω να κάνω πράγματα. Μπορεί να περνάω άσχημη φάση, αλλά έχω ανάγκη να κάνω δημιουργικά πράγματα.
    Θέλω να δουλέψω. Έχω βαρεθεί και κουραστεί να είμαι φοιτητής. Νιώθω μεγάλος πια για να είμαι φοιτητής. Άλλοι τελειώνουν στα 22 και τα 23 και δουλεύουν. Σιχάθηκα να παπαγαλίζω για τις εξετάσεις. Βαρέθηκα τα θρανία. Με το ζόρι πάω πια και δίνω εξετάσεις. Μήπως όμως θα ήταν καλό να σπούδαζα 1 ή 2 ακόμα χρόνια;
    Είναι πολύ δύσκολη η φάση που περνάω. Αυτή η μεταβατική φάση που κυριαρχεί η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα και το άγχος για το μέλλον είναι επώδυνη. Και έχω και ένα παρελθόν να με βαραίνει όταν το θυμάμαι και ένα δύσκολο παρόν. Πιστεύω ότι πάρα πολλά παιδιά της ηλικίας μου περνάνε αυτή τη φάση. Εσύ που διαβάζεις μπορεί να την έχεις περάσει, να την περνάς κι εσύ ή να την περάσεις στο μέλλον. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι 25 χρονών (σήμερα στην Ελλάδα).

    Κι όμως τις νύχτες κλαις
    Στο άδειο σου δωμάτιο
    Κι η νύχτα σε τυλίγει
    Κι όμως τις νύχτες κλαις
    Τα φώτα όταν σβήνουνε
    Κι η μοναξιά θερίζει

    Κι ούτε οι φίλοι, ούτε οι αγάπες
    Ποτά, τσιγάρα και φτηνά ναρκωτικά
    Δε σου γεμίζουν αυτή την τρύπα
    Που μεγαλώνει μες στην καρδιά

    Είκοσι χρονών
    Τόσο δύσκολο να είσαι
    Είκοσι χρονών
    Πόσο δύσκολο να είσαι
    Είκοσι χρονών
    Πόσο όμορφο να είσαι
    Είκοσι χρονών

    Κι όμως τις νύχτες κλαις
    Κι ας δείχνεις πως δεν νοιάζεσαι
    Και πως δε σε πληγώνει
    Που τους γονείς σου ανήμπορους
    Τους βλέπεις να πορώνονται
    Μπρος στη οθόνη

    Κι ούτε τα ρούχα, ούτε ο καθρέφτης
    Που όλο σε βλέπει χρώμα ν’ αλλάζεις στα μαλλιά
    Λέξη δεν λένε γι’ αυτή την τρύπα
    Που μεγαλώνει μες στην καρδιά.
    Last edited by stefanos14587; 10-01-2013 at 21:45.

  2. #2
    Senior Member
    Join Date
    Dec 2012
    Location
    Thessaloniki
    Posts
    234
    και από εδώ και πέρα που θα μας διαγράφουν στα ν + ν/2 χρόνια θα είναι 1000 φορές χειρότερα....άλλο να χρωστάς κάποια μαθήματα και άλλο οι κόποι πόσων χρόνων να πηγαίνουν χαμένοι και να διαγράφεσαι για 1-2 μαθήματα, τυχεροί είναι όσοι είναι με το παλιό σύστημα

    πολύ ωραίο μήνυμα πάντως..ειδικά το ποίημα είναι πολύ συγκινητικό

  3. #3
    Senior Member
    Join Date
    May 2012
    Location
    Thessaloniki
    Posts
    1,456
    25 δεν ειμαι ακομη, αλλα εχω νιωσει πολλες φορες αντιστοιχα.

  4. #4
    Ναι υπάρχουν φορές που νιώθω κ εγώ έτσι..γεμάτη ανασφάλεια!το ποίημα κ μενα με συγκινησε.

  5. #5
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,868
    Quote Originally Posted by Ήρα288 View Post
    .......το ποίημα κ μενα με συγκινησε.
    γνωστό τραγούδι ειναι της Τσαλιγοπούλου:

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?in...s&song_id=4784
    γιάννης

  6. #6
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,868
    Στέφανε, αρχή του χρόνου ειναι, αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος. Στιχους έβαλες εσυ στιχους σου βαζω κι εγω. "Αρχή καλός μας χρόνος", μονο που για να ναι καλος απο εμας και μονον εμας τους ίδιους εξαρταται κι αυτο ειναι δεδομενο και εξακριβωμενο (τουλαχιστο στον πιο σημαντικο βαθμο). Διαβαζοντας γενικα το μηνυμα σου, δυο εισηγησεις εχω να σου κανω για να ναι καλος ο χρονος και να μην σου παει κι αυτος χαμενος.

    1. Πάρε αποφάσεις και κάνε τις στοχους. Αν εχεις εγγραφη σε σχολη γιατι να τα παρατησεις? Τουλαχιστο θα μπορεις να ελπίζεις για δουλειες μετα και θα χεις την ικανοποίηση ότι πήρες το πτυχίο σου, αρα πέτυχες κάτι. Η εμπειρια λεει καλύτερα να αργησεις και με ταλαιπωριες να πάρεις το πτυχιο παρα τιποτα, τα αποτελεσματα θα τα δεις στο μέλλον. Αρα βρες το κουραγιο και διαβαζε!. Το στρατιωτικό μη σε φοβιζει, μπορα ειναι θα περασει, γιατι αν συνεχως το αναβαλλεις στο μελλον θα σε κυνηγάει, βρες όμως τροπο πως θα το βολεψεις με τις σπουδες βαζοντας κατα τη γνωμη μου πρωτα τις σπουδες. Ιεραχρησε τα όλα αυτα μαζι με όσα άλλα σου ερχονται στο νου πως θες να κανεις και βαλε τα μπρος ως στόχους και ξεκινα...
    2. Εκπαίδευσε τη σκέψη σου. Βρες τους τροπους εσυ την ελέγχεις και όχι αυτη να σε καθοδηγει ανεξέλεγκτα. Τα χουμε πει πολλές φορες εδω εν σχεσει με το θεμα αυτο, κι απο μενα κι απο αλλους.

    Αν δεν κανεις κατι απ αυτα πάλι του χρονου εδω θα σαι, τα ίδια θα μας λες και πάλι θα κλαις τη μοιρα σου. Κι αν δεν τα πετυχεις όλα τουλάχιστο θα εχεις δει βελτιωση και θα σαι περηφανος γι αυτο.
    γιάννης

  7. #7
    Senior Member
    Join Date
    Apr 2012
    Posts
    1,742
    ...κι υστερα ξυπνησα μια μερα κι ημουνα σαραντα.....κι αρχισα να αναπολω τις χαμενες ευκαιριες κι οσα μπορουσα να κανω στα 25.....και οσο σκεφτομουν...το ρολοι εδειξε....60...

    παιδια....αναθεωρειστε....:)
    ο καθενας για τον εαυτο του..κι ο θεος εναντιον ολων

Similar Threads

  1. δεν ημουν ετσι... ποσο λυπαμαι.. ποσο φοβαμαι... Ποσο...
    By darsel in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 38
    Last Post: 28-08-2012, 23:57
  2. Ποσο καιρο πρεπει να εισαι καλα...
    By mihalis in forum Ψυχώσεις & Σχιζοφρένεια
    Replies: 30
    Last Post: 12-08-2012, 20:15
  3. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΒΟΥΛΙΜΙΚΗ. ΕΙΣΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ
    By BrokeN_DoLL in forum Συναισθηματική Υπερφαγία, Ψυχογενής Βουλιμία
    Replies: 191
    Last Post: 19-09-2011, 12:29
  4. τελικα ποσο δυσκολο ειναι να καταλαβουμε τους αλλους;
    By equilibrium in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 3
    Last Post: 11-05-2011, 14:08
  5. Ποσο ετων εισαι?
    By maria... in forum Αυτοβοήθεια & Υποστήριξη
    Replies: 76
    Last Post: 05-08-2008, 22:02

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •