κοινωνικη αναπηρια
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Results 1 to 15 of 15
  1. #1
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28

    κοινωνικη αναπηρια

    καλησπερα!
    αναρτω εδω το θεμα μου μιας και στην κατηγορια αγχος/φοβιες δεν μπορω για καποιο λογο να ανοιξω νεο post!

    το προβλημα μου ειναι πως εδω και ενα διαστημα αισθανομαι κοινωνικα ανεπερκης!εχω φαει στραπατσα απο φιλους και οι φοβιες μου για το ποσο ''αξιος'' ανθρωπος για παρεα ειμαι με εχουν καταβαλει σε σημειο ψυχαναγκασμου!

    το ξερω πως μπροστα σε αλλα προβληματα εδω μεσα μπορει το δικο μου να ακουγεται ηλιθιο αλλα πραγματικα με αγχωνει παρα πολυ και με αποσχολει καθημερινα και συνεχως!

    εχω παρεες αλλα αισθανομαι πως ποτε δεν θα ειμαι για κανενα η καλυτερη του φιλη!κλεινομαι,και απο ενα πολυ χαρουμενο και αισιοδοξο παιδι γινομαι επιφυλακτικη,κλειστη,ανησυ χη και σοβαρη!

    εχω συνεχωσ στο μυαλο μου πως γι αυτο φταει η οικογενεια μου!εχω δυο γονεις με πολλη αγαπη αλλα πολυ αυστηρους που δεν μας διδαξαν ποτε να διεκδικουμε το σεβασμο, παρα μονο να δινουμε στους αλλους και να μας νοιαζει τι θα πει η κοινωνια!εχω εναν αδερφο μεγαλυτερο,που λυπαμαι που το λεω, αλλα πολλες φορες ντρεπομαι για αυτον!δεν ειναι χαζος, καθε αλλο, αλλα εχει την ταμπελα του ''χαζουλη'', του ''αγαθιαρη''!
    ποτε δεν με εμαθε σαν μεγαλος αδερφος!τον μαθαινα παντα εγω! αλλα τωρα καταρρεω!
    χρειαζομαι σεβασμο!εναν οδηγο να μου δειξει τι πρεπει να κανω!

    συγχνωμη για το μεγαλο κειμενο,αλλα επρεπε καπου να τα πω!ευχαριστω!

  2. #2
    Quote Originally Posted by adriana View Post
    καλησπερα!
    αναρτω εδω το θεμα μου μιας και στην κατηγορια αγχος/φοβιες δεν μπορω για καποιο λογο να ανοιξω νεο post!

    το προβλημα μου ειναι πως εδω και ενα διαστημα αισθανομαι κοινωνικα ανεπερκης!εχω φαει στραπατσα απο φιλους και οι φοβιες μου για το ποσο ''αξιος'' ανθρωπος για παρεα ειμαι με εχουν καταβαλει σε σημειο ψυχαναγκασμου!

    το ξερω πως μπροστα σε αλλα προβληματα εδω μεσα μπορει το δικο μου να ακουγεται ηλιθιο αλλα πραγματικα με αγχωνει παρα πολυ και με αποσχολει καθημερινα και συνεχως!

    εχω παρεες αλλα αισθανομαι πως ποτε δεν θα ειμαι για κανενα η καλυτερη του φιλη!κλεινομαι,και απο ενα πολυ χαρουμενο και αισιοδοξο παιδι γινομαι επιφυλακτικη,κλειστη,ανησυ χη και σοβαρη!

    εχω συνεχωσ στο μυαλο μου πως γι αυτο φταει η οικογενεια μου!εχω δυο γονεις με πολλη αγαπη αλλα πολυ αυστηρους που δεν μας διδαξαν ποτε να διεκδικουμε το σεβασμο, παρα μονο να δινουμε στους αλλους και να μας νοιαζει τι θα πει η κοινωνια!εχω εναν αδερφο μεγαλυτερο,που λυπαμαι που το λεω, αλλα πολλες φορες ντρεπομαι για αυτον!δεν ειναι χαζος, καθε αλλο, αλλα εχει την ταμπελα του ''χαζουλη'', του ''αγαθιαρη''!
    ποτε δεν με εμαθε σαν μεγαλος αδερφος!τον μαθαινα παντα εγω! αλλα τωρα καταρρεω!
    χρειαζομαι σεβασμο!εναν οδηγο να μου δειξει τι πρεπει να κανω!

    συγχνωμη για το μεγαλο κειμενο,αλλα επρεπε καπου να τα πω!ευχαριστω!
    Δεν έχω ακόμη καταλάβει γιατί δεν νιώθεις επαρκής μπορείς να το εξηγήσεις καλύτερα ?Συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάποιον η κάποια και αυτό σε κάνει να νιώθεις κατώτερη ?

  3. #3
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28
    ναι νομιζω κανω συγκρισεις πλεον!
    επειδη βιωσα φθονο, ζηλια, ειρωνεια, απορρηψη, απο φιλες, πραγμα αδιανοητο για μενα στη φιλια, τωρα μεζευομαι, προστατευομαι, δεν ειμαι πια τοσο αυθορμητη,τοσο χαρουμενη και κυριως,
    ψαχνω να βρω το γιατι?
    ψαχνω να βρω που φταιω και επετρεψα να μου φερθουνε ετσι!
    παω να γινω σκληρη και αισθανομαι κακια
    παω να γινω ξανα οσο φιλικη και ανοιχτη ημουν και αισθανομαι θυμα!
    που ειναι ι ισορροπια?πως οταν στο σπιτι μου σε καθημερινη βαση βλεπω ανθρωπους ανασφαλεις κοινωνικα εγω θα μαθω να εχω πραγματικα τσαγανο και να διεκδικω το σεβασμο?
    στεναχωριεμαι συνεχως και απελπιζομαι με αυτο το θεμα

  4. #4
    Senior Member
    Join Date
    Feb 2013
    Location
    σε 1 λιμνουλα!
    Posts
    13,786
    εγω θα σου ελεγα να σταματησεις να ψαχνεις απαντησεις κ να ψαξεις για φιλες που δεν ειναι μονο στα λογια φιλες

  5. #5
    Μαλλον παραησουν/εισαι ''καλο παιδι'' και σου γυρισε μπουμερανγκ.Θελεις λιγο παραπανω προσοχη στο να διαλεγεις φιλους.Και λιγη καχυποψια παραπανω δε βλαπτει εδω που τα λεμε.Μην ανοιγεσαι απο την αρχη.

  6. #6
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28
    ναι παραειμαι καλο παιδι ομως εχω συνεχως στο μυαλο μου το θεμα του σεβασμου!
    δεν ξερω ποτε ακριβως να βαζω τα ορια μου και πως να τα βαζω και επισης φοβαμαι πως εχω γινει βαρετη σαν ανθρωπος!
    ισως δεν εχω πολλα κινητρα γενικως! δεν ξερω!
    αλλα πραγματικα κουραστηκα να ειμαι το ''ευκολο'' παιδι!
    θα θελα καποια στιγμη να γινω ξανα το δυνατο και ενδιαφερον κοριτσι που νομιζω πως καποτε υπηρξα!
    μπορει αν περναω κατι σαν μικροκαταθλιψη!δεν ξερω

  7. #7
    Quote Originally Posted by adriana View Post
    ναι παραειμαι καλο παιδι ομως εχω συνεχως στο μυαλο μου το θεμα του σεβασμου!
    δεν ξερω ποτε ακριβως να βαζω τα ορια μου και πως να τα βαζω και επισης φοβαμαι πως εχω γινει βαρετη σαν ανθρωπος!
    ισως δεν εχω πολλα κινητρα γενικως! δεν ξερω!
    αλλα πραγματικα κουραστηκα να ειμαι το ''ευκολο'' παιδι!
    θα θελα καποια στιγμη να γινω ξανα το δυνατο και ενδιαφερον κοριτσι που νομιζω πως καποτε υπηρξα!
    μπορει αν περναω κατι σαν μικροκαταθλιψη!δεν ξερω
    Απλά πρέπει να είσαι αυθόρμητη και ειλικρινής , λεγε αυτό που σκέφτεσαι χωρις να κολώνεις , έτσι κερδίζεις τον σεβασμό , αφού είσαι καλό παιδί δείξτο ! να είσαι ενεργό μέλος , μην βρίσκεσαι σε αδράνεια και απλά ακολουθάς τους άλλους , μίλα πράξε πάρε τον λόγο δείξε πια πραγματικά είσαι !

  8. #8
    Quote Originally Posted by adriana View Post
    ναι νομιζω κανω συγκρισεις πλεον!
    επειδη βιωσα φθονο, ζηλια, ειρωνεια, απορρηψη, απο φιλες, πραγμα αδιανοητο για μενα στη φιλια, τωρα μεζευομαι, προστατευομαι, δεν ειμαι πια τοσο αυθορμητη,τοσο χαρουμενη και κυριως,
    ψαχνω να βρω το γιατι?
    ψαχνω να βρω που φταιω και επετρεψα να μου φερθουνε ετσι!
    παω να γινω σκληρη και αισθανομαι κακια
    παω να γινω ξανα οσο φιλικη και ανοιχτη ημουν και αισθανομαι θυμα!
    που ειναι ι ισορροπια?πως οταν στο σπιτι μου σε καθημερινη βαση βλεπω ανθρωπους ανασφαλεις κοινωνικα εγω θα μαθω να εχω πραγματικα τσαγανο και να διεκδικω το σεβασμο?
    στεναχωριεμαι συνεχως και απελπιζομαι με αυτο το θεμα
    Παίζει και η παρέα ρόλο...

  9. #9
    Quote Originally Posted by adriana View Post
    ναι παραειμαι καλο παιδι ομως εχω συνεχως στο μυαλο μου το θεμα του σεβασμου!
    δεν ξερω ποτε ακριβως να βαζω τα ορια μου και πως να τα βαζω και επισης φοβαμαι πως εχω γινει βαρετη σαν ανθρωπος!
    ισως δεν εχω πολλα κινητρα γενικως! δεν ξερω!
    αλλα πραγματικα κουραστηκα να ειμαι το ''ευκολο'' παιδι!
    θα θελα καποια στιγμη να γινω ξανα το δυνατο και ενδιαφερον κοριτσι που νομιζω πως καποτε υπηρξα!
    μπορει αν περναω κατι σαν μικροκαταθλιψη!δεν ξερω
    ...σιγά μη περνάς και τυφοειδή πυρετό βρε αντριάνα :Ρ
    Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι αποτέλεσμα διαταραχής, αλλά δικών μας επιλογών.
    Σκέψου πως λειτουργούσες όταν ησουν ενδιαφέρον και δυνατό κορίτσι όπως λες και τι άλλαξε από τότε.
    Το πως μας συμπεριφέρονται οι άλλοι ξεκινά ΜΟΝΟ από μας και όχι απο αυτούς.
    Ξεκίνα από αυτό.

  10. #10
    Senior Member
    Join Date
    Oct 2013
    Posts
    2,114
    Θεοφανία,νομίζω πως καλύτερα θα ήταν να λέμε να επιλέγεις τις παρέες που σου ταιριάζουν και τίποτα παραπάνω...
    δε νομίζω ότι κάποιοι άνθρωποι συμπεριφέρονται γιατί εμείς το επιτρέπουμε,αλλά γιατί έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και συμπεριφέρονται όπως θέλουν και νομίζουν αυτοί.!

    Αρα Ανδριάννα,καλό είναι κατά τη γνώμη μου,να μην αλλάξεις τον χαρακτήρα σου,αλλά να ψάξεις τις παρέες που σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά.!
    Μπορεί να επηρεάζει και η οικογένεια πολλά πράγματα-αλλά αυτό από μόνο του δεν είναι λόγος για να αλλάξεις ή να νομίζεις ότι ο χαρακτήρας σου,δεν είναι επαρκής για να σε σέβονται....
    Εαν σέβεσαι εσύ τον εαυτό σου,είναι σίγουρο ότι θα σε σέβονται και οι άλλοι.!

    Οι κοινωνικές σχέσεις δεν είναι εύκολο πράγμα,κάποιες φορές το να είναι κανείς μόνος του,μέχρι να βρει τους κατάλληλους ανθρώπους ίσως είναι η καλύτερη λύση.!
    Και παρεπιπτόντως μην αυτοβαφτίζεσαι κοινωνικά ανάπηρη...όλοι οι άνθρωποι περνάνε διάφορες φάσεις στην ζωή τους,αυτό έλειπε να αυτοχαρακτηρίζονται ως ανάπηροι κοινωνικά-προσωπικά-σωματικά κτλ. όσον αφορά τον αδελφό σου,αυτός είναι ο χαρακτήρας του και δεν μπορείς να τον αλλάξεις,προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει αν κάνει κάπου λάθος-ποιο είναι το λάθος του και ίσως να το αλλάξει,αλλά ακόμα και λάθη να κάνει είναι και δικαίωμα του-στήριξέ τον μέχρι το σημείο που δεν βλάπτει εσένα ψυχολογικά....

  11. #11
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2009
    Posts
    20,564
    Quote Originally Posted by adriana View Post
    καλησπερα!
    μπορει το δικο μου να ακουγεται ηλιθιο
    εισαι εξυπνη ειναι οντωσ ηλιθιο το προβλημα σου για την ακριβεια πνιγηκεσ σε μια κουταλια νερο
    Φιλικά ο φτωχόΜπίνες της διπλανής πόρτας :)))

  12. #12
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28
    θεοφανια,τυφοειδή πυρετο, xaxaxaxaaxaxa λες ε?:Ρ

  13. #13
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28
    ευχαριστω πολυ ολους για τις απαντησεις σας!
    νομιζω ο καθενας με βοηθαει με το πως το βλεπει απο τη σκοπια του!

  14. #14
    Quote Originally Posted by Diana1982 View Post
    Θεοφανία,νομίζω πως καλύτερα θα ήταν να λέμε να επιλέγεις τις παρέες που σου ταιριάζουν και τίποτα παραπάνω...
    δε νομίζω ότι κάποιοι άνθρωποι συμπεριφέρονται γιατί εμείς το επιτρέπουμε,αλλά γιατί έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και συμπεριφέρονται όπως θέλουν και νομίζουν αυτοί.!

    .
    ...διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως.
    Αν εσύ αγαπητή Νταιάνα γνωρίσεις κάποια καινούργια παρέα και ένας από αυτούς βάζει το δάχτυλο στη μύτη του, ή είναι βωμολόχος, ή πετά τη στάχτη του στο πάτωμα, εννοείται πως θα τον κόψεις, (ελπίζω :Ρ)
    Αν γνωρίσεις μια παρέα, όπου γίνεσαι ο ταξιτζής τους, τους κερνάς συνέχεια, γκρινιάζεις συνεχώς, ή δεν μιλάς καθόλου και συμβαίνουν τα παρακάτω: σε εκμεταλλεύονται για τις μετακινήσεις και τις εξόδους τους, σταματούν να σηκώνουν τα τηλέφωνα και να σε αποφεύγουν, φταίνε αυτοί?
    Η δική μου άποψη λοιπόν είναι πρώτα να κοιτάμε τον εαυτό μας, τις ελλείψεις και τα λάθη μας και μετά να βλέπουμε με καθαρό μάτι ποιος μας κάνει και ποιος όχι.

  15. #15
    Junior Member
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    28
    ναι Θεοφανια καλα τα λες!
    ωστοσο για μενα το ζητημα ειναι να βρω εν τελει που κανω αυτα τα ''λαθη'' ωστε να ειμαι και εγω πανω απο ολα καλα με τον εαυτο μου!
    θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας αυτα που θεωρω πως κανω εγω λαθος και να ακουσω τις αποψεις σας γιατι νομιζω πως οι ματιες τριτων ανθρωπων που δεν
    με γνωριζουν, σε αυτα τα θεματα μπορει να ειναι καποτε, πιο αντικειμενικες
    λαθη:
    -γενικοτερη φοβια απωλειας
    -προγραμματισμος απο την οικογενεια να ειμαι παντα καλο παιδι και κοινωνικα αποδεκτο(σε σημειο αηδιας)
    -υπερβολικη θυσια χρονου για να ακουω τα προβληματα ταν αλλων και ελαχιστος χρονος να λεω τα δικα μου
    -ωραιοποιηση καταστασεων για να γινομαι αποδεκτη
    -δεν αποδεχομαι παντα τους αλλους ως εχουν και παιρνω στα σοβαρα τα ελλατωματα τους και μεσα μου τους κρινω

    φφφφφφφφφ!!ολα αυτα τα ωραια!μπραβο αντριανα!

Similar Threads

  1. ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
    By panos7wwe in forum Με καφέ και συμπάθεια....
    Replies: 5
    Last Post: 09-08-2013, 01:56
  2. Ψυχοδιανοητική αναπηρία και Συνείδηση
    By deleted-member-06-05-2016 in forum Αυτοβοήθεια & Υποστήριξη
    Replies: 3
    Last Post: 08-12-2012, 11:47
  3. Κοινωνική ζωή
    By carrot in forum Ψυχώσεις & Σχιζοφρένεια
    Replies: 141
    Last Post: 29-06-2011, 16:09
  4. Αναπηρια και εργασια.
    By keep_walking in forum Ψυχολογία & Κράτος (ΕΟΠΥΥ, Επιτροπές, Στρατός, Φορείς Δημοσίου)
    Replies: 5
    Last Post: 13-09-2008, 00:10
  5. AΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ:ΗΜΕΡΙΔΑ 7-3-2007
    By harry-hydra in forum Σχολές Ψυχολογίας
    Replies: 2
    Last Post: 25-05-2007, 19:10

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •