Κατάθλιψη - Φαρμακευτική αγωγή- Ελπίδα για ανάρρωση-Βουλιμικά επεισόδια:φαυλος κυκλος
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Results 1 to 4 of 4
  1. #1
    Junior Member
    Join Date
    Apr 2017
    Location
    Ελλάδα, Θεσσαλονίκη
    Posts
    20

    Κατάθλιψη - Φαρμακευτική αγωγή- Ελπίδα για ανάρρωση-Βουλιμικά επεισόδια:φαυλος κυκλος

    Καλησπέρα σε όλα τα μέλη του forum, είμαι καινούριο μέλος σε αυτό.. Θα ήθελα και εγώ να μοιραστώ μαζί σας τα δικά μου ζητήματα και να ακούσω με προσοχή όλα όσα θα έχουν να μου πουν άτομα με παρόμοιες εμπειρίες , σκέψεις γενικότερα. Θα τα πάρω τα πράγματα από την αρχή.. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Μαζί με τους γονείς μου, τους δυο μεγάλους αδερφούς μου και τη μικρή μου αδερφή που γεννήθηκε το 2002. Υπήρχε αγάπη και στοργή στα παιδικά μου χρόνια. Αλλά υπήρχαν και καυγάδες, άσχημες ιστορίες που δεν καταλάβαινα.. Ο δεύτερος αδερφός μου πάλευε με την ηρωίνη και ο μεγάλος μας αδερφός πάλευε με τον εαυτό του και ό,τι γινότανε γινότανε στο σπίτι μέσα. Οι γονείς μας και αυτοί υπέφεραν από τις καταστάσεις και γενικότερα το κλίμα ήτανε άσχημο. Εγώ σαν παιδάκι στα πρώτα έτη της ηλικίας μου φοβόμουν. Έκλαιγα και έτρεμα στο παραμικρό ίχνος φασαρίας. Παρόλα αυτά περνούσαν τα χρόνια. Λόγω θρησκευόμενου περιβάλλοντος, μεγάλωνα έχοντας το θεό στο μυαλό και την καρδιά μου. Πήγα σχολείο, ξεκίνησα μαθήματα βιολιού από 5 ετών, ασχολήθηκα με λίγο χορό. Ώσπου στα εννιά μου χρόνια, έχασα τον δεύτερο αδερφό μου. Πέθανε από βαριά μορφή πνευμονίας με κύριο αίτιο την ηρωίνη και την αποτυχημένη απεξάρτηση από αυτήν.. Πέρασα λίγο καιρό κατηγορώντας τον εαυτό μου για το θάνατο του επειδή με το παιδικό μου μυαλό θεωρούσα πως ο θεός τον πήρε για να με τιμωρήσει που δεν προσευχήθηκα αρκετά για να τον σώσει. Παράλληλα υποσχέθηκα πως δεν θα ξαναστεναχωρούσα τους γονείς μου. Και μετατράπκα σε ένα χαρούμενο ρομποτάκι. Και περνούσαν τα χρόνια.. Ο μεγάλος μου αδερφός έφυγε από το σπίτι και εμείς με τη μικρή μεγαλώναμε. (Η μικρή μου αδερφή στα 2 της χρόνια εγχειρήστηκε λόγω αιματωματος στον εγκέφαλο και αυτό της προκάλεσε μαθησιακές δυσκολίες..) Κάπου στο γυμνάσιο, όλη η θλίψη που απορροφούσα σαν σφουγγάρι όλα αυτά τα χρόνια, γύρισε μπουμερανγκ εναντίον μου... Πονούσα φριχτά , χωρίς κάποια εμφανή αίτια.. Λίγο το άγχος του σχολείου, λίγο οι παιδιάστικοι έρωτες κλπ κλπ πυρδοτούσαν τον πόνο μου. Και ξεκίνησα να κόβομαι από τα 13 μου. Εφτα χρόνια πριν.. Εκείνα τα χρόνια πίστευα πολύ στο Θεό και αυτό με βοήθησε λιγάκι να απαλλαγώ από τις αυτοκαταστροφικές μου τάσεις για λίγο. Μεχρι το λύκειο.. Σταμάτησα να βγαίνω, να έχω επαφή με ανθρώπους, οδηγήθηκα σε συναισθηματική υπερφαγία και άρχιζα να βάζω κιλά (ήμουν υπέρβαρη από πάντα αλλά επιδεινώθηκε). Απέτυχα να πάρω το proficiency με την πρώτη φορά, δευτέρα λυκείου ξεκίνησα και το φροντιστήριο για τις Πανελλήνιες (ήμουν θετική κατεύθυνση), δοκίμασα κάπνισμα, η αυτοκαταστροφή ξεκίνησε πάλι και όλοι αυτοί οι παράγοντες με φθείρανε. Ώσπου καλοκαίρι πριν την τρίτη λυκείου (το 2014) άρχισα να προκαλώ εμμετό για να αποβάλω το φαγητό μου και να χάσω κιλά. Εκεινο το καλοκαίρι έχασα τον έναν παππού μου. Ήμουν 80, 17 χρονών και 1.53 στο ύψος. Άρχισα να χάνω κιλά καθώς έβγαζα ό,τι και όποτε έτρωγα. Μέχρι την άνοιξη είχα χάσει πάνω από εικοσι κιλά. Αλλά το διάβασμα πήρε δεύτερη μοίρα και η κατάθλιψη μου αυξανόταν. Ο αυτοπροκαλούμενος εμμετός ήτανε εργαλείο αντιμετώπισης άγχους και θλίψης. Όπως ήτανε φυσικό απέτυχα στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν το έβαλα κάτω. Το καλοκαίρι αποκκομένη από όλους και όλα στο χωριό μου ξεσκίστηκα στα αγγλικά και τον Δεκέμβρiο του 2015 πήρα το proficiency. Το καλοκαίρι εκείνο έχασα και δεύτερο τον παππού μου. Μίλησα στη μητέρα μου για την διατροφική διαταραχή μου. Ξεκίνησα συνεδρίες σε ψυχολόγο και παράλληλα την δεύτερη προσπάθεια μου με τις πανελλήνιες. Σε αυτό είχα μαζί μου και την καλύτερη φίλη μου που μου στάθηκε σαν αδερφή μου σε όλα, όπως εγώ σε αυτή. Δίναμε μαζί και πανελλήνιες για δεύτερη φορά. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που αρχές Μαρτίου άρχισε η κατηφορα. Κατάθλιψη, άγχος, παραίτηση, σταμάτησα να τρώω και στις δυο μέρες που έτρωγα έβγαζα το φαγητό μου μετά. Μέχρι τις πανελλήνιες τα χέρια μου είχανε γεμίσει χαρακιές μέχρι κοντα στους ώμους, στην κοιλιά και στα πόδια. Φυσικά απέτυχα και την δεύτερη φορά. Αλλά δεν το έβαλα κάτω. Η ψυχολογος με παρέπεμψε σε ψυχιατρο όπου επίσημα διαγνωστηκα με διπολική διαταραχή. Ξεκίνησα φαρμακευτική αγωγή. Κι όλα φώτισαν. Μια καινούρια εποχή ξεκίνησε. Αποφάσισα να αρχίσω εντατική προετοιμασία στο βιολί για κατατακτήριες εξετάσεις στο κρατικό ωδείο Θεσσαλονίκης. Με ένα αγόρι από την παρεα υπήρχε αμοιβαίο ενδιαφέρον κι υπήρχαμε μαζί. Αποφάσισα να κάνω μια νέα αρχή με την αγωγή, τον έρωτα, την ζωή μου.. Δε ήθελε σχέση, ήθελε απλά να υπάρχουμε μαζί. Και εγώ ήμουν εντάξει με αυτό. Αν και υπήρχε ημερομηνία λήξης. Το ήξερα αλλά τον ερωτευόμουν... Κι ο καιρός περνούσε. Τέλη καλοκαιριού αποφάσισα να σταματήσω τα φάρμακα. Νόμιζα ότι με έκαναν απαθή κι ήθελα να νιώσω. Περνούσα όμορφα μαζί του αλλά πονούσα. Είχα αγχος, ταραχή, φόβο ότι θα τελειώσει. Και έτσι ήτανε. Αλλά ζούσαμε την στιγμή. Ήξερε τα πάντα για εμένα. Με αποδεχόταν. Δεν τον απωθούσα.. Παράλληλα απωθούσα και τη φίλη μου. Κλεινόμουν στον εαυτό μου. Άρχισε η βουλιμία πάλι... τα επεισόδια αυτά. Ήμουν αδύνατη , δεν είχε να κάνει με την απώλεια κιλών. Τερμάτισα την αγωγή μου. Σταμάτησα να παίζω βιολί. Βγηκα στην αγορά εργασίας, Αλλά αποτυχημένα. Ο αδερφός μου θα έφυγε στην Κρήτη για πάντα. Ήξερα πως η "σχέση" θα τελείωνε. Η φίλη μου πληγωνόταν από την στάση μου. Ο κόσμος μου κατέρρεε... Έπρεπε κάτι να γίνει. Αποφάσισα να δώσω Πανελλήνιες. Τρίτη φορά. Και μου ζήτησε να χωρίσουμε. Ξεκίνησα μαθήματα στο φροντιστηριο. Με άλλον αέρα. Άνεση, Όρεξη. Με το αγόρι υπήρχαμε γιθα λίγο μαζί... Ανεπίσημα. Μου έδωσε να καταλάβω πως με ήθελε στην ζωή του. Μέχρι που αποκοπήκαμε. Έτσι. Ξαφνικά. Ο πόνος άρχισε να υπερχειλίζει από μέσα μου... έκλαιγα και μου κοβόταν η αναπνοή. Ο αδερφός ήρθε για λίγο από Κρήτη.. Μου εκμυστηρεύτηκε πως το καλοκαίρι διαγνώστηκε κι αυτός με διπολική διαταραχη και προσπάθησε να με πείσει να ξαναδω το γιατρο μου. Και έτσι έκανα... Άρχισα πάλι την αγωγή μου. Διαπίστωνα και από μόνη μου ότι έχανα τον εαυτό μου. Μου το έλεγε και το περιβάλλον μου. Από τη μια στιγμή που ήμουνα καλά ξεσπούσα σε κλάματα στην επόμενη.. ο τρόπος σκέψης μου ήτανε διαταραγμένος.. Από τον Δεκέμβριο λοιπόν την ξεκίνησα την αγωγή.. Και ακόμη την συνεχίζω. Πήρα μερικά κιλά.. κάτι το οποίο μερικές φορές μου προκαλεί βουλιμικά επεισόδια κάποιες φορές... Η αποβολή φαγητού όμως επηρεάζει τη επιρροή των φαρμάκων στον οργανισμό μου και είναι φαύλος κύκλος. Η κακή διάθεση υποβόσκει μόνιμα. Παλεύω με τον εαυτό μου να μην παραιτηθώ καθως προετοιμάζομαι για τις εξετάσεις. Η σχέση μου με τη φίλη μου αποκατασταθηκε. Ευτυχώς. Είμαστε μαζί σε όλα.. Την στηρίζω και με στηρίζει. Το φροντιστηριο πηγαίνει καλά.. Αλλά είμαι στα όρια της παραίτησης.. Που και που άμα πονάω πολύ, υποκύπτω στην αυτοκαταστροφή μου.. Εδώ και ενάμιση χρόνο κυκλοφορώ μόνιμα μα μακριά μανίκια. Χειμώνα καλοκαίρι.. Νομίζω χάνομαι..

    Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και συγνώμη που μακρυγόρησα τόσο πολύ. Αλλά ήθελα να δώσω την πλήρη εικόνα των πραγμάτων..

  2. #2
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2009
    Posts
    20,662
    Είσαι μία μικρή καθηγήτρια αγγλικών γτ δεν πας αγγλική φιλολογία;
    Φιλικά ο φτωχόΜπίνες της διπλανής πόρτας :)))

  3. #3
    Junior Member
    Join Date
    Apr 2017
    Location
    Ελλάδα, Θεσσαλονίκη
    Posts
    20
    Διότι ήμουν θετική κατεύθυνση. Πέρυσι ξαναέδωσα με το παλαιό σύστημα τα μαθηματα της θετικής κατευθυνσης και φέτος που εξετάζομαι με το νέο σύστημα δίνω πάλι με αυτά τα μαθήμα. Για αγγλική φιλολογία πρέπει μόνο από θεωρητική. Το ρώτησα και δυστυχώς μου είπανε ότι και να δώσεις πανελλήνια τα αγγλικά δεν παίζει κανένα ρόλο γιατί δε μπορείς να δηλώσεις την σχολή στο μηχανογραφικό.

  4. #4
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2009
    Posts
    20,662
    Εμάς πριν δεκαπέντε χρόνια είχε απλά ποινή στα μόρια μπορούσες να το δηλώσεις ένας φίλος μου πέρασε ΤΕΙ ζωικής παραγωγής από θεωρητική ψαξτο λίγο
    Φιλικά ο φτωχόΜπίνες της διπλανής πόρτας :)))

Similar Threads

  1. Φαυλος κυκλος...
    By Mixalhs in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 11
    Last Post: 10-09-2016, 22:02
  2. Κατάθλιψη ή τεμπέλια? Όλα ένας φαύλος κύκλος
    By Johnloser in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 19
    Last Post: 05-12-2014, 09:19
  3. Κατάθλιψη και φαρμακευτική αγωγή
    By ΧωρίςΣκιά in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 7
    Last Post: 24-04-2014, 19:08
  4. καταθλιψη και φαρμακευτικη αγωγη
    By deathmer in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 5
    Last Post: 17-04-2014, 10:22
  5. ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
    By HaMLeT-MachiNe in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 5
    Last Post: 13-02-2013, 00:01

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •