Εκφραστειτε ελευθερα!!! - Page 55
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Page 55 of 56 FirstFirst ... 54553545556 LastLast
Results 811 to 825 of 827
  1. #811
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Σε ζηλεύω δεν σημαίνει πως σε μισώ. Σημαίνει πως κατά βάθος σε θαυμάζω γι’ αυτό που είσαι αλλά δεν κατόρθωσα εγώ. Ξεκίνησες από το ίδιο σημείο με μένα. Όμως, είχες την αισιοδοξία, την αυτοπεποίθηση, κι έτσι βρήκες και τη στήριξη, αλλά έδραξες κι’ όλες τις ευκαιρίες, βέβαιος ότι σου αρμόζουν. Δεν ήμουν βέβαιος ότι μου αρμόζαν, γι’ αυτό δεν τόλμησα καν να τις αγγίξω. Δεν σε μισώ εννοείται. Απλά με κάνεις να αναπολώ σε βαθμό λύπης. Ίσως νοητικά να υπερτερούσες, ίσως να είχε καταρρακωθεί το είναι μου πριν μπω στον αγώνα. Έτσι, κατά βάθος βιώνω μια μετριότητα την οποία παριστάνω για πληρότητα ώστε να έχω μια έξωθεν καλή εικόνα. Ακόμα ρίχνομαι σε φρούδες ελπίδες κοπιώδεις κι απλά ελπίζω σ’ αυτό το κάπως ευκταίο που θα μετριάσει τη λύπη, για να χω να λέω πως κάπου έφτασα. Κι αν έχει κανείς ανάγκη τη συμβουλή μου θα χω μια ικανοποίηση πως δεν άφησα άλλο να διαβεί στο δικό μου δρόμο.
    γιάννης

  2. #812
    Banned
    Join Date
    May 2021
    Posts
    6
    Μια νυχτα, αφου ειχα κοιταξει ποσα εμβολια εγιναν εκεινη την ημερα στην Ελλάδα για τον covid, ειδα οτι ηταν καλος ο αριθμος και σκεφτηκα να μπω σε ενα topik sto reddit που βγαζει σχεδον καθε μερα για την πορεια των εμβολιασμων. Θυμηθηκα παλιοτερα που ειχα μπει σε ενα παλιοτερο τοπικ με την πορεια του εμβολιασμου και καποιοι εγραφαν ενθουσιωδη σχολια τυπου "παμε καλα, παμε γερα, προχωραμε" και σκεφτηκα οτι ισως διαβασω παρομοια και στο νεοτερο τοπικ.

    Μπηκα και ενας εγραφε στο τελος του σχολιου του "παμε γερα". Μου φανηκε σαν μικρη συμπτωση παρολο που δεν ηταν, γιατι ηταν πολυ πιθανο να εβλεπα μια τετοια φραση. Στο παρελθον οταν συνεβαιναν συμπτωσεις, αμεσως αυτοματα μου ερχοταν η σκεψη οτι ισως συμβει μια μεγαλυτερη συμπτωση που θα σχετιζεται με την ιδεοψυχαναγκαστικη ανησυχια μου και οτι μπορει να ειναι κακο σημαδι.

    Ετσι λοιπον, όταν ειδα την φραση "παμε γερα" αυτοματως μου ηρθε η σκεψη οτι μπορει μα δω καποια λεξη που θα σχετιζεται με την προσομοιωση στο username απο το ατομο που γραψε την φραση. τσεκαρα και δεν υπηρχε τιποτα.

    Εκανα scroll down μερικα comments και κάποιος ειχε βαλει ενα λινκ με ενα game που ειχε την λεξη "simulator" στον τιτλο.


    Ολα αυτα ήταν απλη συμπτωση ή καποιο σημάδι?

  3. #813
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Δεν μπορώ τα στημένα
    κάντε τα χωρίς εμένα.
    ακόμα και μη δεσμευμένα
    στη ψυχή' ναι μη ηθελημένα,
    θα λεγα μακριά από μένα
    αλλ' ο φόβος τα φαντάζει μεταξένια,
    μέχρι που να ρθω πρόσωπο με πρόσωπο με σένα
    απλά μέσα μου για να πω δεν κάνεις εσύ για μένα.

    Ο φόβος είναι κόλαση
    που μέσα σου βασιλεύει
    κι όταν το διαπιστώσεις
    ήδη πολλά του χες δώσει.
    γιάννης

  4. #814
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Νιώθω έντονα πως θέλω να διαφύγω
    να δραπετεύσω σε κάτι καινούργιο
    να φύγω μυστικά απ' όλους
    σε νέο μέρος που η σκέψη θα στερηθεί τωρινές παραστάσεις
    κι ο χώρος θα ναι πηγή γαλήνης
    τον οποίο συχνά πυκνά επισκέπτεται η σκέψη.

    όμως είμαι δέσμιος της ασφάλειας
    μιας ασφάλειας ζηλευτής
    με αξία αναδυόμενη όποτε η σκέψη κοντεύει να πραγματώσει τη φυγή,
    μα δεν επιτρέπει βήμα
    διότι κόλλησε στο εφήμερο ωραίο
    με όριο να συμβιβάζεται με κάτι λιγότερο αλλά όχι εκτός.

    λύσεις, το ιδεατό στη σκέψη που προϋποθέτει μόχθο ψυχής
    ή η εξωγενής κατάργηση της ασφάλειας που θα οδηγούσε στο χώρο γαλήνης.
    γιάννης

  5. #815
    Senior Member
    Join Date
    Apr 2019
    Posts
    183
    καποτε σε αγαπησα πολυ και ο ερωτας ξεχυθηκε μεσα μου σαν χειμαρος
    σταθηκαμε μικροι μπροστα σε αυτο το μεγαλειο που αγγιξε τις καρδιες μας
    μπηκαν απο τις χαραμαδες των ψυχων μας ολα οσα διωκαν με ορμη το αδολο μυαλό μου
    και τοτε ενοιωσα μονη , πιο μονη απο ποτε .
    Απουσιαζες μεσα απο την δυστυχια της ψυχης μου
    Το αδολο το χαδι δεν το εδωσες
    το βασανισμενο μου το νου δεν πλησιασες με τον ερωτικο σου οιστρο να χαιδεψει τη μοναξια που καποιοι φορτωσαν στις δικες μου πλατες
    καθως τα χρονια περασαν μπροστα απο τα ματια μας , η αγαπη δεν καταφερε να γεφυρωσει ολα οσα καποτε ενωσα τα κορμια μας
    εγινε πουλι και εκεινο τιναξε τα δυο του τα φτερα
    εξφανιστηκε μεσα στης καταχνιας το μαυρο το πεπλο
    και εγω παρεμεινα να διασκεδαζω με την αδυσωπητη την μοναξια , στον υπεροχο ηχο της σιωπης
    και εσυ αγαπη μου δεν καθησες ποτε κοντα μου
    δεν σηκωσες τα χερια σου να διωξεις ολα οσα πληγωσαν το βασανισμενο μου νου
    και ομως η ψυχη ειναι πλημμυρισμενη μοναχα απο σενα
    απο το χαδι που καποτε προσφερες απλοχερα
    απο το φιλι το ερωτικο
    απο την αθωα σου ψυχη
    αγαπη μου

  6. #816
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Δες είσαι συ για στίχους
    αφού σαν φύγεις κόλλες θα γενούν
    κάποιοι για να τις σχίσουν
    διότι σ' είχαν αγνοήσει
    όταν ανάμεσα τους είχες ζήσει

    δεν θυμούνται πια αν υπήρξες
    ήξερες πως υστεροφημία δεν θα είχες

    διότι η φύση δε σε φτιαξε δυνατό
    όπου πατάς σαματάς και κουρνιαχτό,
    σ' ήθελε απόμακρο και σιωπηλό
    μ΄ένα γαλήνιο ύφος, ντροπαλό

    κι έτσι έμεινες απαρατήρητος,
    ένα γλυκό νερό μ' αμίλητο
    που χε πολλά να πει
    αλλά του μεινε να ξεθαρρευτεί,
    μόνο που μέχρι να το κατορθώσει
    το χώμα το' χε χώσει

    άφησες κάποιους στίχους να σεργιανούν
    μπας κι έπειτα κάποιοι σε θυμηθούν.
    οι στίχοι δε θα σου δώσουν δόξα
    απλά ήταν η μόνη ανοιχτή σου πόρτα.

    (Οι στίχοι ήταν η μόνη ανοιχτή σου πόρτα). Επηρεασμένος διαβάζοντας Καρυωτάκη.
    γιάννης

  7. #817
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Όταν κάποτε φύγω δε θα με ξέρει κανείς
    διότι ήρθα στη ζωή ως στην αφάνεια ήδη καταδικασθείς,
    έδεσα τη ζωή μου με κοπιώδη αλλά αισιόδοξη προσπάθεια ανάδειξης
    που' ταν όμως μια άνευ όρων ψευδαίσθηση με καμία κατάληξη,

    διότι η ζωή από καταβολής χάραξε μόνον έναν ανθρώπινο πυρήνα πορείας
    με γνώρισμα, ως το απόλυτο, τόλμη κι' αναισχυντία,
    κι όποιος αντί να το πλησιάσει ξέκοψε
    η ζωή ως αδυσώπητη μοίρα τον διέγραψε,

    γοργά συνειδητοποιώ ότι θα έχω φύγει σαν ένας αφανής
    ταλαιπωρημένος και πληγωμένος απ τη ζωή
    με ένα "αν και θα πρεπε" να με διαφεντεύει
    τώρα που η ελπίδα πάει να στερέψει.
    γιάννης

  8. #818
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Τα Χριστούγεννα είναι μέσα μας,
    γεννώνται στα βάθη της ψυχής μας ολόχρονα,
    Χριστούγεννα δεν είναι η επέτειος ανάμνησης του γεγονότος ούτε οι καλές ευχές και τα δώρα,
    όλ' αυτά παίρνουν απλά το χρώμα που ήδη υπάρχει μέσα στη ψυχή μας.
    Αν δεν υπάρχει αυτό το χαρμόσυνο χρώμα δεν ζεις Χριστούγεννα.
    Last edited by ioannis2; 14-12-2021 at 13:39.
    γιάννης

  9. #819
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    η μοίρα δεν γράφεται
    απλά ξετυλίγεται,
    είναι το πρώτο βίωμα που απλώνεται και θεριεύει και κυριαρχεί,
    πριν αναδυθείς απ' τη μήτρα ήσουν χωρίς μοίρα,
    μόλις που άρχισες να βλέπεις και να σκέφτεσαι ξεκίνησες να τη γράφεις,
    τότε δεν μπορούσες καν να ρωτήσεις την ψυχή σου αν την ήθελε ή όχι,
    αυτό το ανακάλυψες μετά όταν ξέκρινες το ποιος είσαι ανάμεσα στους άλλους,
    τότε αν έκρινες πως δεν θέλεις να σαι αυτό που ήδη γένηκες αρχίζει ο αγώνας,
    η μάχη έναντια στη μοίρα,
    θα κτυπηθείς μέσα σου για να αντέξεις την πάλη έξω σου,
    κι αυτό τον αγώνα μπορεί τελικά να τον πάρεις μαζί σου,
    φρόντισε όμως να χεις μετριάσει τη ζημιά ή να αντίκρισες σαν άλλος Μωυσής αυτό που πεθυμούσες,
    απλά για να πάρεις μαζί σου μια καλή ανάμνηση,
    όταν ξεκλείδωσε ο νους σου καθορίστηκε αν θα μείνεις στην ιστορία ή αν θα περάσεις ως ένας άλλος από την καθημερινότητα,
    μόνο μην αποτολμήσεις να γίνεις Ηρόστρατος διότι η ιστορία δεν θα σε κρατήσει για πολύ,
    ευτυχείς αυτοί που χαν το καλό ξεκίνημα.
    γιάννης

  10. #820
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    Αχ πόσο ράγιζε η καρδιά μου όταν μου έλεγες χωρίζουμε. Ξύπναγε ευθύς μέσα μου ένας πανικός. Μετά από εσένα φανταζόμουν τον εαυτό μου σε ένα άπλετο σκότος μοναξιάς. Δεδομένη φάνταζε η αποτυχία εξεύρεσης έτερου ήμισυ. Κι εκείνη τη στιγμή ο νους μου μετέτρεπε τον στιγμιαίο πανικό σε παρακάλια, σε καλά λόγια ικανά να επαναφέρουν την πρότερη κατάσταση συσχέτισης μέχρι την επόμενη φορά. Ευτυχώς που σε πέτυχα σε ανώριμη σου εποχή, σε εποχή που ψαχνόσουν για το σοβαρό αλλά το είναι σου για σύνδεση ζωής δεν είχε φτιαχτεί, κι έτσι από κάποια στιγμή κι έπειτα οι χωρισμοί πήραν την οριστική τους μορφή. Άλλωστε ούτε το είναι μου δόθηκε σε τέτοιο βαθμό προσπάθειας ώστε να μην επέλθει το να ξεκόψουμε, το να τελειώσει δηλαδή η γνωριμία οριστικά. Απ εκείνη την μέρα ούτε σε ξαναπαρακάλεσα ούτε με ξαναενόχλησες. Γελάω αυτή τη στιγμή με το που θυμάμαι στιγμές που με παιρνες τηλέφωνο με ένα παραπονιάρικο, απογοητευμένο ύφος και μου λεγες χωρίζουμε ή σε παίρνω τηλέφωνο να σου πω χωρίζουμε, δεν ταιριάζουμε εμείς οι δυο. Σαν εύλογος φόβος μη εξεύρεσης άλλου ήμισυ σε παρακάλαγα. Απλά υπέστηκα την ανωριμότητα του για να φτιαχτείς σαν χαρακτήρας για τον επόμενο με τον οποίο σε είδα (αν ήσουν αυτή διότι πάνε χρόνια που σε είχα δει για τελευταία φορά) πριν κανα χρόνο κοκεκταρισμένη, χωρίς κιλάκια στην κοιλιά, στους γλουτούς και στα μάγουλα. Μα και πάλι δεν μαράζωσα, απλά έκανα αυτή τη σκέψη, ότι κοκεκταρίστηκες, εκεί που μου λεγες πως μετά από λίγα χρόνια θα ήσουν ένα βουβάλι από τα κιλά.
    Στην αρχή μου κακοφαινόταν όταν μου καναν νέες γνωριμίες διότι είχε δημιουργηθεί μέσα μου εκείνη η σύνδεση που ανάγεται σε σχέση. Καμία από αυτές τις γνωριμίες δεν με ενθουσιάσε, κι έτσι έμεινα μόνος να ελπίζω. Σε έφαιρνα αλλά και σε φαίρνω στο νου μου σε στιγμές απαισιόδοξης μοναξιάς κι αισθήματος έλλειψης κάποιου που να αρμόζει στις προσωπικές μου συνήθειες και τροπο σκέψης για να μοιράζομαι αυτά που κάθε άνθρωπος χρειάζεται να μοιράζεται.
    Πρόσφατα, πριν σχεδόν χρόνο δηλαδή, μια άλλη γνωρίμία ήρθε στο προσκήνιο.Όμως δεν έβγαινε τίποτα, και κάθε αναμονή για ραντεβού μέσα μου μετατρεπόταν σε μίνι πανικό. Θυμάμαι μια μέρα που έπαθα συχνοουρία από το άγχος μου. Στα ευχετήρια της πρωτοχρονιας δεν σου απέκλεισα να ξαναβρεθούμε μετά που μου πρότεινες. Ο αριθμός σου έμεινε στη μνήμη του κινητού μου. Απλά δεν μου βγαίνει, δεν μπορώ, αγχώνομαι να σε πάρω τηλέφωνο, ίσως στο βάθος του νου μου δεν υπάρχει ενθουσιασμός για σένα, κι αυτή η σκέψη να σε πάρω τηλέφωνο είναι καθημερινή. Όμως δεν μου βγαίνει να σε πάρω. Ξυπνάει στη σκέψη εκείνος ο πανικός. Δεν υπάρχει ενθουσιασμός. Όπως και στην άλλη, διαπιστώνω πως ο λόγος που δεν θα θελα να ξέκοβα είναι απλά το να μην βρεθεί άλλη ιδίως να με αποδεχτεί ως είμαι και να ταιριάζει με το δικό μου είναι ως συντροφία και τίποτα περισσότερο. Έτσι, το κενό καλύπτεται με τη σκέψη ότι μπορώ να σε πάρω τηλέφωνο κι άρα κάτι παίζει στη ζωή μου ασχέτως αν βιώνω μέσα μου πως οι ελπίδες για να μου προκύψει στη ζωή μου αυτό το ξεχωριστό μοναδικό όλο και εξανεμίζονται καθώς ο χρόνος προσθέτει ηλικία και καθώς ο χαρακτήρας για να φτιάξει κανείς σχεση παραμένει ο ίδιος. Καταλαβαίνω επίσης πως μια σχέση που δεν θα ταν αυτό ή κοντά σ αυτό που θα θελα θα ταν ένας συμβιβασμός, μια υπέρβαση ίσως και πόνου για να το αποδεχτώ για επίλυση του ζητήματος συντροφικότητας μέσα στο οποίο απλά θα υπήρχαν και οι καλές στιγμές. Κι έτσι βολεύομαι στις ρουτινιάτικες μέρες σε μια ζωή που δεν περνάω κι άσχημα.
    γιάννης

  11. #821
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    cyprus
    Posts
    6,866
    απωθημένα το μυαλό μου μαγεύουν
    αλλοπρόσαλλα το σαγηνεύουν
    σε ένα άτέρμονης δυστυχίας βίο
    σαν μοίρα που δεν σβήνει
    κι ανάπαυση δεν βρίσκει
    διαφεντεύει κάθε βήμα
    λες και ο χρόνος είναι η αέναος κίνηση της
    μόνο οι παραστάσεις και οι ανθρώποι που με περιβάλλον αλλάζουν
    μα ευθύς λαμβάνουν την όψη της μοίρας
    βάζοντας νέο υλικό στα απωθημένα

    κι η ελπίδα είναι ψεύτικη
    χάνεται σαν χαρά ψευδαίσθησης που δίνει θέση σε τετελεσμένο γεγονός
    και το τετελεσμένο γεγονός είναι άλλο ένα απωθημένο
    ένα βουνό που μεγαλώνει
    ένα πηγάδι που έχει ήδη γεμίσει
    μα αντί να εκραγεί απ την πίεση αφήνει το περισσεύον νερό να χύνεται ήμερα
    καθώς τρίζουν τα δόνται αλλά τα πρόσωπο φαίνεται γαλήνιο

    ποιον να καταραστώ ή ποιος φταίει;
    η μοίρα ήρθε μαζί μου ή καλουπώθηκε όταν δεν καταλάβαινα τι θέλουν οι γύρω μου;
    η συνέχεια ήταν μια πάλη, ένας κοπιώδης αγώνας ψευδαισθήσεων
    που με βρίσκει στο σήμερα να βιωνω τη χαρά τη ψευδαίσθησης
    και τις τασεις φυγής στα ίδια γνώριμα μέρη
    με άλλες όμως συνήθειες ευχάριστες στο νου
    απλά για να μην κοιτάζει ο νους το βουνό,
    να μην βρεχτεί από το νερό που χύνεται από το πηγάδι
    μα δεν μπορεί να μείνει σε απόσταση ή να κρατηθεί για ώρα μακριά
    διότι η πορεία της ζωής είναι ένας δρόμος
    στο πλάτος του κατά τη διαδρομή θα ανταμωθεί
    θα μολυνθεί και θα συνεχίσει για τις εμπειρίες που του γίναν πια γνώριμες
    μα αυτό δεν το παραδέχεται ο νους
    σαν άλλο βουνό οι ψευδαισθήσεις ότι όλα πάνε καλά
    και στη μέση ο ακατάπαυστος αγώνας που απλά δεν αποδίδει
    ίσως δεν είναι κατάλληλα τα μέσα, μα τα χεις χρησιμοποιήσει όλα και με τον καλύτερο τους τρόπο
    ίσως δεν εναρμονίστηκες με τη σκέψη των πολλών
    ώστε ως πομπός να βρίσκεις το δέκτη
    η συχνότητα να ναι εύκολα προσβάσιμη γι αυτούς και η φωνή στεντόρια κατανοητή, δυνατή, ξεκάθαρη καθώς την θέλουν,
    ούτε κι αυτό το πέτυχες
    μα δεν παύεις

    φοβάσαι ότι θα βαρεθείς κάποτε να παλεύεις με τη μοίρα
    τότε θα βρεθείς αντιμέτωπος με μια άσχημη παραδοχή
    θα ψάχνεις για τα καλά μέσ στο χάος που βρήκες εσύ εσένα
    θα γυρεύεις μέσα σου ηρεμία
    δεν προετοιμάζεσαι γι αυτό
    μόνο διεξόδους θες να βρεις από τώρα
    ώστε εκείνο το αδιέξοδο να μην σε αγγίξει
    ήδη άρχισες να πορεύεσαι προς τις διεξόδους αυτές
    μα δεν είσαι σίγουρος αν είσαι κατάλληλος γι' αυτές
    αρνείσαι άλλους πιο ευχάριστους τρόπους ζωής βυθισμένος στην κατάπτωση που σου φτιαξε η μοίρα
    ίσως αυτές οι ευχάριστες να σου χαρίσουν ένα καλύτερο μέλλον, αυτό βασικά που σου απόμεινε να ζήσεις,
    όμως ούτε γι αυτες έχεις βρει τον κατάλληλο τρόπο
    και γι αυτές έμεινες πάλι πίσω
    απορροφήθηκαν, μορφώθηκαν στη χοάνη του πεπρωμένου σου
    απλά κινείσαι, τα αδιέξοδα σου γίνονται πιο γνώριμα, πιο προσιτά
    μα απλά επιλέγεις αυτές τις μικρές φυγές της καθημερινότητας που σε κάνουν να χαίρεσαι
    διότι και πάλι υπάρχει στη σκέψη σου αυτή η διέξοδος από τη μοίρα, αυτή η διέξοδος που σου φτιαξε η μοίρα,
    την οποία δεν ξέρεις αν θα καταφέρεις να αποκτήσεις ή αν σου είναι κατάλληλη
    το μέλλον είναι ζοφερό μα κι ο αγώνας σου τραχύς κι ακλόνητος
    εξαντλείς όλα τα δεδομένα, απλά ελπίζοντας κι απλά ζώντας στη ψευδαίσθηση του αμίληκτου χρόνου που απλά συνεχίζει να πορεύεται και σε παίρνει χωρίς να το καταλαβαίνεις μαζί του
    δεν μπορείς να ζήσεις τη στιγμή διότι δεν υπάρχει αυτό το ωραίο υπόβαθρο που θα την χρωματίσει με χαρά και ωραίες εμπειρίες
    έτσι απλά πορεύεσαι ατέρμονα έως τέλους.

    ΣΗΜΕΡΑ
    γιάννης

  12. #822
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2021
    Posts
    227
    Χωρίς κανένα λόγο χάνεται η ζωή μας

    στις φλέβες μας το αίμα σαπίζει συνεχώς

    αγωνία και κραυγή, καμμιά ελπίδα για ζωή.

    Δεν πρόκειται να ζήσουμε το τέλος θ' αντικρύσουμε

    Σάρκες ματωμένες, φρικτά κομματιασμένες

    δάκρυα και κραυγές, χάθηκαν όλες οι ζωές.

    Γ.Τ.House

  13. #823
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2016
    Posts
    2,213
    Δεν μπορώ να διαβάσω με τίποτα για την πιστοποίηση, ανοίγω βιβλίο διαβάζω 2-3 λεπτά και το κλείνω. Το μόνο που θέλω να κάνω είναι να κοιμάμαι και να τρώω και να παίρνω χάπια για να νιώσω καλύτερα!!

  14. #824
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2022
    Location
    αθηνα
    Posts
    193
    Η ζωή είναι δύσκολη. Τις περισσότερες φορές μας πιέζει περισσότερο από όσο περιμέναμε. Συχνά μας αναγκάζει να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε. Μερικές μέρες μας κάνει να νιώθουμε πως είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και άλλες νομίζουμε πως απλώς πρέπει να τα παρατήσουμε.Υπάρχουν στιγμές που δεν νιώθουμε αρκετά δυνατοί ώστε να αποφύγουμε την πίεση της κοινωνίας. Περνάμε πολλές δοκιμασίες. Σε κάποιες τα πάμε καλά και σε άλλες όχι.Αλλά ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη γίνει η ζωή μερικοί άνθρωποι πάντα μένουν αληθινοί στον εαυτό τους. Με κάποιον τρόπο επιβιώνουν και γίνονται ακόμα δυνατότεροι. Δεν αφήνουν το βάρος να τους κατεβάσει. Έτσι διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους.Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια αυθεντική ψυχή και καλλιεργούν τις ηθικές αξίες τους.Δεν αναγκάζουν τους άλλους να τους συμπαθήσουν. Τέτοια άτομα δεν αναγκάζουν κανέναν να είναι φίλος τους ή να τους συμπαθεί. Έτσι δεν χρειάζονται κάποια εξωτερική επιβεβαίωση για να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους. Είναι πάντα ανοιχτοί και ειλικρινείς. Δεν τους ενδιαφέρει ποιος τους συμπαθεί και ποιος όχι. Τους αρέσει να βοηθούν όσο περισσότερο μπορούν. Νοιάζονται για τους άλλους. Γι αυτό τους αρέσει να προσφέρουν στην κοινωνία. Είτε με το να είναι εθελοντές είτε με το απλώς να χαμογελούν τις κακές μέρες, αφιερώνουν τον χρόνο τους για να κάνουν τους άλλους χαρούμενους. Συμπεριφέρονται στους άλλους με σεβασμό. Στα μάτια τους κάθε άνθρωπος είναι το ίδιο σημαντικός. Σέβονται κάθε ανθρώπινο ον ανεξάρτητα από τις διαφορές του. Κρατούν τον λόγο τους. Οι ψεύτικοι άνθρωποι συνεχώς υπόσχονται πράγματα για να πάρουν αυτό που θέλουν. Σε αντίθεση με αυτούς, οι άνθρωποι με αυθεντική ψυχή και αγνή καρδιά κρατούν πάντα τον λόγο τους. Όταν υπόσχονται κάτι, το κάνουν επειδή όντως θα το πραγματοποιήσουν. Αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους.Όλοι κάνουμε λάθη, αλλά δεν αναλαμβάνει ο καθένας την ευθύνη που έχει γι αυτά. Αυτό το χαρακτηριστικό κάνει τους αυθεντικούς ανθρώπους να ξεχωρίζουν από το πλήθος. Δεν φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους όταν είναι ξεκάθαρο πως έχουν κάνει λάθος. Η τακτική τους είναι να βρίσκουν λύση στα προβλήματα, όχι να τα αγνοούν. Έχουν ηθικές αξίες και είναι ακέραιοι.Οι άνθρωποι με αυθεντική ψυχή ακολουθούν στην ζωή τους έναν κανόνα ηθικών αξιών. Μπορούν να κάνουν συμβιβασμούς αλλά ποτέ δεν θα ήταν ενάντια σε κάτι που πιστεύουν απλώς επειδή κανείς άλλος δεν ακολουθεί. Αυτό τους κάνει απίστευτα σπάνιους. Λένε αυτό που εννοούν και εννοούν αυτό που λένε. Αυτοί οι άνθρωοι ποτέ δεν λένε κάτι απλώς για να κάνουν κάποιον να νιώσει καλύτερα ή για να τους συμπαθήσει. Σέβονται την άποψη τους και πάντα λένε αυτό που εννοούν ακόμα και αν κανείς δεν συμφωνεί μαζί τους. Γι αυτό άλλωστε πολλοί σέβονται αυτούς τους ίδιους και τις απόψεις τους. Μαγεία Τ. Πηγή
    ζουμε στην εποχη που ολα εχουν γινει ρομποτικά τα συνθήματα οι συνήθειες η ζωη ενα πλαστικο πραγμα μια ψευτικη ευγένεια και μια υποκριτική επιφανειακη συναναστροφή με τους συνανθρώπους !!οταν θυμηθούμε την πραγματικη αγαπη και το νοιαξιμο στον συνανθρωπο μας μετανοήσουμε ριζικά με το να διώξουμε και οτι σαπίλα κυβερνα η εχει χωθεί εκει που δε πρέπει σε ιερεις κι αυτα και πλανά τον λαο !! τοτε ο θεος θα σταματήσει αυτο που παραχωρησε να συμβει για να συμμορφωθούμε

    https://www.awakengr.com/ta-charakti...nanastrefesai/
    αν δε εκτιμάς κάποιον μην τον προσβάλεις ......... φυγε ............. τοσο απλα

  15. #825
    Οι ερωμένες μου δεν έχουν πρόσωπο ούτε ψυχή είναι τεχνητά κατασκευασμένες σε κάποια εργαστήρια. Είναι άσχημες και μου προκαλούν ένα σωρό παρενέργειες, αλλά εγώ είμαι τόσο απελπισμένος που τις χρησιμοποιώ καθημερινά. Υποτίθεται πως με προφυλάσσουν από εκείνο το κομπρεσέρ predator που με κυνηγάει ανελέητα από την ημέρα που γεννήθηκα. Κλάστε γιατί χανόμαστε.

Page 55 of 56 FirstFirst ... 54553545556 LastLast

Similar Threads

  1. Γελαστε ελευθερα...
    By tzina2012 in forum Σωματόμορφες Διαταραχές (Υποχονδρίαση, Αρρωστοφοβία κτλ)
    Replies: 3
    Last Post: 12-06-2016, 21:46

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •