26 χρονών παρθένος και μόνος - Page 6
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Page 6 of 6 FirstFirst ... 456
Results 76 to 90 of 90
  1. #76
    Senior Member
    Join Date
    Mar 2018
    Posts
    3,847
    txopit, έχεις ερεθίσματα και δεν αντιδράς ή δεν έχεις ερεθίσματα καθόλου για να κλάψεις ή να γελάσεις ή να ζήσεις κάτι; Είσαι στρατό νομίζω που είναι και λίγο περίεργη φάση, αλλά π.χ. δεν έχεις προσπαθήσει να συμμετέχεις σε κάποιες παρέες ή συζητήσεις εκεί; Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση; Έχεις προσπαθήσει να συμμετάσχεις και δεν μπορείς ή δεν συμμετέχεις γιατί σκεφτεσαι τα δικά σου;

  2. #77
    Δεν νιωθω ότι έχω ερεθίσματα καθόλου για να γελάσω η να κλάψω η να νευριασω, δεν με αναγνωρίζω πλέον, προσπαθώ να συμμετέχω αλλά το κάνω με δυσκολία, γενικά ότι κάνω είναι σαν να το κάνω μηχανικά ρομποτικά, δεν νιωθω τίποτα και το σημαντικότερο δνε νιώθω ότι είμαι εγώ. Δεν ξέρω τι είναι όλο αυτό πραγματικά αλλά είναι πολύ δυσβάσταχτο. Επίσης δεν έχω καθόλου λίμπιντο και νιώθω τη σκέψη μου αργεί. Μια αδυναμία με διακατέχει μονίμως και ένα αίσθημα ότι δνε έχω μυαλό πλέον μέσα στο κεφάλι μου. Θέλω κάποιο.μν να μου πει α. Όλο αυτό θα περάσει, η αν θα είμαι για πάντα αυτό το αδύναμο κενό πλάσμα. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα πολύ δύσκολα στο παρελθόν η σκέψη μου πήγε σε άλλο επίπεδο είχα πιστέψει διαφορά και ζούσα σε ένα κόσμο που αποδείχθηκε μέρα την αγωγή ότι ήταν ψεύτικος.

  3. #78
    Επίσης όταν αυνανιζομαι, σπάνια πλέον, κοιτάω πορνό αλλά εστιάζω στο άντρα και φαντασιωνομαι ότι είμαι σε παθητικό ρόλο και έτσι τελειώνω. Σεξ δεν έχω κάνει ακόμα ούτε νιώθω κάτι με όλα αυτά που μου συμβαίνουν. Αυτό πως τι εξηγείται, να σημειώσω ότι τι εκανα από μικρή ηλικία, πάει να πει ότι είμαι γκέι, δεν μπορώ να δώσω μια εξήγηση σ αυτό γτ στην καθημερινότητα μου δνε νιώθω κάτι για κάποιον άντρα

  4. #79
    Senior Member
    Join Date
    Mar 2018
    Posts
    3,847
    Δεν είμαι ειδική, θεωρώ όμως ότι για κάποιο λόγο ζεις πολύ μέσα στο κεφάλι σου, κάνεις μπερδεμένες σκέψεις για τον εαυτό σου και ίσως εκεί να μπορέσει να σε βοηθήσει κάποιος ψυχολόγος να ξετυλίξεις το κουβάρι.

  5. #80
    Διαβάζω τα ποστ και με πιάνει απελπισία. Πως είναι δυνατόν να είναι ένας άνθρωπος υγιής κι ευτυχισμένος αν δεν κάνει έρωτα αν δεν βγαίνει αν δεν διασκεδάζει αν δεν κάνεις παρέες αν δεν νιώθει τη ζωή? Το παιδί είναι σε απελπισία και λέει ότι δεν αντέχει άλλο με τα φάρμακα που τον έχουν κάνει φυτό. Ένα παιδί 26 χρόνων που θα έπρεπε να είναι ερωτευμένο άσχετα με γυναίκα η άνδρα αυτό είναι δική του δουλεια. Αγόρι μου η ζωή είναι όμορφη. Βρες έναν άλλο γιατρο να σου δώσει φάρμακα που να μην σε κάνουν φυτό να μην σου στερούν τη ζωή. Τα τελευταία χρόνια έχει προσχωρήσει πολύ η ψυχιατρική δεν είναι όπως παλιά που τους ναρκωναν τους ανθρώπους για να φύγουν οι σκέψεις. Αν θέλεις μπες να διαβάσεις δεν ξέρω αν μου το επιτρέπει το forum τη ζωή της Delano μιας κοπέλας που από τα 14 της μέχρι και τα 27 έπαιρνε φάρμακα και τώρα είναι 36 δίνει διαλέξεις εχει κάνει οικογένεια και βοηθάει ανθρώπους με προβλήματα σχιζοφρένειας και παράνοιας. Η ιστορία της είναι συγκλονιστικη. Παρε πολλές γνώμες γιατρών. Μην μένεις σε ένα. Διάβασε στο ίντερνετ ψαξου. Είσαι πολύ μικρός. Η κοπέλα λέγεται Laura Delano.

  6. #81
    Ευχαριστώ για την απάντηση. Έχω πάει σε δύο γιατρούς. Ο ένας επιμένει να παίρνω και το λιθιο ο άλλος μόνο το σολιαν. Κανένας τους δεν συμφωνεί με το κόψιμο της αγωγής. Αλλά νμζ ότι δνε με καταλαβαίνουν τι περνάω. Δεν καταλαβαίνουν τη σοβαρότητα. Διαφορετικά θα με βοηθούσαν με κάποιο τρόπο. Τελευταία που πήγα μου λέει ότι όλο αυτό δεν είναι από τα χάπια αλλά από την πάθηση. Είναι δυνατόν. Αφού το καταλαβαίνω ότι είναι από τα χάπια γτ πριν δεν ήμουν έτσι. Είναι τραγικό να θες βοήθεια να ζητάς να είσαι απελπισμένος. Να νιώθω ότι θα σκάσεις και να νιώθεις ότι δε σε βοηθάει τπτ και κάνεις. Είμαι μόνος μου σε όλο αυτό. Πόσο θα θελα να είμαι όπως πριν ευτυχισμένος. Δεν θέλω άλλο να είμαι έτσι. Είναι δυσβάσταχτο.

  7. #82
    Quote Originally Posted by txopit View Post
    Ευχαριστώ για την απάντηση. Έχω πάει σε δύο γιατρούς. Ο ένας επιμένει να παίρνω και το λιθιο ο άλλος μόνο το σολιαν. Κανένας τους δεν συμφωνεί με το κόψιμο της αγωγής. Αλλά νμζ ότι δνε με καταλαβαίνουν τι περνάω. Δεν καταλαβαίνουν τη σοβαρότητα. Διαφορετικά θα με βοηθούσαν με κάποιο τρόπο. Τελευταία που πήγα μου λέει ότι όλο αυτό δεν είναι από τα χάπια αλλά από την πάθηση. Είναι δυνατόν. Αφού το καταλαβαίνω ότι είναι από τα χάπια γτ πριν δεν ήμουν έτσι. Είναι τραγικό να θες βοήθεια να ζητάς να είσαι απελπισμένος. Να νιώθω ότι θα σκάσεις και να νιώθεις ότι δε σε βοηθάει τπτ και κάνεις. Είμαι μόνος μου σε όλο αυτό. Πόσο θα θελα να είμαι όπως πριν ευτυχισμένος. Δεν θέλω άλλο να είμαι έτσι. Είναι δυσβάσταχτο.
    Αγόρι μου έχεις απόλυτο δίκιο. Πόσο σε συμπονω. Είναι σαν να ζεις σ ένα γυάλινο κλουβί που δεν σε αφήνει να έχεις επαφή με τον έξω κόσμο. Αλλού εσύ αλλού ο εαυτός σου. Κι αν σε συμπονουσαν αυτοί οι άνθρωποι θα έβρισκαν κι άλλες λύσεις. Σε νιώθω τόσο πολύ γιατί το περνάω κι εγώ. Αλλά εμένα δεν μου το προκάλεσαν τα φάρμακα αλλά η ίδια η ψυχοθεραπεία. Με τραυμάτισαν τόσο πολύ οι δήθεν θεραπευτές. Νιώθω διαφορετικά δεν εχω επαφή με τον εαυτό μου και έχω χάσει την σύνδεση με τα συναισθήματα μου. Κάποια στιγμή σκεφτόμουν να αυτοκτονήσω. Το είπα σε ένα ψυχίατρο και μου είπε ότι είναι αυτοκτονικη και ανοργασμικη έτσι επειδή αυτό θεώρησε. Ποιος εγώ που ήμουν η χαρά της ζωής που έχω ζήσει τη ζωή μου όσο κανείς άλλος πολύ ευτυχισμένη και πολύ γεμάτη. Αλλά έκανα το λάθος και πιστευυηκα της μεθόδους τους. Εμπιστεύτηκα λοιπόν τον εαυτό μου το μέσα μου είπα είναι εντελώς ηλιθιος αυτός και έφυγα. Φαντάσου ότι ούτε από ψύχωση επασχα ούτε από τίποτα. Όταν πρώτο ξεκίνησα ψυχοθεραπεία είχα μόνο κάτι κρίσεις πανικού. Αυτές ήθελα να ξεπεράσω. Όμως ο εαυτός μας και τοι κουβαλάμε μέσα μας θέλουν προσοχή και ενσυναισθηση που δυστυχώς οι περισσότεροι από αυτούς εκεί έξω δεν έχουν. Εγώ θα το ξεπεράσω αυτό μόνη μου. Αυτό το τραυμα που το νιώθω τόσο βαρύ γιατί όταν ανοίγεις την ψυχή σου ο άλλος που κάτι περιμένεις από αυτόν μπορεί να στα κάνει κωλο εκεί μέσα και να σου δημιουργήσει ανισσοροπια.

    Όταν διάβασα αυτά που γράφεις λέω αυτό το παιδί υποφερει. Εμπιστεψου τον εαυτό σου. Μόνο εσύ ξέρεις το σώμα σου τι νιωθεις. Αν νιώθεις ότι είναι από τα φάρμακα είναι από τα φάρμακα. Αυτό που βιώνεις είναι πολύ άσχημο. Κάνε κάτι. Παρε κι άλλες γνώμες αλλά περισσότερα εμπιστεύσου το μέσα σου. Βρες γιατρούς μέσω ίντερνετ διάβασε μην το αφήσεις έτσι. Είσαι νέος. Πρέπει να ζεις όμορφα να είσαι χαρούμενος ευτυχισμένος. Διάβασε την ιστορία αυτής τη κοπέλας που σου είπα. Την είχαν κάνει φυτό έπαιρνε 12 χάπια στα μέχρι τα 27 της. Αν διαβάσεις την ιστορία της θα δεις πόσο πολύ ήταν κι αυτή απελπισμένη. Όλο αυτό που βιώνεις τώρα είμαι σίγουρη ότι μπορεί ν αλλάξει. Αρκεί να αποκτήσεις ξανά επαφή με τον εαυτό σου και ηρεμία στο νου σου. Όταν ηρεμεί το μυαλό ηρεμεί κι ο κόσμος να ξέρεις. Διάβασε την ιστορία της Delano. Αν έχεις πρόσβαση στο ίντερνετ. Είσαι πολύ μικρός για να μην ζεις καλά.

    Και κάτι τελευταίο να μη σε κουράζω. Η γιαγιά μου όταν ήταν 56 ετών της είπαν οι γιατροί ότι θα μείνει παραλλητη από τη μέση και κάτω εξαιτίας μιας πάθησης που είχε. Αρνήθηκε να κάτσει σε αναππιρικη καρέκλα συνέχισε να δουλεύει και να περπατάει κάθε μέρα και πέθανε όρθια στα 87 της. Τα πράγματα αλλάζουν νέα δεδομένα έρχονται στην επιφάνεια συνέχεια για την ιατρική πόσο μάλλον για την ψυχιατρικη. Είμαι σίγουρη ότι μπορείς να ζεις καλά και να ξεπεράσεις ακόμα και την ψύχωση. Το πιστεύω αλήθεια αυτό.

  8. #83
    Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σου λόγια, μου δίνεις δύναμη και κουράγιο να συνεχίσω αυτόν τον αγώνα και να μην τα παρατήσω μέχρι να βρω τη λύση και να γίνω καλά. Θα την διαβάσω την ιστορία που μου λες. Σου εύχομαι τα καλύτερα.

  9. #84
    Θέλω κάπου να μιλήσω. Νιώθω φυλακισμένος, νιώθω κενός, μόνος, αβοήθητος, ανυπερασπιστος, Αύριο μπαίνω πάλι φαντάρος μετά από άδεια. Δεν ξέρω γτ πηγαίνω απλά λειτουργώ μηχανικά, θέλω κάποιος να με καταλάβει, δεν μπορώ μα παλεύω άλλο μόνος μου.

  10. #85
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2020
    Posts
    2,394
    Quote Originally Posted by txopit View Post
    Θέλω κάπου να μιλήσω. Νιώθω φυλακισμένος, νιώθω κενός, μόνος, αβοήθητος, ανυπερασπιστος, Αύριο μπαίνω πάλι φαντάρος μετά από άδεια. Δεν ξέρω γτ πηγαίνω απλά λειτουργώ μηχανικά, θέλω κάποιος να με καταλάβει, δεν μπορώ μα παλεύω άλλο μόνος μου.
    Καλημερα

    Τόσες μέρες που ήσουν εξω πως τα πέρασες ?
    Ησουν λιγο καλυτερα?
    Όλη η ζωή μου συναισθήματα !

  11. #86
    Καλημέρα λ,
    Δεν μπορώ να καταλάβω, κάθε μέρα είμαι το ίδιο, νιώθω την ίδια κούραση, το ίδιο κενο, δεν συμμετέχω πουθενάειμαι μόνος μου, νιώθω σαν να μην βλέπω, σαν να μην αισθάνομαι τπτ, όλοι μιλάνε γελάνε αγωνιούν και γω τι ίδιο συνέχεια, δεν μιλάω δεν συμμετέχω πουθενά. Δεν ξέρω τι άλλο να πω, για να με καταλάβουν, για να με βοηθήσει κάποιος, θα μου πεις πάρε αναβολή, και τι να κάνω να πάω σπίτι μου και να κλειστώ μέσα, να λέω στους γονείς μου κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια ότι δεν είμαι καλά και δεν με καταλαβαίνουν, λες και είμαι σε αδιέξοδο, δηλ πόσος χρόνος χρειάζεται επιτέλους, το σολιαν το παίρνω πάνω από ένα χρόνο τώρα, έχει επηρεαστεί και η μνήμη μου ακόμα. Απλά είμαι κενός πλέον, που να πιστέψω και ποιον οταν βλέπω ότι κάθε μέρα είναι ίδια, δεν προγραμματιζω τη ζωή μου και έξω που ήμουν μόνος μου ήμουν πήγαινα μια βόλτα και όταν είμαι με κόσμο χάνομαι δεν νιωθω ότι είμαι εγώ, μιλάω και κουράζομαι, δεν ξέρω τι άλλο να πω

  12. #87
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2020
    Posts
    2,394
    Quote Originally Posted by txopit View Post
    Καλημέρα λ,
    Δεν μπορώ να καταλάβω, κάθε μέρα είμαι το ίδιο, νιώθω την ίδια κούραση, το ίδιο κενο, δεν συμμετέχω πουθενάειμαι μόνος μου, νιώθω σαν να μην βλέπω, σαν να μην αισθάνομαι τπτ, όλοι μιλάνε γελάνε αγωνιούν και γω τι ίδιο συνέχεια, δεν μιλάω δεν συμμετέχω πουθενά. Δεν ξέρω τι άλλο να πω, για να με καταλάβουν, για να με βοηθήσει κάποιος, θα μου πεις πάρε αναβολή, και τι να κάνω να πάω σπίτι μου και να κλειστώ μέσα, να λέω στους γονείς μου κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια ότι δεν είμαι καλά και δεν με καταλαβαίνουν, λες και είμαι σε αδιέξοδο, δηλ πόσος χρόνος χρειάζεται επιτέλους, το σολιαν το παίρνω πάνω από ένα χρόνο τώρα, έχει επηρεαστεί και η μνήμη μου ακόμα. Απλά είμαι κενός πλέον, που να πιστέψω και ποιον οταν βλέπω ότι κάθε μέρα είναι ίδια, δεν προγραμματιζω τη ζωή μου και έξω που ήμουν μόνος μου ήμουν πήγαινα μια βόλτα και όταν είμαι με κόσμο χάνομαι δεν νιωθω ότι είμαι εγώ, μιλάω και κουράζομαι, δεν ξέρω τι άλλο να πω
    Διαβαζω το θεμα σου και βλεπω οτι ταλαιπωρησε πολυ καιρο ..Αρα το προβλημα σου δεν ειναι μονο ο στρατος, εισαι γενικα ετσι ..
    Ενας χρονος αγωγη χωρις καμια βελτιωση ειναι πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα και πρεπει να μιλησεις με τον γιατρο σου ή να πάρεις και μια δευτερη ακομα κια τριτη γνώμη ..Εφοσον βλεπεις οτι δεν εχεις διαφορα γιατι εισαι ηδη σε μια αγωγη που δεν σε βοηθαει γιατι δεν κινητοποίησε ?

    Να ξερεις ομως οτι και η αγωγη απο μονη της δεν κανει θαυματα ..Αλλο να ερθεις να μου πεις κανω πραγματα εστω και με το ζορι και παλι δεν βλεπω καμια βελτιωση και αλλο οτι εχω παραιτηθεί απο ολους και απο ολα και περιμενω να γινει το θαυμα μονο με τα χαπια ..

    Εσυ πιστευεις οτι πιεζεις τον ευατο σου να συμμετέχεις σε συζητησεις οσο δυσκολο να σου ειναι στην αρχή ?
    Να βγαινεις καθημερινα εστω και για ενα περίπατο ακομα και με το ζορι ?

    Νομιζεις δηλαδη οτι κάνεις αυτα που πρεπει ωστε να δεις βελτίωση παραλληλα και με την αγωγη σου ή εχεις κλειστεί σε ενα δωματιο ?
    Όλη η ζωή μου συναισθήματα !

  13. #88
    Όχι προσπαθώ να κάνω πράγματα, όπως λες πιέζω τον εαυτό μου αλλά δεν βλέπω διαφορά

  14. #89
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2020
    Posts
    2,394
    Quote Originally Posted by txopit View Post
    Όχι προσπαθώ να κάνω πράγματα, όπως λες πιέζω τον εαυτό μου αλλά δεν βλέπω διαφορά
    Εφόσον προσπαθεις και εισαι μεσα σε αυτη νομιζω οτι πρεπει άμεσα να μιλήσεις με τον γιατρο σου ή ακομα καλυτερα να πας και σε εναν αλλον να δεις τι θα σου πει ..

    Μην καθεσαι και περιμενεις άλλο ,συνηθως περιμενουν ενα τριμηνο το πολυ οι γιατροι και εφοσον βλεπουν και προσπαθεια απο τον ασθενή κανουν τροποποίηση ...Δεν μπορεις να λαμβανεις αγωγη που να σε κανει χειρότερα .

    Και να λες σε εμας εδω ολα αυτα ,ακομα και στους γονεις σου δεν νομιζω να βοηθηθείς ..Αλλο να εχεις ενα θεμα που σε απασχολει και να θες να το μοιραστεις και αλλο οταν το θεμα ειναι καθαρα οργανικο ...
    Γενικα πως βλεπεις εσυ τον ευατο σου ,απο τοτε που ξεκινησες με αγωγη εχεις δει καποια διαφορα ?Εισαι καλυτερα απο πριν ή σε εχει κανει χειροτερα ?
    Όλη η ζωή μου συναισθήματα !

  15. #90
    Νιώθω ότι δεν είμαι ο εαυτός μου από το πρωί που θα σηκωθώ ως το βράδυ, καταβαλω πολύ προσπάθεια για να ανταπεξέλθω καθημερινά. ΜΙΛΆΩ ΚΑΙ ΚΟΥΡΆΖΟΜΑΙ

Page 6 of 6 FirstFirst ... 456

Similar Threads

  1. 30 χρονών παρθένος
    By jkkkk in forum Σχέσεις και Επικοινωνία
    Replies: 99
    Last Post: 30-12-2019, 20:01
  2. ''Παρθένος'' στα 23
    By dimitris23 in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 13
    Last Post: 22-05-2017, 15:13
  3. παρθενος ετων 19
    By xrhstos in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 156
    Last Post: 12-07-2012, 10:34
  4. 35 χρονών παρθένος...
    By samgia12 in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 25
    Last Post: 16-03-2011, 15:28
  5. Παρθένος στα 24!
    By asax in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 78
    Last Post: 05-07-2010, 03:47

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •