Η μοναξια στις μέρες μας.
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Page 1 of 2 12 LastLast
Results 1 to 15 of 18
  1. #1

    Η μοναξια στις μέρες μας.

    Δε ξέρω και από που να αρχίσω.
    Μένω Αθήνα από το 2016 τα κατάφερα και ήρθα, παλεύω εδώ και χρόνια να απαλλαγώ από το σαράκι της ψυχής μου που φωνάζει «μοναξια» αλλά δε λέει να νικηθεί.
    Από την άλλη οι άνθρωποι είναι δύσκολο είδος, πως να μπεις στη ζωή κάποιου όταν αυτός ο ένας έχει ήδη κάνει τον κύκλο του σε αυτή τη ζωή;
    Ομόκεντροι κύκλοι;
    Πως θα σε δεχτεί κάποιος στον κόσμο του όταν έχει ήδη κάνει τις παρέες του;
    Δε μπορώ να πω πως δεν έχω φίλους, ήμουν τυχερός και έκανα, αλλά δεν είμαι από αυτούς που θα με σκεφτούν σε μία έξοδο, δε θα ειμαι από αυτούς που θα καλέσουν σπίτι για χαλαρό καφέ και πάει λέγοντας. Μια ζωή ο παρατρεχάμενος. Κι αυτό με κάνει να νιώθω ακόμα πιο μόνος. Λατρεύω κουτούκια με ρεμπέτικη μουσική, έντεχνη, σινεμά και θέατρα, χαλαρά ποτά σε ήρεμα μπαράκια, διασκεδάσεις που είχα βρει στα «μάτια»της σχέσης μου και που όταν με άφησε κατακρημνίστηκε ο κόσμος μου, πράγματα που κάναμε μαζί και που πλέον φαντάζουν άπιαστα.
    Δε λέω πως θα έρθει κάποιος και θα μου λύσει το πρόβλημα μου, τώρα και με τον COVID το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο. Αλλά... πάντα αυτό το αλλά που θα με κρατάει ξύπνιο τα βραδια.
    Με πιάνω να ζηλεύω. Ανθρώπους που τους αναζητούν οι φίλοι τους, που τους φωνάζουν κολλητούς, που κανονίζουν εκδρομές και ταξίδια.
    Αυτό εγώ γιατί να μην το έχω;
    Ξέρω ξέρω βγες έξω κάνε χόμπι, γυμναστική, βρες ενδιαφέροντα, είναι δικό σου πρόβλημα και κανεις δε θα σου δώσει τα εργαλεία στο χέρι αν δεν αρχίσεις μόνος να προσπαθείς. 32 χρόνια προσπάθειας μόνο και μόνο για να νιώθεις στο τέλος ακόμα πιο μόνος...
    Ανθρωποι που δε ξέρουμε τι θέλουμε σε έναν κόσμο που μέρα με τη μέρα αλλάζει. Προσπαθώ να κάνω τη μοναξια μου εποικοδομητική αλλά ποσο πια; Κάθεται στη γωνία και παραμονεύει ποτε θα νιώσω ευάλωτος για να με τυλίξει και να με βυθίσει στο έρεβος.
    Τυχεροί όσοι έχουν φίλους και έχουν βρει το άλλο τους μισό σε αυτό τον κόσμο.
    Βγες έξω πήγαινε βόλτες, πήγαινε για κανα ποτό και θα γνωρίσεις κόσμο. Τι ωραίο να πηγαίνεις σαν το κούτσουρο κάπου για ένα ποτό ενώ γύρω σου όλοι έχουν κάποιον για να μιλήσουν, καταλήγεις να γυρνάς σπίτι χειρότερα απ’ ησουν.
    Δε δίνουμε ευκαιρίες και βαριόμαστε εύκολα, δεν ανοίγουμε τον κύκλο μας σε νέους ανθρώπους κι έτσι μεγαλώνουμε μόνοι με ένα σωρό ζωα σε ένα διαμέρισμα που αντηχεί γαβγίσματα και νιαουρίσματα μέχρι το ύστατο χαίρε.
    Μεγαλώνω και νιώθω μόνος. Φταιω εγώ; Φταίει η ζωή μου; Φταίνε οι άλλοι; Φταίει ο θεός που με μισεί; Κάποια στιγμή γονατίζεις και λες αρκετά. Ας έρθει και κάποιος να πλησιάσει εμένα.
    Στο τέλος από τα πολλά χαστούκια τείνουμε να φοβόμαστε και τα απλά χάδια.
    Μετά αναρωτιόμαστε:
    Που φταιω;
    Γιατί σε εμένα;
    Τι λάθος έκανα;
    Ερωτήματα που όχι μόνο προέρχονται από τη μοναξια αλλά σου προκαλούν και κατάθλιψη.
    Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά να τα περνάς μόνος, Πάσχα και ανάσταση το ίδιο, γιορτές πάλι μόνος, κάποια στιγμή πρέπει να σταματησω να νιώθω τόσο θλιμμένος και από την άλλη φοβάμαι και να προτείνω σε κάποιο ενδιαφέρον άτομο να πάμε για έναν καφέ μην και πάρω αρνητική απάντηση. Εκεί φτάσαμε να φοβάμαι και τον ίσκιο μου.
    3 παρά η ώρα ξημερώματα στον Μαρτη μήνα και το καλοκαίρι πλησιάζει... θα έχω κάποιον άραγε φέτος;
    Καλό ξημέρωμα.

  2. #2
    Junior Member
    Join Date
    Jan 2021
    Posts
    17
    Καλημέρα .
    Αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι νιώθεις,ειμαι στην ιδια περιπου φαση.Είναι καιρός που βγήκα μια σχέση ,αφέθηκα πλήρως και κάηκα.
    Ύστερα φεύγοντας κατάλαβα ότι πρέπει να καθαρίσω από ''εικονικούς'' ανθρώπους & τους έκανα στην άκρη,ειτε φιλους ,ειτε συγγενεις.
    Γιατι χιλιες φορες μονος στη μοναξια σου οπως λες παρα με ανθρωπους που σε εχουν για συμφερον ή απλα να περασουν την ωρα τους.
    Δεν θα σε συμβουλεψω για χομπι κλπ ,κλισε ,οκ,εγω θα σου πω να μεινεις μονος και να εισαι χαρουμενος με τον εαυτο σου,να περνας χρονο με τη παρτη σου και να σ'αρεσει.Μονο τοτε θα μπορεσεις να γεμισεις το κενο ,μονος σου,κανεις δυστυχως δεν θα στο γεμισει.Και να δεις που τοτε ,θα γινεις πιο χαλαρος και θα ερθουν ολα...Οσον αφορα γιορτες κλπ,μην τις περνας μονος.Πηγαινε στους γονεις σου,στους παππουδες σου,περνα στιγμες μαζι τους αυτοι οι ανθρωποι σιγουρα σ'αγαπουν περισσοτερο απο καθε ξενο εκει εξω,μεχρι ωρας τουλαχιστον.
    Ευχομαι πραγματικα μια ζωη ευτυχισμενη,γιατι πιστεψε με ,με εναν ανθρωπο διπλα σου δεν θα το γεμισεις το κενο,απλα ετσι θα νομιζεις.

  3. #3
    Member
    Join Date
    Mar 2011
    Location
    ΑΘΗΝΑ
    Posts
    76
    Αγαπημενε Αποστολε, σε καταλαβαινω απολυτα. Μενω με τα παιδια μου που σε λιγο ομως τελειωνουν τις σπουδες τους, εχουν τις σχεσεις τους και το νοιωθω πως φτανει ο καιρος να φυγουν απο το σπιτι. 'Εχασα' τον συντροφο μου και θα μεινω μονη. Ξεκινησα να διαμορφωνω τη ζωη μου σ αυτα τα νεα δεδομενα. Γραφτηκα σε καποιους πολιτιστικους συλλογους της περιοχης μου κι επανασυνδεθηκα με παλιους φιλους. Δεν ειμαι και πολυ του εξω , μ αρεσει να περιποιουμαι το σπιτι, να κανω τραπεζια , εχω τον κηπο μου αλλα θελω και το ταβερνακι , το θερινο σινεμα, τη θαλασσα, μια καλη συναυλια.. Προσπαθω! Οπως βλεπεις ολες οι ηλικιες αντιμετωπιζουν το θεμα μοναξια.
    Εαν δεν εισαι εξωστρεφης πραγματι δεν εισαι η πρωτη επιλογη καποιου για εξοδο, κακως αλλα ετσι ειναι. Αρχισε να καλεις εσυ λοιπον για βολτα , ποτο η οτιδηποτε χωρις να σκεφτεσαι α αυτος δεν με παιρνει. Μη φοβηθεις τις αρνησεις και συνεχισε με την επομενη γνωριμια. Καπου θα κολλησεις με καποιον/α. Και ο ενας θα γινουν 2 , μπορει και 3. Μην αγαπησεις τη μοναξια σου, ο ανθρωπος ειναι κοινωνικο ον.
    Απ οτι εχω παρατηρησει και στη δικη μου ηλικια αλλα και στων παιδιων μου ολοι ξαναγυρναμε στους παιδικους φιλους, στην πορεια της ζωης κανουμε κι αλλους , αλλα οι πιο δυνατοι και σημειο αναφορας μας ειναι οι παιδικοι, νεανικοι. Εσυ ξεκοψες καπως ερχομενος Αθηνα οποτε πρεπει να το παλεψεις πιο πολυ. Μη φοβηθεις , εισαι νεος.

  4. #4
    το κομμάτι της μοναξιάς είναι πολύ δύσκολο σε καταλαβαίνω.... εγώ έχω λίγα άτομα που κάνω παρέα κι όμως νιώθω μόνη μου να χάνομαι στις σκέψεις μου σαν να μην είμαι εκεί κάποιες στιγμές. Νιώθω να απομακρύνονται από μένα οι άνθρωποι και πολλές φορές όταν βγαίνω για περπάτημα πηγαίνω μόνη μου και έχω μια τάση να θέλω να φύγω από τον κόσμο να πάω να κάτσω κάπου μόνην μου εγώ με τον εαυτό μου. Γιατί έχω την αίσθηση ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει κανείς δεν ξέρει τι νιώθω πραγματικά μέσα μου και αν με ρωτάνε πως είσαι τους λέω καλά και τίποτα παραπάνω... μόνο έναν φίλο μου εμπιστεύομαι και μιλάμε κάθε μέρα και ξέρει τα προβλήματα μου έστω και αν είναι μακριά.
    Ευτυχώς έχω ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και παρόλο που δεν πηγαίνω πολύ καιρό νιώθω ότι μου κάνει καλό και ότι με βοηθάει να κατανοήσω τα συναισθήματα μου

  5. #5
    Junior Member
    Join Date
    Feb 2021
    Posts
    27
    ntiaki, αρχικα πολλα μπραβο που το παλευεις και ξεκινησες ψυχοθεραπεια.

    Apostolos : Σε καταλαβαινω απολυτα.. κι εγω αισθανομαι το ιδιο και ειναι τοσο δυσκολη η μοναξια.. οσο και να εχεις χομπι, οσο και να παλευεις οκ με τον εαυτο σου και να εχεις χρονο γι αυτον κτλ το να μην εχεις εναν ανθρωπο να νιωθεις ζεστασια, καταννοηση, ομορφα συναισθηματα διπλα του ειναι πολυ επιπονο.. εναν ανθρωπο να εμπιστευεσαι, να σε ακουει και φυσικα να του προσφερεις κ εσυ τα ιδια. Ολοι θα πουν τρεξε κανε χομπι, βρες δραστηριοτητες αλλα τι κ αν τα εχεις δοκιμασει ολα και τελικα απλα δε τυχαινει αυτο; Και που να συμβαινει κ αυτο που λεει η ntiaki, δηλαδη να εχει καποιος ατομα να βγαινει κτλ αλλα να εχουν τυπικες επαφες η ανουσιες.. καλη και η παρεα δε λεω χρειαζεται, ο χαβαλες, το χιουμορ, η διασκεδαση αλλα καπου θες καποιον να πεις κατι πιο ουσιαστικο, κατι που σε πονα, σε δυσκολευει κ να λαβεις καταννοηση, να συζητησετε.
    Παντως αν ενδιαφερεσαι να μιλησουμε καπως να δουμε εαν ταιριαζουμε για παρεα θα χαρω πολυ, αν εχεις καποιον τροπο. Ετσι ειναι παιδια..η μοναξια ειναι πολυ δυσκολη κ οσο μεγαλωνουμε γινεται ακομα δυσκολοτερη σε ενα κοσμο που δε νοιαζεται για το συνανθρωπο και να δημιουργησει ομορφες επαφες και ζεστες, συναισθηματικες, που να βασιζονται σε κατι βαθυτερο απ τη καλοπεραση.
    Last edited by Lalaland; 26-03-2021 at 20:40.

  6. #6
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2020
    Posts
    507
    εγώ αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι οτι δύσκολα βρίσκεις ανθρώπους ικανοποιημένους απο τη ζωή τους. το νορμάλ λοιπόν είναι να είσαι συνεχώς σε αναζήτηση.
    μια εξωτερική συνθήκη δεν είναι δική μας ευθύνη. η δική μας ευθύνη είναι η δική μας συνθήκη. δηλαδή όταν μας δωθεί η ευκαιρία. να έχουμε τις αισθήσεις μας σε εγρήγορση, να δουλέψουμε και να κρατήσουμε την καλή για εμάς συνθήκη όσο το δυνατόν περισσότερο.

  7. #7
    Senior Member
    Join Date
    May 2006
    Posts
    12,725
    Ναι ειναι θεμα η μοναξια. Ακομα και οταν γραφουμε σε αυτο το φορουμ ζηταμε επικοινωνια με αλλα ανθρωπινα οντα, αλλιως γιατι να καθομαστε να γραφουμε, εαν ειμασταν απλως φουσκες γυρω απο το εγω μας. Αλλος χρειαζετε μεγαλυτερες δοσεις, αλλος λιγοτερες.
    Σημαντικο παντως ειναι να αντεχεις την μοναξια νομιζω, αλλωστε σκεφτομαι μερικες φορες τους ηλικιωμενους, που καθονται μονοι παραμερα, που ισως εχουν χασει φιλους και γνωστους, που οντως αντιμετωπιζουν σοβαρα προβληματα και που το μονοπατι φτανει στο τελος, χωρις να μπορουν να σχεδιασουν μακρια στο μελλον ας πουμε καριερα και που εχουν κατι να πουν, αφου εχουν φαει τη ζωη με το κουταλι, περισσοτερο απο οτι εγω και εσυ. Εκανες τοσο αγωνα για να μεινεις εντελει μονος.
    Δεν ξερω ρε συ ειναι στην ανθρωπινη φυση μαλλον αυτο το συναισθημα και παλευουμε να το γεμισουμε οσο μπορουμε με τις αναλογες δοσεις ο καθενας ισως.
    [COLOR=#0000cd][SIGPIC][/SIGPIC]Εκφραζω προσωπικες αποψεις χωρις να ειμαι ειδικος.[/COLOR]

  8. #8
    ..............

  9. #9
    Quote Originally Posted by bomba View Post
    Καλημέρα .
    Αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι νιώθεις,ειμαι στην ιδια περιπου φαση.Είναι καιρός που βγήκα μια σχέση ,αφέθηκα πλήρως και κάηκα.
    Ύστερα φεύγοντας κατάλαβα ότι πρέπει να καθαρίσω από ''εικονικούς'' ανθρώπους & τους έκανα στην άκρη,ειτε φιλους ,ειτε συγγενεις.
    Γιατι χιλιες φορες μονος στη μοναξια σου οπως λες παρα με ανθρωπους που σε εχουν για συμφερον ή απλα να περασουν την ωρα τους.
    Δεν θα σε συμβουλεψω για χομπι κλπ ,κλισε ,οκ,εγω θα σου πω να μεινεις μονος και να εισαι χαρουμενος με τον εαυτο σου,να περνας χρονο με τη παρτη σου και να σ'αρεσει.Μονο τοτε θα μπορεσεις να γεμισεις το κενο ,μονος σου,κανεις δυστυχως δεν θα στο γεμισει.Και να δεις που τοτε ,θα γινεις πιο χαλαρος και θα ερθουν ολα...Οσον αφορα γιορτες κλπ,μην τις περνας μονος.Πηγαινε στους γονεις σου,στους παππουδες σου,περνα στιγμες μαζι τους αυτοι οι ανθρωποι σιγουρα σ'αγαπουν περισσοτερο απο καθε ξενο εκει εξω,μεχρι ωρας τουλαχιστον.
    Ευχομαι πραγματικα μια ζωη ευτυχισμενη,γιατι πιστεψε με ,με εναν ανθρωπο διπλα σου δεν θα το γεμισεις το κενο,απλα ετσι θα νομιζεις.
    Εννοείται φυσικά πως δεν ψάχνω φιλίες ή σχέση (που δεν ψάχνω γιατί δεν έχω ξεπεράσει την προηγούμενη) για να καλύψω κάποια εσωτερική μοναξιά, αυτή δεν καλύπτεται από εξωτερικούς παράγοντες. Σε γιορτές τον τελευταίο καιρό πέραν του CODID και λόγο δουλειάς μου ήταν αδύνατον να πάω στους δικούς μου οπότε ο "απομονωμένος" εορτασμός ήταν μονόδρομος.
    Δε θα ήταν όμορφο όμως να υπάρχουν γύρω μας και άτομα που μας διάλεξαν ή που διαλέξαμε για παρέα, βόλτες, ταξίδια, γνωριμίες, αγάπες. Δε ξέρω εγώ πάντα ήμουν της άποψης πως η ζωή είναι πιο όμορφη όταν τη μοιράζεσαι με φίλους ή με τη σχέση σου. Μπορεί να φαντάζω υπερβολικός δε ξέρω.
    Είμαστε κοινωνικά όντα, προσπαθώ να καλύπτω εποικοδομητικά τη μοναξιά μου (μέσα έξω) αλλά θα μου άρεσε να ήξερα πως ανήκω κάπου, κάπου πέραν του εαυτού μου, πέραν της δικής μου παρέας, των δικών μου συνόρων.
    Να ήμουν ο "πάμε για μια βόλτα, για ένα ποτό, ένα σινεμά, μια συναυλία...". Πάντα, αν όχι πάντα τις περισσότερες μόνος.
    Μακάρι να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι στη ζωή μας και με τον εαυτό μας μέχρι το τέλος.
    Μακάρι.

  10. #10
    Quote Originally Posted by ntiaki View Post
    το κομμάτι της μοναξιάς είναι πολύ δύσκολο σε καταλαβαίνω.... εγώ έχω λίγα άτομα που κάνω παρέα κι όμως νιώθω μόνη μου να χάνομαι στις σκέψεις μου σαν να μην είμαι εκεί κάποιες στιγμές. Νιώθω να απομακρύνονται από μένα οι άνθρωποι και πολλές φορές όταν βγαίνω για περπάτημα πηγαίνω μόνη μου και έχω μια τάση να θέλω να φύγω από τον κόσμο να πάω να κάτσω κάπου μόνην μου εγώ με τον εαυτό μου. Γιατί έχω την αίσθηση ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει κανείς δεν ξέρει τι νιώθω πραγματικά μέσα μου και αν με ρωτάνε πως είσαι τους λέω καλά και τίποτα παραπάνω... μόνο έναν φίλο μου εμπιστεύομαι και μιλάμε κάθε μέρα και ξέρει τα προβλήματα μου έστω και αν είναι μακριά.
    Ευτυχώς έχω ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και παρόλο που δεν πηγαίνω πολύ καιρό νιώθω ότι μου κάνει καλό και ότι με βοηθάει να κατανοήσω τα συναισθήματα μου
    Σε καταλαβαίνω κι εγώ κάνω ψυχοθεραπεία εδώ και αρκετό καιρό, αλλά δε θα ήθελα να καταλήξω να πιστεύω πως το μόνο άτομο που έχω σαν παρέα θα είναι στο τέλος ο ψυχολόγος μου.
    Είναι πολύ όμορφο να θες να ξεκλέβεις χρόνο για τον εαυτό σου αλλά σε σύγκριση με εμένα θα ήθελα να περιβάλλομαι από άτομα που η παρέα μου θα τους ήταν αρεστή, να κάνουμε πράγματα μαζί, να ξέρω πως έχω από κάπου να πιαστώ όταν θα έχω ανάγκη κάποιον. Πολλές φορές η ζωή θα μας φέρει στο σημείο της ανάγκης από ανθρώπινο άγγιγμα όπως παρουσίας.
    Θα έπρεπε να τη φοβόμαστε ή όχι;
    Μεγαλώνοντας αρχίζω να αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι να είμαστε τόσο σκληροί και δύσκολοι με τους άλλου;

  11. #11
    Quote Originally Posted by keep_walking View Post
    Ναι ειναι θεμα η μοναξια. Ακομα και οταν γραφουμε σε αυτο το φορουμ ζηταμε επικοινωνια με αλλα ανθρωπινα οντα, αλλιως γιατι να καθομαστε να γραφουμε, εαν ειμασταν απλως φουσκες γυρω απο το εγω μας. Αλλος χρειαζετε μεγαλυτερες δοσεις, αλλος λιγοτερες.
    Σημαντικο παντως ειναι να αντεχεις την μοναξια νομιζω, αλλωστε σκεφτομαι μερικες φορες τους ηλικιωμενους, που καθονται μονοι παραμερα, που ισως εχουν χασει φιλους και γνωστους, που οντως αντιμετωπιζουν σοβαρα προβληματα και που το μονοπατι φτανει στο τελος, χωρις να μπορουν να σχεδιασουν μακρια στο μελλον ας πουμε καριερα και που εχουν κατι να πουν, αφου εχουν φαει τη ζωη με το κουταλι, περισσοτερο απο οτι εγω και εσυ. Εκανες τοσο αγωνα για να μεινεις εντελει μονος.
    Δεν ξερω ρε συ ειναι στην ανθρωπινη φυση μαλλον αυτο το συναισθημα και παλευουμε να το γεμισουμε οσο μπορουμε με τις αναλογες δοσεις ο καθενας ισως.
    Το έθεσες αρκετά όμορφα. Πολλοί είναι εξοικειωμένοι με τη μοναξιά γιατί είναι εντάξει με τον εαυτό τους και άλλοι το βλέπουν σαν το χειρότερο εχθρό τους. Λογικό... όταν τρως κάθε μέρα όσπρια κάποια στιγμή θα σκάσεις. Ποτέ δε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε κάτι εις βάθος αν δεν έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό.

  12. #12
    Junior Member
    Join Date
    Jan 2021
    Posts
    17
    Και εγώ έμαθα να είμαι ονειροπόλα και πιο ρομαντική σε ένα κόσμο που δυστυχώς δεν τα σηκώνει τόσο αυτά...
    Και προσπαθώ να προσαρμοστώ...Πιστεύω ότι βρίσκεις έναν άνθρωπο να σε συμπληρώσει ,όσο ολοκληρωμένος και να είσαι...αλλά μέχρι να τον βρεις & για να τον κρατήσεις πρέπει να μάθεις να περνάς καλά μόνος-η σου.Συμφωνώ μαζί σου

  13. #13
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2019
    Posts
    223
    Ο πιο εύκολος τρόπος να έρθουν δύο άνθρωποι κοντά είναι όταν ο ένας καλύπτει τις ανάγκες του άλλου.

    Ένας άνθρωπος που έχει φτιάξει τη ζωή του απόλες τις πλευρές, έχει φίλους με τους οποίους νιώθει καλά, έχει σχέση και δουλειά, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ την ανάγκη και τον χρόνο για σένα!! Είναι ΗΔΗ γεμάτος.
    Δεν προσφέρεις φαί στον ήδη χορτασμένο, δεν θα το εκτιμήσει.
    Προσφέρει σε αυτόν που πεινάει.

    Είναι τόσοι άνθρωποι εκεί έξω που νιώθουν όπως εσύ, που διανύετε παρόμοια φάση.
    Σε εκείνους θα βρεις αυτό που ψάχνεις.
    Και δεν εννοώ, φυσικά, να είναι το μοναδικό κριτηριο που επιλέγεις φίλους αυτό. Αλλά είναι ένα πολύ σημαντικό κριτήριο.

    Φυσικά, τους φίλους δεν τους βρίσκεις στο σπίτι. Δεν έρχονται ουρανοκατέβατοι.
    Ανοίγεσαι, προσπαθείς να καλύψεις τους άλλους τομείς, και προκύπτουν από τα πλαίσια που εμπλέκεσαι.
    Αλλά είναι να σημαντικό να επιλέγεις και εσύ σωστά.

  14. #14
    Senior Member
    Join Date
    Apr 2011
    Location
    athens
    Posts
    4,136
    Αποστολη, καλησπερα.Θα ειμαι λιγο πιο πρακτικος στο μηνυμαμου.Οπως γραφεις εχεις ερθει στην Αθηνα τα τελευταια 4-5 χρονια, εν μερη ειναι λογικο οταν δεν εισαι γεννημα θρεμα απο μια περιοχη να μην μπορεις να χεις πολλους φιλους. Νομιζω οτι απο το μερος που ηρθες, απο την γειτωνια οπου μεγαλωσες θα εχεις φιλους, γνωστους, θελω να πω οτι εκει δεν θα εισουν το ιδιο με Αθηνα! Αυτο δεν στο λεω για να πας πισω, αλλα στο λεω ως ενδειξει οτι δεν πρεπει να νιωθεις ουτε μιωνεκτικ ουτε ν εχεις τυψεις, ο καθε ενας δλδ στην θεση σου θα ειχε ενα παρομιο προβλημα , σαν πηγαιναι δλδ σε μια ξενη πολη θα του ηταν λιγο δυσκολο να εχει εναν κοινωνικο κυκλο που να μπορει να συναναστρεφεται και να γνωριζει η να συναντα φιλες και φιλους του.
    Δεν ξερω αν εργαζεσαι εδω, αν εισαι φοιτητης η οτι αλλο.Στο γραφω διοτις θα μπορουσες μεσα απο αυτο να βρεις φιλους, θα πρεπει βεβαια να το λες, διοτις αν καταλαβα καλα πρεπει να εισαι λιγο ντροπαλος, να μην εισαι πολυ ανοιχτος στην συναναστροφη σου με ξενους ανθρωπους. Δυστυχως ομως αυτο ειναι το βασικο εμποδιο για να αλλαξει η μοναξια που αναφερεις.Πιστεψεμαι αν το αλλαξεις αυτο στον ιδιο χρονο θα αλλαξει και η κοινωνικοτητα σου, οσο κι αν σου ακουγετε υπερβολη! Διοτις οι ανθρωποι γυρο μας θελουν να ακουν την αληθεια, σαν πλησιαζουν καποιο για παρεα, δεν θελουν να βαζουν ενα νεο ατομο στην παρεα τους οταν αυτο τους κρυβει πραματα! αντιθετος οταν απο την αρχη δειξεις μια ταπινοτητα - διοτις αν πεις εν αρχη, οτι παιδια εγω ειμαι φουλ μονος μου , εχω ερθει απο εκει, αν θελετε ελατε ρεσεις σπιτι να πιουμε καμια μπιριτσα, να δουμε ξερω γω ταινια η οτι αλλο, διοτις ρε παιδια εχω φρικαρει απο την μοναξια! αληθεια ! - αν εισαι ετσι καπως, αληθεινος! να ξες οτι θα εκτιμηθει! ειναι η πρωτη εντυπωση που δειχνεις, και παντα μετραει παρα πολυ, μετραει διοτις δεν δειχνεις οτι εισαι πρωτα απο ολα ψυχρος! και βαρετος! θα καταλαβουν οτι με εσενα θα εχουν κατις να πουνε, οτι θα περασουν ομορφα! μετα βλεπουν οτι δεν εισαι κανενα ψωνιο να το παιζεις υπερανο ολων!! οτι και καλα εσεις με εχετε αναγκη!! κι οχι εγω εσας!!, δεν ειναι ντροπη να τους πεις, οτι εχω αναγκη να μιλησω!! και εσεις ειστε μια δεμενη ολοκληρομενη παρεα!! θα ηθελα να συμετεχω κι εγω! αν σας καμω!, και δεν σου λεω να το πεις σε ξενους, να το πεις σε καποια παρεα απο την δουλεια σου, απο την σχολη σου η απο οποιον λογο εισαι Αθηνα.
    Οσο για τις γυναικες, εαν μπεις σε μια παρεα ανδρων με τον παραπανω τροπο , με τον καιρο θα γνωρησεις κι κοπελες, διοτις τους νεους που μπαινουν σε μια παρεα τους περιεργαζωντε συνεχως οι κοπελες τις παρεας ακομα και αν εσυ δεν τις εχεις δει καλα καλα ακομα , αυτες μπορει να ξερουν αν εχεις τικ, ποσα κιλα εισαι. Υπαρχουν ομως και αλλοι τροποι στην εποχη μας να γνωρησεις γυναικες! υπαρχουν εφαρμογες οπως το TINDER, κι πολλα αλλα, οπου με μικρο ποσο, αν μαλιστα σκεφτεις οτι δεν βγαινουμε εξω πλεον αρα δεστω ετσι, μπορεις να γνωρησεις αμετρητες γυναικες!!
    Ενδεχομενος ο τροπος που τα γραφω να ειναι καπως αισιοδοξος, αλλα η πραγματικοτητα ειναι η ιδια φιλε μου, απλα η αναλυση και εφαρμογη τους απο εμας ειναι που αλλαζουν τα παντα.
    Ομως επειδη θελω να ειμαι ισορροποιμενος δεν μπορω να υποφυγω το οτι λογο καραντινας υπαρχει τεραστιο προβλημα ειδικα σε καποιες κατηγοριες ανθρωπων που εχουν σχεδον αποκληστει! η σε αλλους ανθρωπους οπου ειτε με καραντινα ειτε χωρις ειναι μονοι τους χωρις να το εχουν επηλεξει, θα μου πεις ποιος το επυλεγει, κι θα σου πω πολλοι,διοτι βλεπω να νομιζουν ο κοσμος οτι οποιος ειναι μοναχος του ειναι κακομοιρος, ειναι ατυχος και πικραμενος! Διαφωνω απολυτα, υπαρχουν πολλοι ανθρωποι οπου ειναι καθαρη και συνηδειτη επυλογη τους η μοναξια ,ειτε για καποια περιοδο της ζωης τους, -οπως εμενα - ειτε για παντα, και περναν μια χαρα, διοτις το να μπορεις να ζεις μονο σου κι να μην νιωθεις ασχημα παει να πει οτι τα εχεις βρει με τον εαυτο σου, οτι δεν εχεις προβλημα με την συνηδειση σου, οτι εχεις αρμωνια σκεψης! και οτι εισαι ευτιχησμενος με την ζωη! Αρα δεν ειναι παντα κακο η μοναξια.
    zorz

  15. #15
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2020
    Posts
    507
    είναι πολύ σημαντικό να χτίσεις τη σχέση με τον εαυτό σου.
    το πιο σημαντικό σε μία σχέση είναι να την θέλουν κι οι δύο το ίδιο. να βρίσκονται στην ίδια σελίδα.

Page 1 of 2 12 LastLast

Similar Threads

  1. H Δυστυχία στις μέρες μας
    By serios in forum Συζητήσεις Ψυχολογικού Ενδιαφέροντος
    Replies: 1
    Last Post: 31-12-2017, 16:31
  2. Σε 21 μέρες...
    By diomides in forum Αυτοβοήθεια & Υποστήριξη
    Replies: 8
    Last Post: 07-08-2017, 01:18
  3. οι σχεσεις στις μερες μας...
    By vith in forum Σχέσεις και Επικοινωνία
    Replies: 44
    Last Post: 19-10-2016, 03:04
  4. Υπαρχει ερωτας στις μερες μας?
    By solkots in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 30
    Last Post: 21-09-2014, 19:51
  5. ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ "ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ'' ΥΓΙΗΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ...
    By johny in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 9
    Last Post: 29-03-2011, 15:50

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •