ΑΔΙΕΞΟΔΟ
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Results 1 to 5 of 5
  1. #1
    Junior Member
    Join Date
    Dec 2021
    Posts
    6

    ΑΔΙΕΞΟΔΟ

    Καλησπερα σε ολους

    Ειπα και εγω να γραψω το προβλημα μου μπας και βρω καποια λυση γιατι δυστυχως χρηματα για ψυχολογο δεν υπαρχουν

    Ειμαι γυναικα 30 ετων πατρεμενη εδω και 1 χρονο περιπου
    Δεν ξερω απο που να το πιασω βεβαια αλλα θα προσπαθησω να γινω οσο πιο κατανοητη μπορω.
    Στο παρελθον εχω περασει επεισοδια αγχους,ψυχοσωματικων κλπ τα οποια ειχα κανει ψυχοθεραπεια τοτε που μπορουσα και τα ειχα ρυθμισει καθως και ακομα τα ρυθμιζω και μπορω να τα διαχειριστω, οντας παντα αγχωδης χαρακτηρας...
    Στο δια ταυτα λοιπον θελω να αναφερω πως εχω χασει τον μπαμπα μου στα 16 μου και μεγαλωσα με την μαμα και χωρις αδερφια.
    Γενικα δεν ειχα και τα καλυτερα παιδικα χρονια καθως εχω δεχτει σεξουαλικη παρενοχληση και απο τον ξαδερφο μου και απο τον θειο μου και γενικα περασα καποιες πολυ δυσκολες καταστασεις.
    Εναν πατερα εξαρτημενο απο το τζογο ο οποιος στο τελος εχασε και τη ζωη του λογω του οτι τα κατεστρεψε ολα στην οικογενεια μας, την αδερφη του που με κυνηγαει στα δικαστηρια ακομα και σημερα για κληρονομικα κλπ. Γενικα σχεσεις με συγγενεις δεν εχω ουτε απο την μαμα αλλα ουτε και απο τον μπαμπα μιας και ολοι δεν με αγαπησαν ποτε και ουτε μου το εδειξαν και ποτε, παντα μονο οταν χρειαζονταν κατι.

    Στα 20 περιπου εκανα μια σχεση με ενα εξαιρετικο παιδι με τον οποιο ειμασταν μαζι για περιπου 7 χρονια..ηταν πολυ καλος και με αγαπουσε..τοτε εγω ηταν που περασα μια δυσκολη φαση στην ζωη μου με την αγχωδη διαταραχη και με στηριξε οσο κανενας αλλος..ηταν διπλα μου σε ολα..
    Περασε ομως ο καιρος και απο την πλευρα μου πλεον ειχε χαθει το ερωτικο κομματι μιας και πλεον τον εβλεπα σαν πατερα μου παρα σαν συντροφο μου..Ωστοσο μετακομισαμε απο την Αθηνα και φυγαμε για το νησι απο οπου εχω και εγω καταγωγη και εκεινος για δουλεια.
    Μεναμε με τους δικους του οι οποιοι και εκεινοι δεν εδειχναν και πολυ ευχαριστημενοι απο εμενα ομως δεν ειχαμε αλλη επιλογη.
    Το θεμα ειναι οτι εκει που πιασαμε δουλεια εγω γνωρισα αλλον και τον ερωτευθηκα... πληγωσα παρα πολυ τον τοτε συντροφο μου ομως δεν ηθελα ποτε στην ζωη μου να κοροιδευω γιαυτο χωρισαμε και μαζεψα τα πραγματα μου απο το σπιτι του και εφυγα...
    Για αυτον τον ανθρωπο που γνωρισα δεν ηξερα τιποτα αλλα δεν με ενδιεφερε κιολας μιας και ημουν τυφλωμενη απο ερωτα..
    Ευτυχως δεν ηταν κανενας αλητης αυτο το αναγνωριζω αλλα τα προβληματα δεν αργησαν να ερθουν. ΕΙχε κατεβει και εκεινος για σεζον στο νησι και αφου τελειωωε η σεζον μου ειπε οτι ηθελε να γυρισει πισω στους δικους του στην ναυπακτο μιας και εκει ειχε ενα μαγαζι ο πατερας του να ασχοληθει εκει...εγω δεχτηκα να τον ακολουθησω και το εκανα..στην αρχη της σχεσης μας τοτε μου ειχε δωσει καποια δικαιωματακια οχι κερατο κλπ απλα καποια like στα social media , κοιτουσε στο δρομο κλπ πραγματα που εμενα με πειραζαν και του τα ειχα πει και μου ζηταγε συγγνωμη και τα ειχε διορθωσει..φευγουμε λοιπον για την πολη του δουλευα εγω εκεινος στο μαγαζι οπου του παρουσιαζεται μια δουλεια καλυτερη και μου λεει οτι του προτειναν να ξανα φυγει για το νησι..εμεινα καγκελο γιατι δεν το περιμενα (περασαμε λουκι για να ειμαστε μαζι με τον πρωην μου) τον παρακαλεσα να μην παει ομως εκεινος ηταν ανενδοτος. Τον ακολουθησα λοιπον και εγω και γυρισαμε πισω...σπιτι δεν ειχαμε και αναγκαστηκα δουλευα εγω σε μια δουλεια οπου μας εδειναν και σπιτι στην οποια περνουσα και απαισια...επειτα αφου περασε η σεζον μου ζητησε να μεινουμε και χειμωνα και ζητησα απο τους δικους μου να ξενοικιασουν μια γκαρσονιερα που ειχαμε για να μεινουμε εκει..το θεμα ομως ειναι οτι δεν περασαμε καλα μιας και η οικογενεια μου ειναι γενικα προβληματικοι και του ειπα αν θελει να γυρισουμε στο πατρικο μου στην αθηνα να εβρισκε μια δουλεια και να ζησουμε εκει...απο κοινου λοιπον το αποφασισαμε και ηρθαμε...να σημειωσω σε αυτο το σημειο οτι εγω παντα ημουν πολυ ανασφαλης με αισθηματα ζηλιας και φοβου οτι θα τον χασω και γενικα γκρινιαζα ημουν καχυποπτη κλπ..βεβαια καποιες φορες ειχα και δικιο ομως τελικα μαλλον αυτο δεν μας εκανε καλο...στην αθηνα λοιπον μειναμε εκεινος επιασε δουλεια σε μια πολυ σκληρη δουλεια με πολυ λιγα χρηματα, εγω εχω ενα α εισοδημα και ετσι δεν δουλευα παρα μονο σε ραντεβου που ειχα εξω..επειτα παντρευτηκαμε...περασε ο καιρος και κολλησαμε κορονοιο..εμενα με τρομαξε παρα πολυ αυτο το γεγονος ειχα φοβιες κλπ και εκεινος δεν μπορουσε να το διαχειριστει. Για να μην μακρυγορω αλλο το θεμα ειναι οτι μου ζητησε να φυγει παλι για την πολη του, μου ειπε οτι δεν παει αλλο η σχεση μας (ενω ειμασταν καποιους μηνες παντρεμενοι).. εγω τον παρακαλαγα να μην με αφησει του ειπα οτι θα τον ακολοθυησω ξανα και οτι θελω να σωσουμε το γαμο μας..παντα μου ελεγε οτι τον πιεζω οτι γκρινιαζω κλπ..μεσα απο ολα αυτα εν τελει ανακαλυψα οτι του εβαζαν λογια και τον χειριζονταν οι δικοι του περισσοτερο η μανα του με την οποια και τωρα πια δεν μιλαει γιατι μας εκαναν πολλα και εκεινη και ο αντρας της (ειναι απο χωρισμενους και ξανα παντρεμενους γονεις)
    Εχουμε ερθει εδω στην πολη του λοιπον, εκεινος δουλευει , εγω στο σπιτι χωρις να εχω μεσον η φιλους και μεσα στις ανασφαλειες καθως εχω γινει τερμα καχυποπτη τον ρωταω για ολα και ολο αυτο μου λεει οτι τον εχει κουρασει. Απο την μια ειναι λογικο ομως εγω δεν μπορω να καταλαβω γιατι εχω γινει ετσι ...μου ειχε ζητησει να φυγω λιγες μερες εγω ομως μονο στη σκεψη παθαινω πανικο μιας και τον αγαπω πολυ και δεν μπορω χωρις εκεινον..εχω αφησει τον εαυτο μου , μου λειπει η μαμα μου το σπιτι μου και εκεινος ουτε να ακουσει να γυρισουμε πισω..επισης οι δικοι του τον ενθαρυνουν να μεινει εδω και εμενα κανενας δεν με ρωταει για τα θελω μου και για τιποτα...μου λεει οτι θελει να ειναι εδραιωμενος σε μια δουλεια...εγω του λεω οτι εδω εχουμε ενοικιο και πιο πολλα εξοδα ενω στην πολη μου παρολο που ακομα δεν εχω ξεμπερδεψει με τα κληρονομικα δεν μας διωχνει κανενας...εκεινος νευραζει και μονο που το ακουει...Δεν ξερω αν εχω εξαρτηση , δεν ξερω καν τι εχω παντως δεν μπορω να χωρισω ειμαι ακομα ερωτευμενη και τον αγαπαω πολυ...εκεινος απομακρος ωρες ωρες αποροφημενος απο τη δουλεια και εγω σε φαση καταθλιψης...
    Το σιγουρο ειναι οτι δεν θελω να χωρισω..τι θα μπορουσα να κανω για να τον πεισω να γυρισουμε πισω?
    Και γενικα πως βλεπετε την ολη κατασταση? εχω πεσει σε καταθλιψη...

  2. #2
    Junior Member
    Join Date
    Apr 2022
    Posts
    15
    Ως σύζυγος άνεργου εδώ και 11 μήνες ανθρώπου, θα σου πρότεινα να βρεις μια δουλειά εκεί στη Ναύπακτο, στα μέρη του συζύγου σου.
    Εγώ εργάζομαι, αυτήν την περίοδο νοσούμε οικογενειακώς από COVID-19. Έχουμε 2 ανήλικα παιδάκια κι είμαστε 12 χρόνια παντρεμένοι. Ο άντρας μου έψαχνε για δουλειά, βρήκε μια, ήταν να ξεκινήσει από προχθές. Λόγω covid δε μπόρεσε.
    Πολύ θα ήθελα, αν δεν είχα παιδάκια, να φεύγαμε με το σύζυγο και να αναζητούσαμε την τύχη μας στην επαρχία. Η ζωή εδώ στην Αθήνα δεν παλεύεται κατά τη γνώμη μου.
    Θα ήθελα, αν ήμουν στη θέση σου μια νέα αρχή σε ένα μέρος, έχοντας τις πλάτες (επαγγελματικά/οικονομικά) του συζύγου.
    Το να εργάζεται η γυναίκα μόνο κι όχι ο άντρας, από πολλές απόψεις, με 2 παιδάκια, δεν υποφέρεται.

  3. #3
    Καταρχάς αδιέξοδο δεν υπάρχει.Κανενας δεν είναι εγκλωβισμένος και πάντα υπάρχει διέξοδος,απλά είμαστε πολύ κοντόφθαλμοι ενίοτε και δεν τη βλέπουμε.Τωρα,εγώ βλέπω μια έντονη... κινητικότητα και από τους 2 σας.Αυτο είναι καλό γτ δεν είστε στατικοί και κολλημένοι.Να αφήσεις την κατάθλιψη στην άκρη (να υπάρχει!)και να κάνεις μια συζήτηση με τον σύντροφο σου για όσα επιθυμείς κτλ.Να ζυγίσετε τα προς και τα κατά σε όλες τις περιπτώσεις και να πάρετε από κοινού απόφαση.Ολα γίνονται αν είστε ενωμένοι.Τιποτα δε γίνεται αν υπάρχει ρωγμή και αποξένωση και όλα αυτά που οδηγούν σε αμφιβολίες.Θεωρω ότι κάπου βαθιά μέσα σου ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

  4. #4
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2019
    Posts
    333
    Αγαπητή θεματοθέτρια,

    δεν βγαίνει έτσι η ζωή! τρέχοντας κάτω απτα παντελόνια ενός άνδρα και ας είναι ο άνδρας σου.
    Κόψε μαχαίρι την αναζήτηση διαβεβαιώσεων. Κάθε φορά που ζητάς διαβέβαιωση από τον άντρα για τα συναισθήματα του, γίνεσαι ακόμη πιο ευάλωτη συναισθηματικά και εξαρτημένη και έχεις ανάγκη όλο από περισσότερες διαβεβαιώσεις.
    Χρειάζεται να ορθοποδήσεις και να σκεφτείς τον εαυτό σου. Να κάνεις πράγματα για εσένα και να είσαι εν μέρει και πιο ανεξάρτητη.
    Ενας άνδρας δεν θα σου φέρει την ευτυχία εάν εσύ δεν είσαι καλά με εσένα.
    Από εκεί και πέρα, είσαι νεα μόνο 30 χρονών, δες καθαρά εάν αυτός ο άνδρας μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένη και εάν πραγματικά είναι εκεί για σένα.
    Εάν έχει κουραστεί μην τρέχεις πίσω του, άστον να πάρει απόφαση.
    Δεν αξίζει να ζεις πίσω από κανέναν άνδρα. Αμα δεν θέλει να είναι πια στη σχέση άστον να φύγει.
    Και άμα θέλει να είναι στη σχέση, η σχέση πρέπει να είναι ισότιμη.

  5. #5
    Senior Member
    Join Date
    Sep 2018
    Location
    Ελλάδα
    Posts
    838
    Εγώ δεν κατάλαβα τελικά, αυτός σου έχει δώσει δικαιώματα για να είσαι σε τέτοιο πανικό ανασφάλειας και να τον ελέγχεις που πάει τι κάνει τι λέει με ποιον και πότε?
    Οι ανασφάλειες όταν πηγάζουν από δικά μας θέματα και τις προβάλουμε στους συντρόφους μας, καταλήγουν να "τρώνε" την οποία σχέση έχουμε και να μην καταλήγει καλά.
    Μιλαω εκ πείρας
    "Of course I talk to myself. Sometimes I need expert advice."

Similar Threads

  1. ΑΔΙΕΞΟΔΟ
    By Zigos in forum Οριακή - Μεταιχμιακή Διαταραχή Προσωπικότητας
    Replies: 4
    Last Post: 05-07-2022, 18:11
  2. Αδιέξοδο
    By Simon in forum Αυτοεκτίμηση - Αυτοπεποίθηση
    Replies: 23
    Last Post: 01-01-2022, 17:14
  3. ΙΨΔ και αδιέξοδο.
    By mirotas in forum Ψυχαναγκασμοί - Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
    Replies: 16
    Last Post: 20-08-2020, 20:09
  4. ΑΔΙΕΞΟΔΟ
    By monadiki1 in forum Παχυσαρκία
    Replies: 5
    Last Post: 15-03-2017, 12:33
  5. αδιεξοδο
    By joanna1991 in forum Παχυσαρκία
    Replies: 3
    Last Post: 24-05-2011, 13:17

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •