Results 1 to 15 of 45
Thread: ΣΧΟΛΕΙΟ - Η ΚΟΛΑΣΗ ΜΟΥ
-
18-01-2024, 20:52 #1
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
ΣΧΟΛΕΙΟ - Η ΚΟΛΑΣΗ ΜΟΥ
Καλησπέρα σε όλους που βρίσκονται μες στο φόρουμ!Έχω ξαναγράψει πριν καιρό εδώ αλλά νιώθω πως ξανα έχω την ανάγκη αυτής της ιστοσελίδας,δηλ τη βοήθεια σας!Αυτό που θέλω παιδιά να σας πω σήμερα,που το έχω πολύ ανάγκη και σκεφτόμουν μήνες να το γράψω,αλλά τώρα πραγματικά δε μπορώ να κρατηθώ άλλο και να αντέξω αυτή τη βασανιστική κατάσταση, είναι ξεκάθαρα το πως περνάω στο σχολείο μου,όμως δε ξέρω από τι να ξεκινήσω,είναι τόσα πολλά τα θέματα μου,αλλά θέλω να τα βγάλω από μέσα μου όλα γιατί όπου αλλού τα έχω πει δεν με καταλαβαίνει κανένας ούτε στο ελάχιστο και συνεχίζω να υποφέρω αδιάκοπα κάθε δευτερόλεπτο με τις σκέψεις μου και με το πως περνάω εκεί πέρα χωρίς να θέλει να μου μιλάει κανένας από την τάξη μου και να παλεύω το τέρας της μοναξιάς,ακόμα και όσο είμαι μες στο σχολείο με αποτέλεσμα να καταστέφεται και το υπόλοιπο της ημέρας αφού δεν υπάρχει κάποιος να με παίρνει τηλ ή να μου στέλνει κανένα μύνημα και κανείς να μη νοιάζεται για εμένα και στο υπόλοιπο της καθημερινότητας πέρα από τους γονείς μου.
Αρχικά έχω κάνει διάγνωση ότι έχω 100% με σιγουριά ελαφρύ άσπεργκερ,οπότε καταλαβαίνετε οτι έχω τεράστιο θέμα με το πως επικοινωνώ. Πιστεύω πως σίγουρα έχω κοινωνική φοβία και αισθάνομαι οτι μιλάω σαν ηλίθιος και ακούγομαι περίεργα,οπότε αυτος είναι ο λόγος που δε μπορώ να κοινωνικοποιηθώ και έτσι στο σχολείο βασανίζομαι απίστευτα πάρα πολύ ψυχολογικά και δίνω αυτήν την εσωτερική μάχη μέσα μου,τη μάχη της απόλυτης μοναξιάς μου στο σχολείο και συνήθως χάνω γιατί γυρνάω με απαίσια διάθεση στο σπίτι ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΜΩΣ και αφού έχω γυρίσει μετά τις τρεις κουραστικές ανηφόρες με τα πόδια,έχω και την μεγάλη αδελφή μου να τσακωνόμαστε και να μου λέει ότι εγώ φταίω για όλα,επειδή πιστεύει πως δε μιλάω καθόλου και ότι ΕΓΩ το προκαλώ όλο αυτό,ενώ είναι κάτι που δε μπορώ να το ελέγξω απ'τη στιγμή που προσπαθώ να μιλάω αλλά δε μου μιλάει κανείς επειδή με θεωρούν ότι είμαι προβληματικός και αρρωστημένος.Επίσης πρέπει να σημειωθεί πως με αποκαλούσανε και "αυτιστικό" συνέχεια πέρυσι και από το τμήμα μου και από αλλά τμήματα,φέτος έχουν σταματήσει,αλλά εξακολουθούν να μου προκαλούν ψυχολογικό πόλεμο ακόμα και αν αγνοούν την παρουσία μου,όποτε πάω σε αυτό το κολαστικό μέρος.
Τα πράγματα παιδιά είναι πολύ σοβαρά,θέλω να αλλάξει αυτό άμεσα για εμένα,περνάω κάθε μέρα 6 βασανιστικές ώρες εκεί πέρα και σα να μη φτάνει αυτό αμέσως μετά έχω να τα ακούω από την αδελφή μου,που έχει και εκείνη τα δικά της και επειδη γυρνάω με αυτή τη διάθεση, τσακωνόμαστε συνέχεια όμως.Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν υπάρχει καμία διαφυγή στο καθημερινό ψυχικό πόνο που περνάω εκεί πέρα,η μόνη λύση είναι να σταματήσω να πηγαίνω σχολείο που θα ήταν ευλογία για εμένα,όμως αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει γιατί θα έχει συνέπειες για το μέλλον μου.
Παιδιά μιλάω πολύ σοβαρά,δε θα το αντέξω αυτό για 4-5 μήνες ακόμα,πρέπει να βρεθεί μία λύση,εχω μιλήσει και με την διευθύντρια μου,αλλά δε τη βλέπω τη διαφόρα,ακομα και στον ψυχοθεραπευτή μου το έχω πει,ομως και εκείνος μου λέει απλά να αγνοώ την κατάσταση,δεν καταλαβαίνουν όμως πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ,μου δημιουργείται αρνητική συναισθηματική φόρτιση χωρίς να μπορώ να το ελέγξω τοσο εύκολα οσο βρίσκομαι εκεί πέρα.
Πιστεύω πως αυτός ο φαύλος κύκλος δε θα σταματήσει να επαναλαμβάνεται μέχρι που θα τελειώσει η σχολική χρονιά.Ξέρετε τι είναι να πηγαίνεις εκεί πέρα και να βλέπεις να μη σου δίνει ΚΑΝΕΙΣ καμία σημασία ή να κάνουνε πλάκα μαζί σου και να παίζουν με την ψυχολογία σου.Επιπλέον όσες φορές έχω έναν διπλανό στο θρανίο,μου κανει συνέχεια πλάτη,δε το αντέχω αυτο το πράγμα!!
Το χειρότερο ομως ξέρετε ποιο είναι?Οτι δε φτάνει που στο πρωτο μισό της ημέρας περνάω σκατά,περνάω και στο 2ο μισό.Με το που γυρνάω σπίτι κοιμάμαι για πάρα πολλές ώρες,ξυπναω όταν έχει βραδιάσει ανοίγοντας το κινητό μου συνέχεια και να βλέπω ότι κανείς δε μου έστειλε μύνημα,οπότε να αρχίζω να τρελαίνομαι και τέλος πάω καράτε που ούτε εκεί μου μιλάνει,ακόμα και οι μικρότεροι.
Δεν αντέχω άλλο παιδιά,αυτό συμβαίνει από την αρχή της χρονίας,αλλά τωρα μετά τα Χριστούγεννα πιο έντονα,όσο πάει χειροτερεύει.
Επίσης όσο αφορά τους καθηγητές,καρφί δε τους καίγεται,δε νοιάζονται ούτε αυτοί για έμενα.Όλοι τους νοιάζει ο εαυτός τους και η καλοπέραση τους,για αυτό μισώ αυτόν τον κόσμο,κανενας ποτέ δε νοιάστηκε για εμένα!
Για να μη σας κουράζω άλλο,πείτε μου σας παρακαλώ πως θα ξεφύγω από αυτήν την κόλαση,είμαι σε κατάθλιψη χρόνια τώρα λόγω του σχολείου,τι να κάνω πια δε ξέρω,δε θέλω να βλέπω άλλο αυτά τα βρωμόπαιδα γιατί τους σκέφτομαι μετά και το υπόλοιπο της μέρας χωρίς να θέλω.Κάποιος άλλος τρόπος να κάνω μαθήματα χωρίς να πηγαίνω σχολείο δεν υπάρχει.Κάποιος να με βγάλει από αυτό το μαρτύριο,βασανίζομαι ακατάπαυστα,η μοναξία όλο με κατασπαράζει,δε μπορώ ούτε ζωγραφιστούς να τους βλέπω.Τι θα κάνατε άμα ήσασταν ακριβώς στη θέση μου,πείτε μου παρακαλώ!Last edited by Vasilis125; 19-01-2024 at 07:51.
- 18-01-2024, 21:13 #2
- Join Date
- Aug 2022
- Location
- αθηνα
- Posts
- 1,967
φιλαρακι σε νιώθω κι εγω το εχω αυτο δε υπαρχει κατανοηση και υπομονη απ τους νευροτυπικόυς σε ατομα οπως ειμαστε εμεις . ε τι να κανουμε ?? τους αρεσουμε η οχι οφειλουν να μας σεβονται ανθρωποι ειμαστε κι αν δε μας κατανοούν δε σημαινει οτι ειμαστε ουγκανα η ουφο . ειμαστε ανθρωποι που τα βλεπουμε ολα με διαφορετικο τροπο δε ενοχλαμε κανεναν . εχουμε αναγκη απ συμπαρασταση κι κατανόησης οχι μπουλινκ απ το κοσμο που υποτιθετε εχει καλυτερη συμπεριφορα απ μας και ειναι καθος πρεπει.
αν δε εκτιμάς κάποιον μην τον προσβάλεις ......... φυγε ............. τοσο απλα
18-01-2024, 22:35 #3
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
Το θέμα όμως είναι asperger39 τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεφύγουμε από όλο αυτό το μαρτύριο που ζούμε,μερικές φορές να σου πω την αληθεια αισθάνομαι καταδικασμένος,δηλαδή τι,πρέπει να αποδεχθώ τη πραγματικότητα?Αλλά από την άλλη το θεωρώ πολύ δύσκολο να αλλάξω τη ζωή μου και να ξεφύγω απο αυτό το σκοτάδι που βρίσκομαι τουλάχιστον 3 χρόνια,προσπαθώ όμως.Τα έχω πει και στον ψυχοθεραπευτή μου αλλά τίποτα,καμία αλλαγή,τουλάχιστον προς το παρόν,όμως τον εμπιστεύομαι,ελπίζω να καταφέρει να με βοηθήσει.
18-01-2024, 22:49 #4
- Join Date
- Jul 2011
- Location
- Βουλγαρια
- Posts
- 3,372
Гιατι πιστευεις πως οι αλλοι ειναι υποχρεωμενοι να σου δινουν σημασια;
18-01-2024, 22:54 #5
- Join Date
- Aug 2022
- Location
- αθηνα
- Posts
- 1,967
αδερφε μου θα πορευτούμε με αυτο που εχουμε ο καθενας εχει ενα θεμα κι παλευει συνεχιζουμε να ζουμε αναμεσα στο κοσμο δε ενοχλούμε μην μας ενοχλούν κι αυτοι. αυτοι που μας φέρονται ασχημα πρεπει να νιωθουν ασχημα οχι εμεις γιατι εμεις δε τους πειράζουμε . εγω εχω ολο το κοσμο που με απορριπτει κι την μανα μου την θετη. απ παιδι ολοι με διωχνουν απο μωρο η βιολογικη μανα με πεταξε . τωρα αυτη εχει αλα 7 παιδια κι πριν κι μετα απ μενα . κρατω αποστασεις απ το κοσμο χωρις μισος χωρις τιποτα βαζω τα ορια μου ομως. εχω χιλια δυο θεματα που με εμποδιζουν σα ανθρωπο να ζησω μια νορμαλ ζωη αλλα οφειλω στον εαυτο μου να παλευω. ας το κανουμε κι ολα οκ . θα το παλευουμε οσο μπορουμε κι σε κανεναν δε χρωσταμε κι δε πρεπει να τους αφηνουμε να μας καταστρεφουν τη ψυχη . δε εχουν καμια δουλεια να απετουν απ μας οτι δε μπορουμε να τους δωσουμε κι ουτε εμεις απ αυτους . ο καθενας τη ζωη του κι τον δρομο του τραβα . φυλαξε τον εαυτο σου απ τον πονο φιλαρακι ο καθενας ειναι ενας και μοναδικος . ολλοι εχουμε την αξια μας σα ανθρωποι οφείλουμε να το θυμίζουμε κι σε αυτους που δε μας εκτιμούν παντα ομως με ομορφο τροπο. ολλοι πρεπει να σεβομαστε ολλους γιατι αυτο ειναι ΑΝΘΡΩΠΙΑ .
αν δε εκτιμάς κάποιον μην τον προσβάλεις ......... φυγε ............. τοσο απλα
18-01-2024, 23:07 #6
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
Δεν λέω ότι θέλω να μου δίνουν σημασία,δε με νοιάζει,αυτό που με νοιάζει είναι να μην αισθάνομαι απλά μόνος,γιατί η μοναξιά με κατασπαράζει και με τρώει κάθε μέρα ψυχικά,θέλω μόνο να τελειώσει αυτή η μιζέρια που περνάω 3 χρόνια και δεν έχω καταφέρει να ξεφύγω από αυτό ακόμα και πραγματικά δε ξέρω πως,τι πρέπει να κάνω για να τα καταφέρω,είμαι και ατύχος ρε γαμώτο επειδή γεννήθηκα και μ αυτόν τον σύνδρομο.
18-01-2024, 23:10 #7
- Join Date
- Feb 2014
- Posts
- 1,168
Στο ξαναείπα, αυτό θα περάσει μόλις τελειώσεις το σχολείο! Μέσω ίντερνετ υπάρχουν πλέον ομάδες, φόρουμ και άλλα που μπορείς να βρεις κι άλλους με άσπεργκερ. Πέρα από αυτό, όμως, μπορεί να βρεις φίλους κι αλλού, είναι πολλοί που είναι μοναχικοί ή διαφορετικοί με κάποιον τρόπο.
18-01-2024, 23:25 #8
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
Το θέμα όμως αυτή τη φορά eagle guy είναι πως θα μπορέσω να επιβιώσω μέχρι να το τελειώσω,ακόμα και σήμερα που πήγα γυρνάω και τα βλέπω όλα αρνητικά,το ίδιο και αύριο,θα περνάει αργά και βασανιστικά,δεν αντέχω άλλο.Θέλω να πω και που με αγνοούν οι συμμαθητές μου σαν να μην υπάρχω,πληγώνομαι.Το πρόβλημα μου είναι πως θα καταφέρω να αποτρέψω αυτό το συναίσθημα ώστε να μην έχω αυτή τη μίζερη διάθεση οταν γυρνάω σπίτι και να μην είμαι σε καταθλίψη,έτσι να περνάω καλά τουλάχιστον την υπόλοιπη μέρα και να καταφέρω να επιβιώσω τη σχολική χρονιά.Άσε επίσης που ούτε γω καταλαβαίνω τον εαυτό μου γιατί απο την μία δε θέλω ούτε να τους βλέπω,όμως δε θέλω και να με αγνοούν,τι μου συμβαίνει τέλος πάντων??
18-01-2024, 23:27 #9
- Join Date
- Jul 2011
- Location
- Βουλγαρια
- Posts
- 3,372
18-01-2024, 23:28 #10
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
18-01-2024, 23:29 #11
- Join Date
- Feb 2014
- Posts
- 1,168
Ευαισθησία, αυτό σου "συμβαίνει". Πολλοί το έχουν και νοιάζονται για την αποδοχή των άλλων χωρίς να είναι πραγματικά εξαρτημένοι από τους άλλους. Εσύ δεν την έχεις την αποδοχή, για αυτό σε πονάει
18-01-2024, 23:34 #12
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
Συμφωνώ μαζί σου 200%,είναι ομως και το θέμα της έλλειψης αυτοεκτίμησης που έχω,άρα χρειάζομαι και πολλή δουλειά για να καταφέρω να σκέφτομαι έτσι οπως μου λες,το πως θα την κάνω αυτη τη δουλειά είναι άλλο θέμα.Εγώ να ξέρεις από πλευρά μου θα κάνω ό,τι μπορώ,αλλά δε ξέρω.Το μόνο που θέλω είναι να αλλάξω αυτόν τον απαίσιο τρόπο σκέψης που έχω καθημερινά,ελπίζω να υπάρχει κάποια λύση για αυτό.
18-01-2024, 23:40 #13
- Join Date
- Sep 2023
- Posts
- 113
Μακαρι απλά να μπορούσα από ευαίσθητος να γινω αναίσθητος,είναι δύσκολο όμως για μένα να φτάσω σε αυτό το σημείο,κλεινω στην τάξη τα μάτια μου και σκέφτομαι άλλα όμορφα εξωσχολικά πράγματα για να ξεχάσω αυτά τα προβλήματα,αλλά και πάλι,θέλει γερά ψυχολογικά για ένα ευαίσθητο άτομο όπως εμένα που λες,έτσι ώστε να βγεις από αυτό το κολαστικό μέρος με θετική η έστω ήρεμη ψυχική κατάσταση.
18-01-2024, 23:47 #14
- Join Date
- Jul 2011
- Location
- Βουλγαρια
- Posts
- 3,372
Δεν σου φταινε οι αλλοι πως εχεις χαμιλη αυτοεκτιηιση, ουτε ειναι υποχρεωμενοι να σου την ανεβαζουν, οι ναρκισσοι εχουν τετοιες αναγκες.
18-01-2024, 23:55 #15
- Join Date
- Feb 2014
- Posts
- 1,168
Similar Threads
-
ΖΩ ΜΙΑ ΚΟΛΑΣΗ
By ασπασια in forum Απώλεια, ΠένθοςReplies: 1Last Post: 18-08-2015, 18:31 -
Ζω μια κολαση...!!!
By minaspap in forum Κατάθλιψη - ΔυσθυμίαReplies: 5Last Post: 17-07-2014, 13:47 -
Η ζωη μου μια κολαση...!!!!
By minaspap in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης ΔιαταραχήReplies: 4Last Post: 02-09-2013, 21:55 -
Μια ζωή κόλαση.
By colaz in forum Ψυχώσεις & ΣχιζοφρένειαReplies: 11Last Post: 07-07-2012, 02:44 -
κολαση η ζωη μου...
By kellyuser in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότηταReplies: 12Last Post: 26-12-2009, 21:32
φαρμακευτική αγωγή για κρίση πανικού.
01-09-2024, 03:21 in Κρίση πανικού, Διαταραχή Πανικού, Αγοραφοβία