Είμαι υιοθετημένος και μου την έχει βιδώσει στα νεύρα
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Page 1 of 2 12 LastLast
Results 1 to 15 of 29
  1. #1
    Junior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    7

    Είμαι υιοθετημένος και μου την έχει βιδώσει στα νεύρα

    Καλησπέρα παιδιά

    Θέλω να πω λίγο τον πόνο μου. Είμαι υιοθετημένος. Το ξέρω από την εφηβεία. Το ψιλιαζόμουν. Έκανε μπαμ ότι δεν έμοιαζα στους γονείς μου. Το είχα αποδεχτεί όμως. Με αγαπούν και τους αγαπώ πολύ. Με μεγάλωσαν χωρίς να μου λείψει τίποτα. Δεν έχω κανένα απολύτως παράπονο. Και αν το καλοσκεφτείς αν δεν ήταν αυτοί θα είχα μεγαλώσει σε κάποιο ίδρυμα ενδεχομένως. Όμως δεν ξέρω. Μου την βιδώνει ανά διαστήματα που είμαι υιοθετημένος. Βάζω αυτή την λέξη γιατί νομίζω περιέχει τον εκνευρισμό, την αναστάτωση και την παρόρμηση. Έρχεται και φεύγει. Μπορεί τώρα να μαι καλά και ξαφνικά να με πιάσει ένα μήνα και να μαι νευριασμένος. Όχι ότι με εμποδίζει στην καθημερινότητά μου ή στις σπουδές μου. Αλλά θυμώνω.

    Με εντυπωσιάζει ο τρόπος που έρχεται αυτή την σκέψη. Δεν είναι όπως ονειροπωλούμε που λες α και να ταν αυτό το πράγμα έτσι. Η σκέψη έρχεται σε εμένα. Σαν να μου χτυπάει την πλάτη και να με διακόπτει. Μου κάνει εντύπωση επίσης ότι το πρόβλημα μου εστιάζει στο ότι "δεν είμαι Έλληνας". Προφανώς και είμαι. Εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα. Αλλά οι γονείς μου από ότι μου είπαν ήταν Ιταλοί. Θα μου πεις είσαι Ιταλός; Δεν ξέρω. Δεν θέλω να πω ότι δεν είμαι. Πονάω για μια χώρα που δεν γνώρισα. Καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται να βιώνω αποχωρισμό από χώρα που δεν έχω αναμνήσεις. Αλλά δεν μπορώ με θυμώνει. Με τρελαίνει η σκέψη ότι θα με έλεγαν κάπως αλλιώς, ότι θα μίλαγα άλλη γλώσσα, θα ήμουν καθολικός και πάει λέγοντας.

    Μια επαφή με Ιταλία την έχουμε, δεν θέλω να σταθώ στους λόγους. Δεν τα έχω συζητήσει αυτά, θα τους πικράνω. Νιώθω πόνο. Δεν βρίσκω τον λόγο για αυτόν τον πόνο. Όσο για τους φυσικούς γονείς μου φοβάμαι. Κάποια τραγική ιστορία θα κρύβεται. Μπορεί να μην ζουν. Μπορεί να έχουν κάνει οικογένεια (όχι ότι ξέρω κάτι βασικά για κανέναν τους). Ξέρω πως έχω το δικαίωμα να κινήσω διαδικασίες αλλά φοβάμαι. Τι να παω να τους βρω γεια σας είμαι αυτός που κάνατε give away στο νέο μιλένιουμ; Με τρομάζει επίσης ότι δεν ξέρω το αίμα μου. Τι ήταν οι γονείς μου; αν ήταν κάτι άσχημο; Αν ο πατέρας μου ήταν κανένας ψυχάκιας μαφιόζος ξέρω γω; Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν για όλα αυτά.

  2. #2
    Senior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    336
    Είσαι υγιείς όπως είπες θα μπορούσες σε άλλες συνθήκες να μεγαλώσεις σε ίδρυμα ζήσε την ζωή που έχεις τώρα και ξέχνα τα ολα

  3. #3
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2013
    Posts
    354
    δεν μπορώ να σε νιώσω

    βλέπω μια ηθική πάνω σου

    θέλει προσεγμένα βήματα και μέτρο για να μη χάσουμε τη ζωή μας και να τη ζήσουμε χαρούμενα

  4. #4
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2013
    Posts
    354
    στο μεταξύ παίζει να είναι από τα πιο ουσιαστικά ποστ που υπάρχουν εδώ μέσα

    καμία σχέση με τη χαλαρότητα της ενότητας "καφέ και συμπάθεια"

  5. #5
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2013
    Posts
    354
    Quote Originally Posted by diogenis View Post
    δεν μπορώ να σε νιώσω

    βλέπω μια ηθική πάνω σου

    θέλει προσεγμένα βήματα και μέτρο για να μη χάσουμε τη ζωή μας και να τη ζήσουμε χαρούμενα
    από την άλλη η αλήθεια μέχρι τέλους δίνει το απώτατο της ηθικής (υπό την σκοπιά της ψυχανάλυσης)

    έχει πολύ ρίσκο ,κίνδυνο και αγωνία h ιδέα που σε "ταλαιπωρεί"

  6. #6
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2013
    Posts
    354
    ίσως θα πρέπει να επισκεφτείς κάποιον ειδικό και να επικοινωνήσεις τiς αγωνιώδeiς σκέψeis σου

    και το Grillo από ότι φαίνεται δεν είναι τυχαίο...

  7. #7
    Senior Member
    Join Date
    Jun 2018
    Posts
    1,359
    Γονείς σου είναι αυτοί που σε μεγάλωσαν!!

    Στο τέλος σε αυτό το συμπέρασμα θα καταλήξεις και συ, όπως κατέληξα κι εγώ που είμαι επίσης υιοθετημένος. Το έμαθα 17 χρονών και ήταν το μεγαλύτερο σοκ της ζωής μου! Τώρα που είμαι 67 χρονών, το συμπέρασμά μου είναι αυτό που σου είπα.

    Κι εγώ το είχα υποψιαστεί και όταν έψαξα και βρήκα τον γεννήτορα πατέρα μου κατάλαβα αμέσως ότι είμαι δικό του σπέρμα.

    Με αντιμετώπισε σαν ξένο. Κανείς από τους διό μας δεν ήθελε περαιτέρω σχέση
    Last edited by homebod; 21-05-2024 at 23:35.
    Υπάρχει μόνο το Αέναο Νυν

  8. #8
    Junior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    7
    Είσαι υγιείς όπως είπες θα μπορούσες σε άλλες συνθήκες να μεγαλώσεις σε ίδρυμα ζήσε την ζωή που έχεις τώρα και ξέχνα τα ολα
    Με το να σκέφτομαι όμως έτσι δεν βοηθιέμαι κάπως. Στην τελική αφού κάποιοι πεθαίνουν στην γέννηση όλοι θα έπρεπε να είμαστε ευτυχισμένοι που τουλάχιστον καταφέραμε να γεννηθούμε.

    καμία σχέση με τη χαλαρότητα της ενότητας "καφέ και συμπάθεια"
    δεν βρήκα κάτι σχετικό με υιοθεσία βασικά..

  9. #9
    Senior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    336
    Εννοείται ότι πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι για πολλά που έχουμε και δν καταλαβαίνουμε την αξία τους τώρα που τα έχουμε πόσο ετών είσαι αν επιτρέπεται?

  10. #10
    Junior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    7
    25 χρονών είμαι (σχεδόν)

  11. #11
    Senior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    336
    Μικρός είσαι για αυτό ίσως τα βλέπεις τα πράγματα ετσι άλλη θα παρακαλούσαν να είναι στην θέση σ όπως κι εγώ παρακαλάω να είχα την υγεία Μ όπως κάποτε και δν το εκτιμουσα

  12. #12
    Senior Member
    Join Date
    Apr 2017
    Posts
    772
    Νομίζω ότι ακόμη πενθείς αυτό το Άλλο που "θα μπορούσε να ήταν", τις πιθανότητες και τις δυνατότητες που δε γνώρισες και γι αυτό σε γεμίζουν με ανάμεικτα συναισθήματα, οργή, θλίψη, φόβο. Ίσως μέσα σου σε χαρακτηρίζεις ως το παιδί που δεν ήθελαν, αυτό που έδωσαν σε άλλους, αυτό που το παρατήσανε και το εγκατέλειψαν. Ο λόγος που αναφέρεις πως σίγουρα στους γονείς σου κάποια τραγωδία θα έχει συμβεί, κατά την άποψή μου είναι φόβος πως ΚΑΜΙΑ τραγωδία δε θα έχει συμβεί. Δηλαδή, μια τραγωδία θα δικαιολογούσε το να σε δίνανε, αλλά αν δεν υπήρξε, τότε γιατί;

    Δε σε θεωρώ αχάριστο btw, γιατί σίγουρα κάποιοι θα σου πούνε, μεγάλωσες μια χαρά, βρήκες γονείς να σε αγαπήσουν και μιλάς κιόλας; Όμως, σε ενοχλεί αυτή η εγκατάλειψη, κι αυτό κάνει τις σκέψεις να ξαναγυρνάνε.

    Ένα: Δε μπορείς να ξέρεις τι και πώς αν ΔΕΝ βρεις τις απαντήσεις σου. Αυτό σημαίνει απόφαση να κινήσεις τις διαδικασίες. Αυτό παράλληλα σημαίνει να προετοιμαστείς ψυχολογικά για τα ενδεχόμενα. Που είναι πολλά, γιατί μπορεί να έχεις αδέρφια, μπορεί να μην έχεις πλέον γονείς, μπορεί οι γονείς ή ένας να είναι άρρωστος, μπορεί να κουβαλάνε κι αυτοί/η τη θλίψη που νιώθεις κι εσύ, πχ μπορεί η βιολογική σου μητέρα να μην ήταν σε θέση να σε κρατήσει, λόγω φτώχειας, λόγω ηλικίας, λόγω ενός οικογενειακού περιβάλλοντος πολύ αυστηρού που την απέτρεπε, μπορεί όμως από τότε χίλια δυο να έχουν αλλάξει στις ζωές αυτών των ανθρώπων.

    Από την άλλη, είστε μεν βιολογικοί συγγενείς, αλλά κάλλιστα μπορεί να μην έχετε καμία απολύτως συγγένεια σε οποιοδήποτε άλλο τομέα. Δεν έχετε τίποτε κοινό από ένα DNA που μοιράζεστε και αυτό δεν είναι αρκετό σε πολλές περιπτώσεις για να νιώσεις κοντινούς σου τους ανθρώπους που σε γέννησαν.

    Όσο για τον φόβο σου το τι θα ήταν ο πατέρας σου, OK, κατανοώ το τι φρίκες θα έτρωγες αν ήταν κάτι όπως αυτό που ανέφερες, αλλά νομίζω πως η φαντασία σου παίζει διάφορα παιχνίδια. Δηλαδή πόσο πιθανό το βρίσκεις να έχεις πατέρα σου τον Σημαδεμένο ή τον Κορλεόνε;

  13. #13
    Senior Member
    Join Date
    Jul 2013
    Posts
    354
    Quote Originally Posted by WildHoney View Post
    δηλαδή πόσο πιθανό το βρίσκεις να έχεις πατέρα σου τον Σημαδεμένο ή τον Κορλεόνε;
    έχεις κάποιο πρόβλημα με τον Σημαδεμένο ή τον Κορλεόνε?
    μα τι ρατσισμός είναι αυτός επιτέλους???????????????????????????????
    τι πράγματα είναι αυτά
    κάπου δηλαδή να υπάρχει ένα stop
    ζούμε στο 2024
    ξέρεις πόσοι θα ήθελαν να έχουν τον σημαδεμένο και τον κορλεόνε πατέρα??
    για ψάξτο λίγο
    όλοι και όλες οι misery γείτονες σου αυτό θα ήθελαν
    Last edited by diogenis; 22-05-2024 at 02:20.

  14. #14
    Senior Member
    Join Date
    Apr 2017
    Posts
    772
    Αγαπημένες ταινίες και χαρακτήρες. :P

  15. #15
    Junior Member
    Join Date
    May 2024
    Posts
    7
    κατάλαβα αμέσως ότι είμαι δικό του σπέρμα.
    Ταυτίστηκα με αυτό γιατί κάπως έτσι πιστεύω θα νιώθω. Με βλέπω στον καθρέπτη και αναρωτιέμαι ο πατέρας μου είναι κάπως έτσι;

    Όσο για τον φόβο σου το τι θα ήταν ο πατέρας σου, OK, κατανοώ το τι φρίκες θα έτρωγες αν ήταν κάτι όπως αυτό που ανέφερες, αλλά νομίζω πως η φαντασία σου παίζει διάφορα παιχνίδια. Δηλαδή πόσο πιθανό το βρίσκεις να έχεις πατέρα σου τον Σημαδεμένο ή τον Κορλεόνε;
    Δεν ξέρω ούτε τον Κορλεόνε ούτε τον Σημαδεμένο (αν και το δεύτερο κάτι σε ταινία μου θυμίζει). Βασικά πιστεύω ότι υπάρχει κάποια άσχημη ιστορία. Αν ήταν ένα ευτυχισμένο ζευγάρι δεν θα με έδιναν. Κάτι έχει παιχτεί. Να προέκυψα από μια ξεπέτα; Να μην είχαν χρήματα; Να ήταν ναρκομανείς; Να μην ζουν; Πολλά ενδεχομένα. Να ήταν δύο παντρεμένοι εφοπλιστές πάλι, μάλλον δεν είναι το πιο πιθανό σενάριο οπότε δεν σκέφτομαι ότι έχασα κάποιο μεγαλείο. Απλά έχασα τους φυσικούς γονείς μου και την χώρα μου.

Page 1 of 2 12 LastLast

Similar Threads

  1. Ειμαι ερωτευμενος, αλλα εμαθα οτι αυτη εχει σχέση....
    By andreas_p in forum Σχέσεις και Επικοινωνία
    Replies: 48
    Last Post: 19-10-2017, 00:58
  2. Replies: 26
    Last Post: 02-12-2012, 22:55
  3. Νεύρα νεύρα κι άλλα νεύρα....
    By LadyAngel in forum Ψυχολογική Υποστήριξη & Αυτοβοήθεια
    Replies: 21
    Last Post: 12-12-2011, 18:18
  4. Νεύρα,νεύρα και αλκοόλ
    By mpirakia in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 40
    Last Post: 02-02-2010, 16:14
  5. ΝΕΥΡΑ ΝΕΥΡΑ ΝΕΥΡΑΑΑ...
    By SpyrosGR21 in forum Ψυχολογική Υποστήριξη & Αυτοβοήθεια
    Replies: 16
    Last Post: 11-10-2006, 16:37

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •