Results 1 to 15 of 159
Thread: Ποσο ακομα θα αντεχω να αντεχω?
-
16-08-2010, 23:43 #1
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Ποσο ακομα θα αντεχω να αντεχω?
Γεια σας παιδια.Η δικια μου ιστορια φοβιων και κρισεων πανικου υπαρχει εδω και 13 χρονια. Δεν ξερω αν υπαρχουν κι αλλα ατομα εδω μεσα που να το ζουνε αυτο τοσα χρονια. Ειναι πολυ δυσκολη κατασταση. Οι φοβιες μου ειναι πολλες και στερουμαι τα παντα. Ολα αυτα τα χρονια ειμαι με φαρμακευτικη αγωγη αλλα ποτε δεν ελευθερωθηκα απο τα συμπτωματα. Δεν ξερω ποσο ακομα θα αντεχω να ζω ετσι. Εχω απελπιστει. :(
- 17-08-2010, 00:46 #2
- Join Date
- Jul 2009
- Location
- Αιτωλ
- Posts
- 1,390
Καπου λεει,,,, θεεμου ποτε μην μου δωσεις οσα μπορω ν αντεξω !!
17-08-2010, 11:34 #3
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Καλημερα. Το εχω ακουσει αυτο αλλα δε θελω να ζω αλλο ετσι. Μου εχουν λειψει τα απλα ανθρωπινα πραγματα.
17-08-2010, 18:27 #4
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Καλησπερα arsus. Δεν ξερω ποιον φοβο να πρωτοαντιμετωπισω. Φοβαμαι πλεον τα παντα. Οτιδηποτε κι αν αισθανθω, ακομα και το παραμικρο, με πιανει πανικος. Ειχα ξεκινησει ψυχοθεραπεια αλλα μπορεσα να παω μονο δυο φορες κι αυτες μαζι με αλλο ατομο. Ειμαι ολη την ημερα στο σπιτι και παλευω με τα συμπτωματα. Σε 2 εβδομαδες βαφτιζουν τον ανιψιο μου και θελω να παω στα μαγαζια να παρω ενα φορεμα αλλα αυτο στα ματια μου φανταζει ακατορθωτο. Μολις βγω απο την πορτα του σπιτιου τα συμπτωματα θεριευουν και ερχεται η κριση πανικου. Ειμαι πολυ απελπισμενη. Ο φοβος εχει κανει καταληψη στο σωμα μου.
17-08-2010, 22:13 #5
- Join Date
- Aug 2006
- Location
- Volos
- Posts
- 219
Κατι πρέπει να γίνει όμως έτσι δεν είναι;Και γω εχω πάρα πολλές δυσκολίες.Αλλά κάτι πρέπει να γίνει.Πρεπει να ζοριστούμε.Γιατί είναι ένα ψέμα.Αλλιώς δεν θα σου λεγα κάτι.Το αφήσαμε και έγινε.
Πρεπει να την δώσεις εσύ την λύση.
Συμφωνώ απόλυτα με arsus.Το φάρμακο για μένα είναι μια απλή προστασία.Κάτι που με κόβει κάθε φορά απο το να πάθω πανικό.Αλλά μόνο αυτό.Δέν έγινα ποτέ καλά απο κανένα φάρμακο.
Τα 13 χρόνια είναι απλά παραπάνω ταλαιπωρία.Δέν σημαίνει οτι η δική σου περίπτωση είναι πιο δύσκολη απο την δική μου ή απο κάποιον με 6 μήνες.Δέν υπάρχει δύσκολη και εύκολη περίπτωση.Υπάρχει το πότε θα καταλάβω σε τι σκατά κατάσταση είμαι και ποτε θα βρεθεί ένας άνθρωπος να με βοηθήσει να το δω.Αν το δώ θα φύγω.
Δέν θέλω να κάνω τον έξυπνο.Απλά πρίν λίγη ώρα που και γώ ενιωσα κάπως, αυτά σκεφτόμουν.Δέν χρειάστηκε για αρκετούς απο εμάς να ζοριστούμε.Να βγούμε έξω επειδή αν δεν βγαίναμε θα πεινούσαμε κτλ.Αυτό πληρώνουμε.Την πολυτέλεια μας.Αλλά έχεις ευθύνη.Το ξέρω οτι είσαι μια χαρά άνθρωπος και πως ποτέ δέν σε είπαν ανεύθυνη ή κάτι παρόμοιο.Και πώς αναρωτιέσαι πώς μπορείτε στα χειροτερά μου να μου ζητάτε να είμαι και υπεύθυνη;
Αυτό είναι.Ένα ψέμα.Η αναλαμβάνεις την ευθύνη να συντηρείς και να φροντίζεις τον εαυτό σου ή κάθεσαι και περιμένεις πότε θα σε φέρει η ζωή να το κάνεις.
Μυαλό έχουμε όλοι εδω μέσα.Αν δέν είχαμε δεν θα την φτιάχναμε τόσο ωραία στον ευατό μας.Γιατί πραγματικά θέλει πολύ μυαλό για να φτάσεις σε αυτή την κατάσταση.
17-08-2010, 23:38 #6
- Join Date
- Jul 2009
- Location
- Αιτωλ
- Posts
- 1,390
{{{Σε 2 εβδομαδες βαφτιζουν τον ανιψιο μου και θελω να παω στα μαγαζια να παρω ενα φορεμα αλλα αυτο στα ματια μου φανταζει ακατορθωτο. }}}}__________________α) μηπως αν ευρισκες κατι απ το ιντερνετ να το αγορασεις και να στο φερουνε σπιτι ? β) να πας για ψωνια με καποιο/α φιλο/η ? γ) να μην παρεις φορεμα , να φορεσεις κατι που εχεις ,,,,η και γιατι οχι να φορεσεις καζουαλ ρουχα που εχεις ,,,καθαρα να ειναι και να εσθανεσαι ΕΣΥ ανετα ,,,,και σε οποιον αρεσουμε... . με συγγενεις θα εισαι ,,και αν δεν μπορουν να μας καταλαβουν οι δικοιμας τι να ζηταμε απ τους αλλους ε;
18-08-2010, 09:52 #7
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Καλημερα παιδια. Αυτο που εγραψα για το φορεμα ηταν απλα για να καταλαβαιτε το μεγεθος του φοβου μου. Δεν ξερω αν εσεις νιωθετε φοβο ολην την ημερα. Εγω απο την ωρα που θα ξυπνησω και μεχρι το βραδυ που θα κοιμηθω, ειμαι συνεχως μεσα στο φοβο και τωρα τελευταια ιδρωνω παρα πολυ, ολο το σωμα μου γινεται μουσκεμα. ARSUS δεν μπορεσα ποτε να το κανω αυτο που ειπες, δηλαδη να γελασω με το θεριο. Μου χαλαει τοσο πολυ την διαθεση που μετα γινομαι πιο χαλια. Ειναι αδυνατον να σκεφτω θετικα γιατι οι χιλιαδες κρισεις που εχω ζησει ολα αυτα τα χρονια με εχουν καταρακωσει. Παιδια λετε ποτε να καταφερω να ζησω ολα αυτα που στερουμαι? Θελω τοσο πολυ να ξαναβρω τον παλιο εαυτο μου.
18-08-2010, 10:14 #8
- Join Date
- Sep 2009
- Posts
- 23,168
σαν κοινωνιοφοβικοσ θα σου πω οτι η ψυχοθεραπεια παιζει μεγαλο ρολο και ειναι το πρωτο βημα για να ξεπερασεισ τισ φοβιεσ σου μαζι με τα χαπια μονη σου δυσκολα να τα καταφερεισ ειναι σαν να πηγαινεισ να γινεισ πρωταθλητησ και να προπονησε μονοσ σου χωρισ προπονητη καποιον πιο εμπειρο να σου μαθει καποια πραγματα
18-08-2010, 10:18 #9
- Join Date
- Sep 2005
- Posts
- 939
silveroula καλημέρα.
Νομίζω οτι ακόμα και αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή, δηλαδή που μιλάς εδώ στο φόρουμ, είναι μια πρώτη ενεργή προσπάθεια να ξαναβρεις τον παλιό σου εαυτο.
Πιστεύω ακράδαντα οτι μπορείς να τον ξαναβρεις αρκεί να είσαι προετοιμασμένη να αποχωριστείς τον φόβο που, αν και είναι ένα τέρας που σε βασανίζει και σε φυλακίζει και σου στερεί πράγματα, ταυτόχρονα έχει υπάρξει πιστός σου σύντροφος και προστάτης για πάρα πολλά χρόνια.
Είμαι της γνώμης οτι χρειάζεσαι τη βοήθεια ενός ειδικού που θα εξερευνήσει μαζί σου το λαβύρινθο της ύπαρξης και της ζωής σου. Ξέρω οτι , σε περιπτώσεις όπου ο άνθρωπος δεν μπορεί να βγει απο το σπίτι του, υπάρχουν ειδικοί που κάνουν κατ\' οίκον επισκέψεις ώστε να τον βοηθήσουν να κάνει το πρώτο βήμα.Μάκια...
18-08-2010, 12:58 #10
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Ο γιατρος που με παρακολουθει τα τελευταια 3 χρονια, αλλα και οι προηγουμενοι γιατροι που ειχα, μου λεει να βγαινω βολτες ασχετα αν εχω ταχυκαρδια, ζαλαδα, αισθημα αδυναμιας και νιωθω οτι δεν με κρατανε τα ποδια μου. Ακομα και τα ματια μου θολωνουν απο το υπερβολικο αγχος. Και αναρωτιεμαι κατα ποσο μπορουνε να καταλαβουν τη δυσκολια αυτων που λενε. Εγω εδω μεσα στο σπιτι ειμαι και δεν νιωθω καλα, ποσο μαλλον οταν χρειστει να παω καπου. Πχ πριν λιγο μου τελειωσανε τα τσιγαρα και πρεπει να παω στο περιπτερο. Αντι ομως να παω, σκεφτομαι ποιον να παρω τηλ να μου φερει για να μην βγω εξω. Φυσικα δεν θα παρω κανεναν τηλ και θα παω εγω.
18-08-2010, 13:07 #11
- Join Date
- Sep 2005
- Posts
- 939
Ίσως χρειάζεται να βρεις τότε έναν γιατρό που να σε καταλαβαίνει πραγματικά. Που να καταλαβαίνει πόσο πολύ δύσκολο και ακατόρθωτο σου είναι να βγεις έξω απο το σπίτι σου έστω για να αγοράσεις τσιγάρα. Που να μπορεί να δει τον κόσμο σου μέσα απο τα δικά σου μάτια.
Μάκια...
18-08-2010, 13:26 #12
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Φοιβη δεν ειναι ο μονος γιατρος που μου το ειπε αυτο. Εχω αλλαξει 4 γιατρους ολα αυτα τα χρονια και ολοι μου το λεγανε. Αρα θα ειναι στα πραγματα που εχουν διδαχτει. Το θεμα ειναι που να βρω τη δυναμη να το κανω καθημερινα.
18-08-2010, 13:34 #13
- Join Date
- Sep 2005
- Posts
- 939
Δεν σου λειτουργεί όμως, έτσι δεν είναι?
Μάκια...
18-08-2010, 13:39 #14
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Τι εννοεις?
18-08-2010, 13:52 #15
- Join Date
- Aug 2010
- Posts
- 115
Λοιπον παω να παρω τσιγαρα. μεχρι εκει θα επιζησω
MMOEXP : The NBA 2K community is highly responsive
31-08-2024, 12:57 in Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή