Πώς βοηθάμε τα μικρά παιδιά να επουλώσουν τα τραύματά τους μετά από μία καταστροφή?
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Results 1 to 9 of 9
  1. #1
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2010
    Location
    εδω... εκει... παραπερα...
    Posts
    2,069

    Πώς βοηθάμε τα μικρά παιδιά να επουλώσουν τα τραύματά τους μετά από μία καταστροφή?

    Τα μικρά παιδιά, τα νήπια, ακόμα και τα μωρά, αναγνωρίζουν πότε έχει συμβεί κάτι κακό και θυμούνται τι πέρασαν όταν συνέβη. Μετά από ένα τρομαχτικό γεγονός, συχνά βλέπουμε αλλαγές στην συμπεριφορά τους. Μπορεί να κλαίνε περισσότερο, να αγκιστρώνονται περισσότερο πάνω μας και να μη μας αφήνουν να φύγουμε, να έχουν εκρήξεις νεύρων, να χτυπούν άλλους, να έχουν δυσκολίες στον ύπνο και να τα τρομάζουν πράγματα που πριν δεν φοβόντουσαν. Αλλαγές σαν και τις παραπάνω είναι σημάδι ότι χρειάζονται βοήθεια. Μερικοί τρόποι που μπορείτε να τα βοηθήσετε είναι οι ακόλουθοι:

    1. Ασφάλεια : Επικεντρωθείτε πρώτα στην ασφάλεια. Το παιδί σας νιώθει ασφάλεια όταν …

    Το έχετε αγκαλιά, το κρατάτε ή το αφήνετε να μείνει κοντά σας.
    Του λέτε ότι θα το φροντίσετε, ό,τι κακό ή όποια δυσκολία κι αν συμβεί. Στα παιδιά που μαθαίνουν να μιλούν, χρησιμοποιείστε απλές λέξεις, όπως « ο Μπαμπάς είναι εδώ».
    Απομακρύνετέ τα από τρομαχτικές εικόνες που δείχνει η τηλεόραση και από τρομαχτικές συζητήσεις.
    Κάνετε μαζί πράγματα που σας είναι οικεία, όπως να τραγουδήσετε ένα τραγούδι που αρέσει και στους δύο ή να πείτε κάποιο παραμύθι.
    Πείτε του τι θα συμβεί στην συνέχεια (στον βαθμό που το γνωρίζετε).
    Διατηρήστε μια ρουτίνα, τουλάχιστον για την ώρα του ύπνου: το παραμύθι, την προσευχή, την αγκαλιά σας.
    Αφήστε το να το προσέχουν άνθρωποι που γνωρίζει εάν πρέπει να φύγετε.
    Πείτε του πού πηγαίνετε και πότε θα γυρίσετε.

    2. Επιτρέψετε στα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

    Τα μικρά παιδιά συχνά «συμπεριφέρονται άσχημα» όταν ανησυχούν ή όταν φοβούνται. Τα παιδιά μπορεί να εκδηλώνονται έτσι για να ζητήσουν βοήθεια. Να θυμάστε: Δύσκολα συναισθήματα = Δύσκολη συμπεριφορά.
    Βοηθήστε το παιδί σας να ονοματοδοτήσει αυτά που νιώθει: «φοβισμένο», «ευτυχισμένο», «θυμωμένο», «λυπημένο». Πείτε του ότι είναι φυσιολογικό να νιώθει έτσι.
    Δείξτε στο παιδί σας τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς, λέγοντας: «μπορείς να είσαι θυμωμένος/η αλλά δεν μπορείς να με χτυπάς».
    Βοηθήστε το παιδί σας να εκφράζει τον θυμό του με τρόπους που δεν πληγώνουν: όπως μιλώντας, παίζοντας ή ζωγραφίζοντας.
    Μιλήστε για τα πράγματα που πάνε καλά για να βοηθηθείτε εσείς και το παιδί σας να νιώσετε καλά.

    3. Αφήστε το παιδί να σας καθοδηγήσει.

    Κάθε παιδί χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Μερικά παιδιά έχουν ανάγκη να τα αφήνουμε ελεύθερα να τρέχουν και άλλα να τα κρατάμε κοντά μας.
    Αφουγκραστείτε το παιδί σας και παρακολουθήστε την συμπεριφορά του για να καταλάβετε τι είναι αυτό που χρειάζεται.

    4. Βοηθήστε το παιδί σας να αφηγηθεί ό,τι συνέβη κατά την διάρκεια και μετά την καταστροφή.

    Φτιάχνοντας μια ιστορία βοηθάτε το παιδί σας να καταλάβει τι συνέβη και να το διαχειριστεί καλύτερα.
    Τα παιδιά χρησιμοποιούν το παιχνίδι για να πουν την ιστορία τους. Για παράδειγμα μπορεί να πετάνε τους κύβους τους για να δείξουν πώς ήταν η καταστροφή, μπορεί να χωρίζουν τα ζωάκια τους για να δείξουν πως χωρίστηκαν τα ίδια από εσάς.
    Μοιραστείτε με το παιδί σας όχι μόνο αυτά που συνέβησαν, βήμα προς βήμα, αλλά και τον τρόπο που νιώσατε και οι δύο.
    Καθώς λέτε την ιστορία, αφήστε το παιδί να σας οδηγήσει. Όταν η ιστορία είναι δύσκολη, το παιδάκι μπορεί να χρειάζεται διαλείμματα, να στριφογυρίσει, να τρέξει, να το κρατήσουμε αγκαλιά ή να παίξει με κάτι άλλο. Αυτό είναι φυσιολογικό. Θα επιστρέψει στην ιστορία όταν είναι έτοιμο.
    Μπορεί να σας δυσκολεύεστε να βλέπετε τον τρόπο που παίζουν τα παιδιά ή να ακούτε τις ιστορίες που λένε. Αναζητήστε υποστήριξη όταν σας είναι δύσκολο να το κάνετε χωρίς να αναστατωθείτε.

    5. Δεσμοί: επανασυνδεθείτε με ανθρώπους που μπορούν να σας βοηθήσουν, με την κοινότητά σας, τα πολιτιστικά και θρησκευτικά σας έθιμα.

    Απλά πράγματα, όπως ένα οικείο παραμύθι για το βράδυ, ένα τραγούδι ή νανούρισμα, μια προσευχή ή οικογενειακές συνήθειες, υπενθυμίζουν σε εσάς και το παιδί σας τον τρόπο που ζούσατε και προσφέρουν ελπίδα.
    Εάν ανήκετε σε μια ομάδα, όπως σε κάποια εκκλησία, προσπαθήστε να βρείτε τρόπους να επανασυνδεθείτε μαζί π.χ. με την ενορία σας.
    Μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας όταν φροντίζετε τον εαυτό σας. Ζητείστε υποστήριξη από τους άλλους όταν δείτε ότι το χρειάζεστε.

    6. Το παιδί σας σας έχει ανάγκη. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε.

    Καθησυχάστε το παιδί σας ότι θα είσαστε μαζί.
    Είναι συνηθισμένο τα παιδιά να αγκιστρώνονται πάνω σας και να ανησυχούν ότι θα μείνουν μόνα τους.
    Εάν χρειαστεί να φύγετε, πείτε τους για πόση ώρα θα λείψετε και πότε θα επιστρέψετε. Εάν είναι δυνατόν, αφήστε να έχει κάτι δικό σας, όπως μια φωτογραφία σας.
    Απλά και μόνο με το να βρίσκεστε κοντά στο παιδί σας, ακόμα κι όταν δεν μπορείτε να διορθώσετε τίποτε άλλο, αυτό θα το βοηθήσει.

    Των Chandra Ghosh Ippen, Alicia F. Leiberman, & Patricia Van Horn. Copyright 2005.
    Μετάφραση κατόπιν αδείας: Έλλη Ε. Θολούλη, 2011.
    The National Child Traumatic Stress Network
    Last edited by ALIA; 13-09-2011 at 15:28.
    Η ανησυχία μοιάζει με την κουνιστή πολυθρόνα. Σε κρατάει απασχολημένο χωρίς να σε πηγαίνει πουθενά.

  2. #2
    Senior Member
    Join Date
    May 2011
    Posts
    3,281
    ALIA το θεμα που ανοιξες ειναι πολυ σημαντικο και μπραβο σου που το ανοιξες! Νιωθω χαρα και ανακουφιση γιατι ο τροπος αντιμετωπισης που σκεφτομουν για τα μελλοντικα παιδια μου ειναι ιδιος με αυτον που αναφερθηκε. Επισης ενιωσα και λιγο ασχημα γιατι θα ηθελα η μητερα μου να με ειχε χειριστει με αυτον τον γλυκο τροπο οταν υπηρχε το προβλημα και να ειχε αντιληφθει την αλλαγη μου.. Δεν ηταν ετσι δυστυχως αλλα δεν την κατηγορησω κιολας!

  3. #3
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2010
    Location
    εδω... εκει... παραπερα...
    Posts
    2,069
    Quote Originally Posted by Christina82 View Post
    Επισης ενιωσα και λιγο ασχημα γιατι θα ηθελα η μητερα μου να με ειχε χειριστει με αυτον τον γλυκο τροπο οταν υπηρχε το προβλημα και να ειχε αντιληφθει την αλλαγη μου...
    Κανεις δεν "εκπαιδευεται" για να γινει γονεας! Αρκετοι γονεις πεφτουν σε "σφαλματα" αναφορικα με την ανατροφη-αγωγη των παιδιων τους εξαιτιας της αγνοιας ψυχοπαιδαγωγικης προσεγγισης! Γι'αυτο θα ηταν καλο οι νεοι γονεις να παρακολουθουν ειδικα σεμιναρια που διεξαγονται σε τακτα χρονικα διαστηματα σχετικα με το μεγαλωμα των παιδιων τους!
    Η ανησυχία μοιάζει με την κουνιστή πολυθρόνα. Σε κρατάει απασχολημένο χωρίς να σε πηγαίνει πουθενά.

  4. #4
    Senior Member
    Join Date
    May 2011
    Posts
    3,281
    Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ μαζι σου! Αυτο θελω να κανω οταν θα κανω παιδια.. θελω να προσεχω!

  5. #5
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2010
    Location
    εδω... εκει... παραπερα...
    Posts
    2,069
    Quote Originally Posted by Christina82 View Post
    Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ μαζι σου! Αυτο θελω να κανω οταν θα κανω παιδια.. θελω να προσεχω!
    Προσεχε μονο να μην πεσεις στην παγιδα της υπερπροστατευτικοτητας!
    Η ανησυχία μοιάζει με την κουνιστή πολυθρόνα. Σε κρατάει απασχολημένο χωρίς να σε πηγαίνει πουθενά.

  6. #6
    Senior Member
    Join Date
    May 2011
    Posts
    3,281
    Quote Originally Posted by ALIA View Post
    Προσεχε μονο να μην πεσεις στην παγιδα της υπερπροστατευτικοτητας!
    Οχι οχι ξερω πως ειναι και αυτο, δεν το εχω ζησει αλλα ξερω. Κοιτα θελω να αφηνω τα παιδια μου να εκφραζονται ελευθερα και να τους δειχνω οτι ειμαι εδω για εκεινα. Να τα ακουω.. να τα νιωθω, να τους λεω την συμβουλη μου και απο εκει και περα ακεινα θα παιρνουν τις αποφασεις τους.. Θελω να τα προστατευω αλλα χωρις να τα καταπιεζω!

  7. #7
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2010
    Location
    εδω... εκει... παραπερα...
    Posts
    2,069
    Quote Originally Posted by Christina82 View Post
    Κοιτα θελω να αφηνω τα παιδια μου να εκφραζονται ελευθερα και να τους δειχνω οτι ειμαι εδω για εκεινα. Να τα ακουω.. να τα νιωθω, να τους λεω την συμβουλη μου και απο εκει και περα ακεινα θα παιρνουν τις αποφασεις τους.. Θελω να τα προστατευω αλλα χωρις να τα καταπιεζω!
    Στο ευχομαι!!! :)))
    Η ανησυχία μοιάζει με την κουνιστή πολυθρόνα. Σε κρατάει απασχολημένο χωρίς να σε πηγαίνει πουθενά.

  8. #8
    Senior Member
    Join Date
    May 2011
    Posts
    3,281
    Μακαρι και εγω αυτα που λεω τωρα να μπορεσω να τα εφαρμοσω.. μου το ευχομαι και εγω λοιπον! Ξερεις? Δεν θελω να κανω τα λαθη που κανουν οι περισσοτεροι γονεις.. θελω να ειμαι διαφορετικη! :)

  9. #9
    Senior Member
    Join Date
    Mar 2011
    Posts
    386
    Πολύ εύστοχες συμβουλές!

Similar Threads

  1. Παιδικα τραυματα-εκδικιση
    By OloiEnantiwnmou in forum Κακοποίηση
    Replies: 67
    Last Post: 05-10-2012, 09:53
  2. Ξένες γλώσσες και μικρά παιδιά;
    By [email protected] in forum Συμβουλευτική Γονέων
    Replies: 19
    Last Post: 12-12-2011, 01:53
  3. Replies: 5
    Last Post: 06-02-2011, 15:08
  4. Πως βοηθαμε εναν φιλο με κρισεις πανικου??
    By Φωτεινη! in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 28
    Last Post: 17-10-2010, 16:51
  5. μετα απο νοσηλεια ηρθε η καταστροφη μου
    By afrula in forum Ψυχαναγκασμοί - Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
    Replies: 123
    Last Post: 25-12-2009, 18:29

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •