Results 1 to 15 of 15
Thread: ειμαι χαλια
-
20-04-2012, 00:49 #1
- Join Date
- Mar 2012
- Posts
- 18
ειμαι χαλια
καλησπερα σε ολους και χρονια πολλα.σημερα ειμαι χαλια ξεκινησα τα ρεμερον εδω και 10 μερες και νιωθω πιο χαλια απο οτι ημουν προτου τα ξεκινησω.κανενα ενδιαφερον σερνω το κορμι μου πηγαινοντας αναγκαστικα στην δουλεια δεν μου εφταναν ολα αυτα και σημερα πηγαινοντας στο κεντρο να κανω καποιες δουλιες επρεπε να μπω σε τρολει τι το το ηθελα?μπηκα δεν ειχε πολυ κοσμο ενιωθα να πνιγομαι να μην μπορω να ξεφυγω ευτυχως δεν ειχε ξεκινησει ακομα και αναγκαστικα να κατεβω ειπα πως θα προσπαθησω και θα το πολεμησω αυτο το συναισθημα μπαινοντας στο μετρο μπηκα παιδια μουδιαζαν τα ποδια μου ζαλιζομουν ετρεμα ολοκληρη κατεβηκα στον προορισμο μου και με εποιασαν τα κλαματα ηθελα να ουρλιαξω γιατι?το ασχημο ειναι πως ξαφνικα με ποιανει η αγοροφοβια δεν την ειχα ειμαι πολυ χαλια δεν θελω να ξαναμπω ποτε στα λεωφορεια στο μετρο δεν γινεται ομως θελω να φυγει αμεσως αμεσως θελω την ζωη μου πισω.
- 20-04-2012, 07:38 #2
- Join Date
- Jun 2009
- Posts
- 7,102
το ίδιο πρόβλημα έχεις και στις συναναστροφέςμε ανθρώπους ή αμα εισαι σε χωρο όπου υπάρχει κόσμος? δεν σου ετυχε καποιες φορες να ταξιδέψεις με μετρο, τρολευ κλπ και επειδή η σκέψη σου ήταν αλλού (όχι στην αγοραφοβία δλδ) να τα καταφερες μια χαρα? γιατι δεν υποβαθμίζει αυτή τη σκέψη σου μειώνοντας τη συχνοτητα και την ενταση της και επιβαλλοντας στη σκέψη σου ότι δεν έχει κανενα λογικο έρεισμα?
γιάννης
20-04-2012, 11:55 #3
- Join Date
- Oct 2011
- Location
- Aθήνα
- Posts
- 143
Μάλλον το ρεμερόν δεν σου κάνει.
Και προκαλεί υπνηλία και δεν έχεις ενέργεια. Εμένα δεν μου έκανε τίποτε, με έκανε χειρότερα.
Πήγαινε στο γιατρό σου.
Χρειάζεσαι πιστεύω σιταλοπράμη ή παρόμοιο SSRI και ένα αγχολυτικό.
Έχω βιώσει ακριβώς το ίδιο στο μετρό από Ομόνοια στον Άγιο Αντώνιο πριν χρόνια. Όταν βγήκα έκλαιγα σαν μικρό παιδί.
Σε καταλαβαίνω απόλυτα.
Πρέπει να αποδεχθείς την κατάσταση και να κάνεις αγωγή εφόσον τη χρειάζεσαι.
Μόνο όταν συνειδητοποίησα ότι πρέπει να μπω σε αγωγή μόνιμα με αντικαταθλιπτικό (cipralex) σταμάτησαν τα έντονα προβλήματα.
Και ψυχοθεραπεία. Συνεχίζω να πηγαίνω για 6ο κατά σειρά χρόνο σε κέντρο ψυχικής υγιεινής.
Εύχομαι να νιώσεις καλύτερα.
20-04-2012, 12:18 #4
- Join Date
- Feb 2012
- Location
- Νομός Πέλλας
- Posts
- 221
Καλησπέρα haiii , δεν γνωρίζω κάτι για το ρεμερον , προφανώς δεν σου ταιριάζει η θέλει τον χρόνο του για να λειτουργήσει , καλύτερα θα ήταν να συμβουλευτείς τον γιατρό σου.
Δυστυχώς αυτή η δύσκολη κατάσταση είναι σαν ένα κουβάρι που δεν κόβεται έτσι απλά όπως ο γόρδιος δεσμός , χρειάζεται να το ξετιλήξης να βρεις την άκρη , την αρχή , για να καταλάβεις πως έφθασες ως εδώ !
Τα φάρμακα από μόνα τους δεν προσφέρουν καμία οριστική λύση , είναι σε κάθε περίπτωση ανακούφιση , αλλά και για πολλή κόσμο αποτελούν μια σιωπηρή παράταση , της φαινομενικά οδυνηρής προσπάθειας αυτογνωσίας !Το να γνωρίζεις τους άλλους είναι σοφία , το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι φώτιση !
21-04-2012, 22:35 #5
- Join Date
- Dec 2009
- Location
- Αθήνα
- Posts
- 870
Πόσο δύσκολο μου είναι να γράψω αυτά που σκέφτομαι; Να τα κουβεντιάσω μου είναι πιο εύκολο.
Έχω και εγώ αγοραφοβία. Αλλά δεν είναι εκεί ακριβώς το θέμα ούτε έχει και μεγάλη σημασία για σένα, σωστά; Δεν έχει σημασία αν εγώ έχω κάτι ή όχι. Όμως από αυτό, έχω "αναγκαστεί" να σκεφτώ αρκετά. Καταλαβαίνω ότι το αποτέλεσμα ενός φόβου όπως η αγοραφοβία ή ο φόβος για αρρώστεια ή κάποιος άλλος ανάλογος φόβος οφείλεται στην ουσία σε έναν εντελώς διαφορετικό φόβο που βρίσκεται "πίσω" αλλά δεν τον καταλαβαίνουμε. Έτσι σκέφτομαι ότι πρέπει να δούμε αυτό τον άλλο φόβο και μόνο αυτός είναι που έχει σημασία. Ως εδώ, βλέπεις και εσύ ότι είναι έτσι;
Αν ναι, μπορώ να προχωρήσω στις σκέψεις, αν όχι δεν έχει νόημα. Αν πάντως ναι, τότε μπορώ να σου πω ότι σκέφτηκα ότι είναι θέμα "πάθους". Πώς μπορεί κανείς να συνδέσει το πάθος με ένα φόβο φαίνεται ίσως αρχικά κάπως περίεργο.
21-04-2012, 22:44 #6
- Join Date
- Dec 2009
- Location
- Αθήνα
- Posts
- 870
Γειά σου φίλε μου, διάβασα εντελώς τυχαία την υπογραφή στο μήνυμά σου (Το να γνωρίζεις τους άλλους είναι σοφία , το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι φώτιση !). Και αρχικά σκέφτηκα να άλλος ένας βλάκας που γράφει κάτι που δεν καταλαβαίνει. Sorry, αλλά έτσι σκέφτηκα αρχικά. Μετά η σκέψη ας διαβάσω και το μήνυμά του να δω τι μαλακίες λέει. Και το ευχάριστο σοκ ήταν ότι εσύ ξέρεις. Ειλικρινά χαίρομαι.
Τι ωραία που το έγραψες: μια σιωπηρή παράταση, της φαινομενικά οδυνηρής προσπάθειας αυτογνωσίας.
Θα ήθελες να μιλήσουμε με προσωπικό μήνυμα;
22-04-2012, 00:52 #7
- Join Date
- Mar 2012
- Posts
- 18
καλησπερα γιαννη.στο παρελθον δεν ειχα κανενα προβλημα ταξιδευα εμπαινα στα μαζικης μεταφορας χωρις να φοβαμαι δυστυχως το απεκτησα αυτο το συναισθημα εδω και 6 μηνες.προσπαθω να το διωξω αλλα δεν τα καταφερνω.
22-04-2012, 00:55 #8
- Join Date
- Mar 2012
- Posts
- 18
καλησπερα rex εχω παρει σιταλοπραμη και μου εφερε πολλες παρενεργειες και ο γιατρος μου το διεκοψε.και κανω και ψυχοθεραπεια ευχομαι να τα ξεπερασω.σου ευχομαι να εισαι παντα καλα.
22-04-2012, 00:57 #9
- Join Date
- Mar 2012
- Posts
- 18
22-04-2012, 01:00 #10
- Join Date
- Mar 2012
- Posts
- 18
22-04-2012, 01:27 #11
- Join Date
- Dec 2009
- Location
- Αθήνα
- Posts
- 870
Toν καταλαβαίνω τον πόνο σου. Και είναι επώδυνο να δεχθεί κάποιος ότι έχει μια "αδυναμία". Αν θες άκουσέ με. Έχω περάσει από αυτό το στάδιο. Λες, παλιά γιατί ήταν εντάξει και τώρα δεν είμαι; Είναι φυσιολογικό να είναι η πρώτη σκέψη. Το θέμα είναι να βρεθεί αυτό το ΓΙΑΤΙ. Ξέρεις αν συνεχώς κάτι καταπονείται στο τέλος καταρρέει. Φυσιλογικό δεν είναι; Προφανώς υπάρχει μια καταπόνηση που ίσως και να μην την βλέπεις. Το πιθανότερο είναι να μην την βλέπεις γιατί αλλιώς θα κουβέντιαζες για την αιτία που σε κάνει να αισθάνεσαι έτσι. Παρόλο λοιπόν που δεν βλέπεις την καταπόνηση (αιτία), η καταπόνηση συνεχίζει να υπάρχει.
> προσπαθω να το διωξω αλλα δεν τα καταφερνω.
Όσο αντιδράς, τόσο δεν θα μπορείς να βλέπεις την αιτία. Το σημαντικό είναι να δεις την αιτία ή τις αιτίες. Και είναι σημαντικό σε αυτή τη φάση να μην ακούσεις ΚΑΝΕΝΑΝ. Επειδή είσαι ευάλωτη θα κυνηγάς κάθε άνθρωπο που θα σου υπόσχεται (ή θα εννοεί) ότι θα σε βοηθήσει να βγεις από αυτό. Αλλά... Εδώ είναι το δυσκολότερο αλλά. Επειδή η αιτία είναι οι άνθρπωποι που έχεις γύρω σου (αυτό το λέω εγώ αλλά πρέπει να το δεις εσύ), αν δεν βρεις την αιτία υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να οδηγείσαι πάλι να πλησιάζεις ανθρώπους που θα σε κάνουν να αισθάνεσαι έτσι.
Έχω περάσει χρόνια να υποφέρω εξαιρετικά πολύ. Δεν υπήρξε σχεδόν κανείς να μου πει το σωστό. Δυστυχώς αναγκάστηκα να το βρω μόνος μου και με εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Το αντίθετο, υπήρξαν πολλοί που με εκμεταλλεύτηκαν ή άμεσα ή έμμεσα.
Αυτό που θα σου πω είναι ψάξε τους ανθρώπους που σου δημιουργούν αυτό. Να έχεις άποψη για κάτι όταν έχεις 100% σιγουριά ότι αυτό είναι σωστό. Αλλιώς να αποφεύγεις να έχεις άποψη/συμπέρασμα. Π.χ. μην πεις ότι αυτά που λεώ είναι σωστά ή μα..ίες αν δεν είσαι απόλυτα σίγουρη. Θα ακούσεις άπειρα πράγματα. Νομίζω ότι και ο/η Φιλομαθής τα είπε σωστά: "Δυστυχώς αυτή η δύσκολη κατάσταση είναι σαν ένα κουβάρι που δεν κόβεται έτσι απλά όπως ο γόρδιος δεσμός , χρειάζεται να το ξετιλήξης να βρεις την άκρη , την αρχή , για να καταλάβεις πως έφθασες ως εδώ !" Αυτή είναι μια απλή πρόταση, πίσω της κρύβεται αρκετός κόπος, εξαιρετικά πολύ μεγάλος κόπος. Οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν τον κόπο. Δεν μπορώ να το πω πιο απλά.
Μην προσπαθήσεις να το διώξεις, μείνε μ' αυτό. Είναι το αποτέλσμα.
> εσυ εχεις ξεπερασει τους φοβους σου?
Η ειλικρινής απάντηση είναι όχι. Μην γίνει όμως αυτό αιτία να συμπεράνεις ότι λέω λάθος αφού δεν το κατάφερα εντελώς (είναι αυτό το 100% που είπα πριν).
Αυτό που έπαθα έγινε στην ουσία αιτία να μάθω πολλά (άσχετα αν τα ξεχνάω συχνά, είναι πολλά βλέπεις).
Τι θα σου πρότεινα επίσης;. Μην κάνεις το λάθος να δοκιμάσεις να κάνεις αυτα που δεν μπορείς. Αυτά που δεν μπορείς άσε τα για μετά. Όλοι οι άνθρωποι έχουν πράγματα που δεν μπορούν. Το βλέπεις αυτό; Βλέπεις για παράδειγμα ότι το 95% των ατόμων δεν μπορούν να πάνε σε μια τηλεοπτική εκπομπή; Αυτό τι είναι; (Μη τους ρωτήσεις όμως, αντίθετα το 95% θα σου πουν ότι μπορούν!!!).
22-04-2012, 10:37 #12
- Join Date
- Oct 2011
- Location
- Aθήνα
- Posts
- 143
Καλά τα λέει ο John11, αλλά το να μην ακούς KANENAN περιλαμβάνει και τον John11? John και εσένα ρωτάω?
Περιλαμβάνει και τον γιατρό ή τον ψυχοθεραπευτή?
Και τι να κάνει?
Άλλο να δέχεσαι απόψεις ή γνώμες αβίαστα και άλλο να μην ακούς κανέναν.
Θα χρειαστεί μεγάλο χρονικό διάστημα για να είσαι σε θέση να βγάζεις συμπεράσματα μόνη σου.
Εγώ ή ο John11 ή άλλοι, αφού πέρασαν χρόνια, με διάφορες γνώμες, αγωγές κ.λ.π. μπορούμε ίσως να απορρίψουμε ευκολότερα τις λάθος τοποθετήσεις.
Αλλά δεν χρειάζεται John να την αγχώνουμε και να την φοβίζουμε.
Μια αγοραφοβία αντιμετωπίζεται.
Εντάξει όχι αυτόματα, αλλά λύση υπάρχει.
Το ότι "δεν υπήρχε σχεδόν κανένας που να μου πει το σωστό" John, σίγουρα είναι οδυνηρό όταν υποφέρεις και θέλεις βοήθεια.
Αλλά το ότι έτυχε με εσένα δεν σημαίνει ότι είναι και ο κανόνας
Όταν ζητάς βοήθεια, πας στον ειδικό. Πιστεύω η haiii να το έχει κάνει πριν να γράψει στο φόρουμ.
Αλήθεια είναι ότι και οι ειδικοί μπορεί να κάνουν λάθος.
Στα ψυχιατρικά-ψυχολογικά θέματα οι διαγνώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες γιατί δεν βασίζονται σε εξετάσεις κλασικές, αλλά στα συμπτώματα, βιώματα, συναισθήματα κ.λ.π. που μεταφέρει ο ασθενής στον γιατρό, τα οποία βιώνει όπως τα βιώνει αυτός και μόνο αυτός.
Για αυτό και είναι και δύσκολο να βρεθεί το σωστό φάρμακο και ίσως απαιτηθεί να δοκιμάσει πολλά μέχρι να βρει αυτό που του ταιριάζει.
Το θέμα είναι ότι γνωρίζουν οι ειδικοί και εμείς διαβάζουμε, που και πως ενεργεί το κάθε φάρμακο.
Αυτό που δεν γνωρίζουν οι γιατροί για τον κάθε ασθενή (γιατί δεν υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα) είναι το τι ακριβώς δεν λειτουργεί σωστά στον εγκέφαλο, στις συνάψεις, αν φταίει η έλλειψη σεροτονίνης ή η ντοπαμίνης ή η αδρεναλίνης κ.λ.π. ή άλλος νευροδιαβιβαστής.
Για αυτό λέμε ότι ίσως δεν σου κάνει το ρεμερόν.
Από την εμπειρία μου έχω να πω ότι φαίνεται από την αρχή αν θα σου "κάτσει" ή όχι.
22-04-2012, 16:37 #13
- Join Date
- Dec 2009
- Location
- Αθήνα
- Posts
- 870
23-04-2012, 07:43 #14
- Join Date
- Jun 2009
- Posts
- 7,102
Τη λύση δεν την αναζητάμε φεύγοντας μακριά από αυτό που υποτίθεται μας φοβίζει αλλά βρίσκοντας μέσα μας το ψυχικό σθένος να μείνουμε και να δούμε το φόβο κατάματα. Το να αναζητήσει κανείς τις αιτίες είναι η αρχή. Το ζητημα ειναι με τη βοηθεια ενος καλού ειδικού να βρεις τον τροπο να βλεπεις αυτο που σε φοβιζει στα ματια και να το αντιμετωπίζεις και σταδιακα έστω να το ξεπερνας. Ως προς τους ανθρωπους που σου παν και αλλα μελη, θα συμφωνησω με τον Τζον ότι τωρα εισαι ευάλωτη στο τι θα σου λεει ο καθενας και θελει προσοχή. Προσθέτω ότι θα υποβοηθηθείς άμα έχεις δίπλα σου, και σε αυτους από τους δικούς σου ανθρωπους να δωσεις σημασία, ανθρωπους που σου δινουν θαρρος, που σε κανουν να νοιωθεις ωραία, να υποκινείσαι και να νοιωθεις αισιοδοξα. Η πολλή αναμόχλευση του προβλήματος στη σκέψη δεν βοηθα ιδιαίτερα ίσως καπου το οξύνει, η κοινωνικοποίηση όμως και η δραστηριοποίηση υποοβοηθουν στο να ξεπεραστεί.
γιάννης
15-05-2012, 16:02 #15
- Join Date
- Jul 2010
- Posts
- 86
Similar Threads
-
ειμαι χαλια!
By μαρια1999 in forum Κατάθλιψη - ΔυσθυμίαReplies: 32Last Post: 25-02-2012, 22:32 -
είμαι χαλια...!!!!
By Gadgetakias in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης ΔιαταραχήReplies: 14Last Post: 09-11-2011, 17:40 -
ειμαι χαλια και φταιω
By elirene in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότηταReplies: 50Last Post: 20-07-2011, 18:12 -
ειμαι πολυ χαλια παιδια
By sunset in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης ΔιαταραχήReplies: 7Last Post: 04-02-2010, 12:57 -
Σας εχω αναγκη ειμαι χάλια
By giota in forum Κατάθλιψη - ΔυσθυμίαReplies: 119Last Post: 11-11-2009, 12:32
Δεν ξερω που να το γραψω απλα τρωω ασταματητα τα νυχια μου
28-04-2024, 17:04 in Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή